روایت فاطمه ابوالقاسمی از برکناریاش:
خلاف نکردم، فدراسیون منحل شد
روی سخن ما تنها به ورزش قهرمانی بازنمیگردد که همگانی کردن ورزش بانوان و توجه به سلامت عموم مردم و سیاستگذاری در این زمینه یا فراموش شد یا به صراحت از آن شانه خالی کردند. مقایسه روی آوردن زنان به قرصهای لاغری، جراحی و دوپینگ برای رسیدن به تناسب اندام به جای پرداختن به ورزش همگانی نسبت به دورههای قبلی ورزش بانوان که همه قصد داشتند زنان را برای ورزش کردن به ورزشگاهها و میادین عمومی بکشانند، خود پاسخی بر این مدعاست. تضاد و شکاف فکریای که بین نایبرییسان زن فدراسیونهای ورزشی و معاونت ورزش بانوان وزارت ورزش بانوان پدید آمد، از دیگر دستاوردهای مهم این دوره بود که البته حضور برخی مجلسیها در پستهای نایبرییسی برای استحکام بخشیدن بیشتر وی در پست مدیریتیاش را نیز باید به این نسخه اضافه کرد. در اختیار قرار دادن پستهای ورزشی به مدیران سیاسی، در حالی که با خیل عظیم فارغالتحصیلان متخصص ورزشی مواجه هستیم، اوج این لجامگسیختگی مدیریتی در ورزش بانوان بود. متاسفانه این مشکل گریبان فدراسیونهای ورزشی جودو، تیراندازی، کاراته و... را نیز گرفت. اما برچیده شدن تنها فدراسیونی که رییس فدراسیونش برای اولین بار در تاریخ
ورزش بانوان زن بود و به واسطه اعمال مدیریت غلط معاون ورزش بانوان وقت کنار گذاشته شد نیز در کارنامه مدیریت خانم اکبرآبادی قرار دارد. روی سخن ما با فدراسیون آمادگی جسمانی است که مدیر آن در اوج کنار گذاشته شد. فدراسیون آمادگی جسمانی با هدف پایهای بودن برای رشتههای ورزشی دیگر در دوران محسن مهرعلیزاده پایهگذاری شد. به وجود آمدن این فدراسیون به حال ورزش مفید بود، اما برچیده شدن و برکناری فاطمه ابوالقاسمی از ریاست آن چگونه رخ داد؟ ابوالقاسمی که هماکنون پستی در ورزش ندارد و در مجموعه ورزشی انقلاب بهعنوان کارشناس و در حاشیه مشغول به فعالیت است، از آن دوران میگوید: «فدراسیون آمادگی جسمانی بهعنوان رشته ورزشی پایه در دنیا به شمار میرود که باید به صورت علمی روی آن کار میشد. ما اعتبار بسیار کمی داشتیم و سعی کردیم با تلاش فراوان آن را ارتقا بخشیم، مثلا در بخش بیمه ورزشکاران پس از دو سال بیمههای ما همسطح رشته ورزشی فوتبال شد و به بیش از 300هزارنفر در سال 1386 رسید که این آمار بسیار خوبی برای ما به شمار میرفت. همچنین اتفاقهای بسیار خوبی برای بانوان در این مدت رخ داد و ما شاهد رشد بسیار سریعی در میان آنها
بودیم. ابوالقاسمی از مسوولان ورزشی است که از سالها پیش پستی و بلندیهای این رشته را دیده و بانوان را در عرصههای مختلفی همراهی کرده و وجود برخی دیدگاههای حسدورزانه را نسبت به اوج گرفتن این ورزش از مهمترین دلایل اولیه برای سنگاندازی میداند: «بیشک این دیدگاهها وابسته به شخص خاص نبود و به سیستم ورزش ارتباط داشت. آنها به صراحت چندین بار به بنده هشدار دادند که بیش از اندازه حرکت کردهای و باید با سیستم جلو بروی؛ اما من بدون توجه به این هشدارها به تلاش خود ادامه دادم؛ چراکه به تناسب پیشرفتی که کشورهای دیگر در دنیا با آن مواجه بودند حرکت ما لاکپشتی بود. بنابراین باید سرعت میگرفتیم و خوشبختانه این اتفاق نیز رخ داد.» وی میگوید که خندهدار است، همین حرکتهای ما سبب شد از سوی مدیران ورزشی جلو ما را بگیرند و بارها به من تذکر دادند که نباید از یک حد بیشتر کار کنم. ابوالقاسمی در ادامه صحبتهای خود پرده از اقدامی غیراخلاقی برمیدارد که مدیران وقت قصد داشتند وی را مجبور به انجام آن کنند و آن رشوه دادن از محل اعتبارات فدراسیون به شخصی که آنها مدنظرشان بوده، است: «از وزارت ورزش با من تماس گرفته شد و بهصراحت به
من گفتند که از محل اعتبارات فدراسیون به شخصی خاص که مدنظر آنها بود، پولی را پرداخت کنم و دوباره به صراحت به من گفته شد که اگر میخواهی در این پست باقی بمانی، باید مبلغ مورد نظر ما را به فلان شخص بدهی. این مساله بزرگترین توهینی است که میتواند به یک مدیر اعمال شود. پس از سر باز زدن اینجانب از انجام این کار نهتنها برکناری من را از ریاست فدراسیون آمادگی جسمانی در پی داشت، بلکه سبب انحلال فدراسیون فوق شد.» وی در ادامه صحبتهای خود میگوید: «با حضور من امکان منحلشدن وجود نداشت؛ اما متاسفانه شرایطی را ایجاد کردند که طی یک کودتا در برنامه ورزش و مردم اعلام شد فاطمه ابوالقاسمی از ریاست فدراسیون آمادگی جسمانی برکنار شده است. به سرعت با برنامه تماس گرفتم که به من نیز اجازه داده شود تا صحبتهای خود را ارایه کنم و به مردم بگویم از موضوع فوق بیاطلاع هستم. متاسفانه صداوسیما این فرصت را به من نداد و هر هفته به من گفته شد در برنامه بعدی به صحبتهای شما پرداخته خواهد شد که هنوز آن برنامه فرانرسیده است.» این فدراسیون چون قدرتش زیاد بود باید از بین میرفت. این مهمترین دلیلی است که ابوالقاسمی برای انحلال فدراسیون
آمادگی جسمانی به آن اشاره میکند: «ما شرایط را بهگونهای فراهم کرده بودیم که همه نیروهای ورزشی، علمی و دانشگاهی در آن حضور داشته باشند و هنوز هم هیچ دلیل قانعکنندهای را برای انحلال اعلام نکردهاند. اما متاسفانه پروندهسازی آغاز شد و دسترسی من را از همه جای سازمان ورزش قطع کردند و بهعنوان کارمندی که 26 سال سابقه مدیریت در ورزش دارد نامهای به من داده شد که از ورود شما به سازمان ورزش ممانعت میشود.» چهارسال است از آن دوران میگذرد و تنها رییس فدراسیون زن ورزشی برکنارشده از ورزش میگوید: «من به دلیل اینکه یک کار خلاف و مغایر قانون انجام ندادم از ورزش برکنار شدم. ای کاش به خاطر بیعرضگیام بود. من به خود ایمان دارم که قانونمدار بودم. در جامعه ما صحبتهای آرمانگرایانه زیادی از قانونمداری زده میشود؛ اما میخواهم صدای من به گوش مسوولان برسد، اینقدر که ما قانونمدار هستیم در زیرمجموعههای ما چنین اتفاقاتی رخ میدهد که حتی نمیگذارند صدای آن به گوش کسی برسد.» اما حالا با روی کار آمدن دولت تدبیروامید بارقههای امیدی در وجود این مدیر زن ورزشی به وجود آمده است که مدیران زن و جامعه زنان بهتر دیده شوند، به
حرفهای آنها گوش دهند و اگر سوابق کاریشان بحق و شایسته است، خارج از گود ورزش نباشند. ورزش زنان و به طور کلی وزارت ورزش آنقدر نیروی متخصص زن دارد که احتیاجی به مدیران سیاسی و بیرونی ندارد... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.