ساعت ملی
کریم ارغندهپور
در اولین روز سال ساعت رسمی برای ششماه، یکساعت به جلو کشیده میشوند. این اقدام برای بهرهوری بیشتر در طول روز است. امروزه تقریبا در همه جای دنیا این کار را میکنند و عادی است ولی مثلا نیمقرن پیش و قبل از آن چنین کاری اینقدر عادی نشده بود. در ایران تا سال١٣١١ تمام کشور ساعت یکسان نداشت. در هر منطقهای با نور ظهر شرعی، ساعت ١٢ظهر را برای خود تنظیم میکردند. روند جلو و عقبکشیدن ساعت برای اولینبار، در سال ٥٧ یعنی درست آخرین سال رژیم سابق صورت گرفت ولی موج مخالفتها و مقاومت عمومی حتی به این موضوع هم گسترش یافت. پس از این اتفاق اصطلاح «ساعت ملی» در جامعه آن دوران رایجتر شد. ساعت ملی با ساعت رسمی تفاوت داشت! ساعت ملی یک ساز میزد و ساعت جدید ساز دیگری. کسی که به زمان اشارهای داشت منظور خود را با این اصطلاح واضح میکرد. رویه تغییر ساعت در دولت هاشمیرفسنجانی در سال ١٣٧٠ مجددا از سر گرفته شد ولی محمود احمدینژاد در سال اول ریاستجمهوریاش در سال١٣٨٤ مصوبه تغییر ساعت را ابطال کرد و سخن کارشناسان مبنی بر تحمیل هزینههای بیشتر بر اقتصاد ملی را مثل بسیاری توصیههای دیگر نشنید. پس از آن مجلس مجددا دولت را مکلف
به تغییر ساعت کرد. شاید احمدینژاد سعی کرده بود بر همان موج اولیه که ذکرش رفت سوار شود ضمن اینکه به این ترتیب با نشانه دیگری از دولت هاشمی هم مخالفت میکرد! غافل از اینکه این موضوع زمانش سپری شده است. هر چیزی دورانی دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.