|

شل‌کن، سفت‌کن

پوریا عالمی

الو... مامان... جانم؟ یارانه را چه‌کار کردم؟ من که اصلا نمی‌گرفتم... چی؟ انصراف بدهم؟ خب من که می‌گویم اصلا نمی‌گرفتم... در هر صورت انصراف بدهم؟ به‌صورت نمادین دوباره انصراف بدهم؟ چی؟ شش‌بار انصراف بدهم؟ آخه چرا؟‌ها... اینطوری یعنی داریم از روحانی حمایت می‌کنیم؟‌ ای‌بابا... آن‌موقع گفتی یارانه را بگیر، گفتم چرا؟ گفتی اینطوری یعنی داریم به احمدی‌نژاد اعتراض می‌کنیم... من نمی‌دانم این یارانه است یا برگه رای. مادر من... الو... بعد هم این آقای روحانی یک اس‌ام‌اس هفت‌تومن‌و‌پنج‌زاری فرستاده عیدمبارکی گفته تا آدم را بیندازد توی رودروایسی که یارانه 45هزارو500تومانی‌اش را بی‌خیال شود؟ ای‌بابا... شترسواری که دولادولا نمی‌شود، به قول شاعر این چه جفاییه که دیگه جفا نمی‌کنی؟ یارانه ندهند. اعلام کنند اشتباه بوده. بگویند یارانه زنگوله پای تابوت است که جرنگ‌وجرنگ صدا می‌دهد... حالا هم مانده روی دست دولت جدید، نه می‌تواند برایش پدری کند، نه می‌تواند ناپدری کند... آره مامان‌جون... من دنبال شماره‌تلفن آقای روحانی هستم. می‌خواهم بهش بگویم توپ را نینداز توی زمین ما. بابا یک یارانه است دیگر... یک‌طوری تبلیغ می‌کنند کسی یارانه بگیرد انگار «ایدز» گرفته... نه مادر... گفتم که من اصلا ثبت‌نام نکرده بودم... حرفم این است که بگویند اوضاع اقتصادی خراب است، کفگیر دولت خورده ته‌ دیگ، ته‌دیگش را هم انحرافی‌ها سوار کامیون و تریلی از کشور خارج کردند... همین. بله... حق با شماست، الان توی تلویزیون می‌گویند یارانه را نگیریم تا بهداشت‌ودرمان رایگان شود... اما فردا رفتی دکتر، زنگ نزنی بگویی این چه بیمه‌ای است که به‌درد جرز لای دندان هم نمی‌خورد... دولت پول ندارد‌ها... بهداشت‌ودرمان همین است که بود‌ها... بد می‌گویم؟ الان طرف برود خواستگاری، پدر عروس می‌پرسد شما یارانه می‌گیری؟ داماد بگوید بله، بابای عروس با تیر می‌زندش. اگر بگوید «نه، یارانه ندارم، فقط «ایدز» دارم»، بابای عروس می‌گوید «فدای سرت. یارانه به کشور آسیب می‌زند. «ایدز» اما یک مرض شخصی است. حریم خصوصی‌ات است پسر. راحت باش. سرت را بگیر بالا. آفرین... یارانه می‌گرفتی باید خجالت می‌کشیدی...» الو... تا پارسال برای سفرهای استانی احمدی‌نژاد شعر می‌گفتند، الان کم‌مانده شاعر بیاید توی تلویزیون بگوید: «یارانه را از من بگیر... خنده‌ات را نه...» یا بگوید: «شهروندی زار می‌گریست... از یارانه‌اش انصراف نداده بود...» یا بگوید: «تو به من خندیدی... و نمی‌دانستی... من به چه دلهره یارانه‌ام را ثبت‌نام کردم...» یا آواز بخواند: «تفنگت را زمین بگذار... اگر راست می‌گویی از گرفتن یارانه انصراف بده...» چی؟ الو... من می‌گویم بگویند از اس‌اس اشتباه بوده... توپ را نیندازند زمین ما... آدم شرمنده خودش بشود... اصلا شاید یکی پول‌لازم بود... از طرفی می‌خواست به دولت هم کمک کند... با خودش نمی‌گوید: «روحانی با یک اس‌ام‌اس هفت‌تومن‌‌وپنج‌زاری آدم را نمک‌گیر خودش کرده؟ حالا چطوری رویش را زمین بیندازیم؟» می‌گوید دیگر. اصلا ما یارانه‌نگیر. پول هم نداشته باشیم، دلش را داریم. شما اگر راست می‌گویی یارانه نده. بگو مشکل اقتصادی داریم. دستتان مانده زیر سنگ. به جان عالمی، خودم نه‌تنها یارانه نمی‌گیرم، ماهی 44هزارو500تومن جیرینگی می‌ریزم به خزانه دولت. جان؟ منفی نگاه می‌کنم؟ نه به جان خودم. منتها مبنای تاریخی ما شل‌کن، سفت‌کن است. زمان احمدی‌نژاد گفتند سفت کنید، یارانه را بگیرید از دست دولت درش‌بیارید و دودستی سفت بچسبیدش... حالا می‌گویند شل کنید. یارانه را نگیرید و دولت را دست‌تنها نگذارید. نمی‌شود که. ما اینقدر شل کردیم، سفت کردیم، دیگر اختیارش از دست خودمان خارج شده. الو... بعد عزیزدل من، 76میلیون‌و600هزارنفر دارند یارانه می‌گیرند. این یعنی همه. یعنی همه اینها به نشانه اعتراض به سیاست‌های اقتصادی و خرج‌وبرج آقای احمدی‌نژاد رفته بودند دوره‌های پیش ثبت‌نام کرده بودند؟ نه دیگر... آخه عزیز من، اون بنده خدا یعنی طرفدار نداشت اصلا؟ چی؟ الو؟ کجام که دارم اینطوری نطق می‌کنم؟ پشت آمبولانس... نانم حرام است؟‌ ای‌بابا... شما زنگ زدی... الو... چشم. دوباره انصراف می‌دهم... قهر نکن با من شما. اصلا می‌خواهی ببینم هرکی یارانه می‌گیرد با ماشین بزنم بهش؟ بعد خودم سوارش کنم ببرمش دکتر؟ بله... همین دیروز توی خبرها بود که یک مرد روستایی برای اینکه حساب کار دست روباه‌ها بیاید، شش‌تا روباه را دار زده و جلو مرغداری‌اش آویزان کرده... می‌گویم چطور است برای اینکه حساب کار دست یارانه‌بگیرها بیاید... الو... آنتن نمی‌دهد؟ الو...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.