|

میراث اصولگرایان

محمد صادقی

وزیر پیشین بازرگانی و نفت در دولت احمدی‌نژاد که اکنون نماینده مجلس نهم است، به تازگی گفته: «مدیران دولتی باید بر اساس استنادات و مدارک و واقعیت‌ها سخن بگویند و وظیفه مجلس است که آن را برای مردم توضیح دهد تا در حوزه اقتصاد کار سیاسی انجام نشود. چراکه اگر در اقتصاد کشور آدرس را غلط بدهیم کسی به‌دنبال حل مشکل نمی‌رود و مشکلات پیچیده‌تر می‌شود و این ظلم آشکار به مردم است.» وی بازگشت به روش‌های مدیریتی در دولت احمدی‌نژاد را سودمند دانسته: «به‌واسطه تغییرات گسترده در وزارت نفت و عدم آشنایی تیم جدید با پیچیدگی‌های تحریم و کنارگذاشتن افراد باتجربه از تیم قبلی، صادرات نفت در دولت یازدهم نسبت به اواخر دولت دهم کاهش چشمگیری داشته است.» نماینده کنونی مجلس، قبل از این هم ایراد گرفته بود که چرا دولت یازدهم زودتر مشکلات اقتصادی را حل نمی‌کند؟ آن هم در صدروز؟ و اکنون که وی تاکید بر بیان واقعیت‌ها دارد تا مردم در جریان امور باشند، پرسش این است که ضعف اصلی را در مدیریت و عملکرد دولت یازدهم باید سراغ گرفت یا در عملکرد دولت احمدی‌نژاد و مجلس؟ بخشی از پاسخ روشن است، چون رییس مجلس چندی پیش در اشاره به بیش از 150‌هزار‌میلیاردتومان بدهی دولت احمدی‌نژاد گفته بود: «اینها مربوط به تحریم نیست، نشان می‌دهد که ما کشور را بد اداره کرده‌ایم» به نظر می‌رسد بخش مهمی از پاسخ را نیز در گزارش صدروزه روحانی می‌توان سراغ گرفت و پرسید، نزدیک به 600‌میلیارددلار درآمد نفتی دولت احمدی‌نژاد بر اساس قانون چه سرانجامی یافته و چه مشکلاتی را رفع کرده است؟ چگونه و با چه روش‌هایی پولدارترین دولت، تورم بالای 40‌درصد را پدید آورده، میزان واردات را چنین وحشتناک افزایش داده و بدهکارترین دولت نام گرفته؟ اگر وضع کنونی اقتصاد ایران چنین پریشان است این وضعیت محصول قانون‌گریزی، بی‌تدبیری، اقدام‌های نسنجیده دولت احمدی‌نژاد، عدم نظارت دقیق مجلس و کم‌کاری نمایندگان است نه دولتی که هنوز یک‌سال از استقرار آن نگذشته است. در حقیقت «مدیریت هیجانی، بی‌ثبات، نمایشی و شعاری» دولت احمدی‌نژاد با تساهل کم‌نظیر مجلس‌های هشتم و نهم، کشور را در این وضعیت قرار داده است. از این‌رو شادی مردم در خیابان‌ها پس از پیروزی روحانی، بیش از هرچیز ابراز خرسندی از پایان کار دولتی بود که خودش را فراتر از قانون می‌پنداشت، سرمایه‌های کشور را به گواهی آمار و ارقام و ضعف در مدیریت هدر ‌می‌داد و... اما با یک گل بهار نمی‌شود. به نظر می‌رسد هنوز برخی رفتارها متوقف نشده و نخواهد شد و تا انتخابات مجلس آینده بردباری لازم است! زیرا برخی مشکلات با گذر زمان حل خواهد شد... همچنین وزیر پیشین بازرگانی و نفت در دولت احمدی‌نژاد در گفت‌وگویی ابراز داشته بود: «بالاخره این مجلس، مجلس اصولگرایی است و غالب نمایندگان محترم مجلس از جمع اصولگراها هستند ولی انتصابات و بعضی حرکت‌هایی که در حال انجام‌شدن است قابل‌قبول نیست.» منتها اگر رای و نظر مردم هم مهم است، معلوم نیست باید چگونه خواست خود را طرح کرده و حرف خودشان را بزنند؟ به چه زبانی؟ با شادی و شعارهایی که در خیابان‌ها سر دادند؟ مگر ندیدیم که دوستان و همراهان اصولگرای ایشان در آخرین انتخابات ریاست‌جمهوری با تمام قوا به صحنه آمدند و با رای مردم دسته‌جمعی صحنه را ترک کردند! باقیمانده این جریان نیز بیش از اینکه به بازنگری در رفتارهای گذشته خود پرداخته و مسوولیت خود را در گرفتاری‌های کنونی کشور بپذیرند، روزانه با زبان تهدید حرکت‌های «ظریف» و عاقلانه دولت کنونی را که برای آشتی با جامعه جهانی و ترمیم روابط آسیب‌دیده در تلاش است، منکوب می‌کنند! آیا این رفتارها نشانه شناخت منافع ملی و درک رنج و درد مردم است؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.