|

برای رخشان بنی‌اعتماد

این یا او؟

لیلی گلستان

آیا تا به حال شده که فکر کنید چقدر خوب است که هستید و می‌توانید (این) یا (او) را ببینید؟ این (این) یا (او) می‌تواند یک گل زیبا باشد یا یک آسمان آبی و گسترده. می‌تواند یک نقاشی زیبا باشد یا یک موسیقی فرح‌بخش یا کسی با شخصیتی خاص، استثنایی و دوست‌داشتنی. این (این) یا (او) می‌تواند با بودنش، با حضورش، یا با کار و اثرش احساسات شما را برانگیزاند، شما را تکان دهد، آگاه‌تان کند. شما را دلشاد یا غمگین کند. این (این) یا (او) توانسته بر شما اثر بگذارد و همین اثر‌گذاری (این) یا (او) را از باقی چیزها و کس‌ها جدا می‌کند، برای شما مهم می‌شود و شما ارزش خاصی برایش قایل می‌شوید و دوستش می‌دارید. رخشان بنی‌اعتماد کسی است که هرگاه به او و کارهایش فکر می‌کنم به خود می‌گویم: چه خوب است که هستم، چه خوب است که او را می‌شناسم، کارهایش را می‌بینم و لذت می‌برم. و به وجودش، حضورش و توانایی‌اش افتخارمی کنم. او کارش را خوب می‌داند و جامعه‌اش را خوب می‌شناسد و با دانایی و ذکاوت توانسته این شناخت را درست ارایه کند: زیر پوست شهر، نرگس، خون‌بازی و گیلانه... (آی ننه گیلانه، که هنوزشنیدن نامت مرا احساساتی می‌کند). رخشان بنی‌اعتماد زنی است باجسارت، باکفایت، باهوش و رند. سال‌ها در سینمای مستند آثاری با مضمون اجتماعی ساخته و دغدغه معضلات جامعه‌مان را داشته و دارد. معتقد است باید نشان داد، باید مطرح کرد، باید دل سوزاند تا بشود حل و رفع کرد. به‌عنوان یک زن در این جامعه ضد زن خوب ایستاد و با دشواری‌های زن بودنش مقابله کرد. زیر بار زور نرفت. فیلم ساخت و توی کشو خانه گذاشت. اما هیچ فیلمی توی کشو نمی‌ماند. و نماند. میخش را کوبیده و تکلیفش را روشن کرده است. زنی ستایش‌برانگیز. مستدام باد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.