|

عطف کتاب

آرزوی قلبی پدر «اومون را» رمانی است از ویکتور پلوین که اخیرا با ترجمه پیمان خاکسار از طرف نشر زاوش منتشر شده است. پلوین از نویسندگان محبوب معاصر روسیه است و اومون را، اولین اثری است که از او به فارسی ترجمه شده. پیمان خاکسار چنانکه خود در مقدمه اشاره کرده، این رمان را از ترجمه انگلیسی به فارسی برگردانده است. در مقدمه ترجمه فارسی، درباره پلوین می‌خوانیم: «ویکتور اولگویچ پلوین سال1962 در مسکو به دنیا آمد... اولین داستان پلوین در سال1989 چاپ شد و تا سال 1992 داستان‌های کوتاه او در مجلات و مجموعه داستان‌های مختلف منتشر می‌شد. در سال 1992 مجموعه داستان پلوین به نام فانوس آبی برنده جایزه بوکر روسی شد. اولین رمانش، اومون را، هم در همین سال به چاپ رسید.» در مقدمه همچنین درباره سبک نویسندگی پلوین آمده است: «پلوین با استفاده از قواعد عرفی ژانر علمی- تخیلی، متون پیچیده و چندلایه پست‌مدرنیستی خود را می‌نویسد. در آثار او عناصر فرهنگ پاپ و فلسفه‌های مستور همزمان وجود دارند.» اینک قسمتی از رمان اومون را: «هر چند که پدرم گاهی اسلحه می‌کشید و به مردم شلیک می‌کرد، ولی ذاتا آدم خبیثی نبود. ته وجودش شاد بود و دل‌رحم. خیلی دوستم داشت و آرزویش این بود که دست‌کم زندگی چیزهایی را که از او دریغ کرده به من ارزانی کند. آرزوی قلبی‌اش این بود که نزدیک مسکو یک زمین بخرد و چغندر و خیار بکارد. قصدش این نبود که بفروشدشان یا ازشان تغذیه کند (هرچند که اینها هم بود)، بیشتر دلش می‌خواست تا کمر برهنه شود و با بیل زمین را شخم بزند و وول‌خوردن کرم‌های خاکی و بقیه موجودات زیرزمینی را تماشا کند و گاری‌های کود را از این سر شهرک تفریحی به آن سر ببرد و سر راهش کنار دروازه ویلاها بایستد و با مردم خوش‌وبش کند...» همه فکرها با هم آمده‌اند «هست یا نیست؟»، بعد از «احتمالا گم‌شده‌ام» دومین رمان سارا سالار است که اخیرا از طرف نشر چرخ منتشر شده. این رمان، نسبت به رمان قبلی سارا سالار حجیم‌تر است. رمان، با دو زاویه دید روایت می‌شود: یکی سوم شخص محدود به ذهن شخصیت و دیگری اول شخص و این دو به موازات هم پیش می‌روند. بخشی از این رمان را می‌خوانیم: «آدمی که در 85سالگی توی بیمارستان بستری می‌شود دیگر بعید است با پاهای خودش از آنجا بیرون بیاید... صدای این خانم از پشت بلندگو چه قدر خنده‌دار است... توی این مدتی که نیست سینا چه کار می‌کند و کجا می‌رود؟ ... کاش توی هواپیما کسی که قرار است کنارش بنشیند آدم درست و حسابی‌ای باشد... از خودش خجالت می‌کشد. از فکرهایی که این‌جوری، در این مواقع، قر و قاطی، دزدکی، می‌خزند این ور و آن ور ذهنش. مثلا همین الان از لحظه‌ای که آن صدا را از بلندگو شنیده و ناخودآگاه از روی صندلی نیم‌خیز شده و دردی را توی قفسه سینه‌اش حس کرده، همه این فکرها با هم آمده‌اند توی سرش...»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.