گرایش مردم به شیکپوشی
شرق: برای داشتن یک لباس شیک با پرداخت نصف قیمت بوتیکهای سطح شهر یک راهکار ساده وجود دارد. سپردن پارچه دست خیاطان. ولی این راهکار مدتهاست به چند دلیل مورد استقبال مصرفکنندگان قرار نمیگیرد. نخست آنکه برای دوختهشدن یکدست لباس زمان زیادی باید سپری شود ضمن آنکه دست آخر مشخص نیست طرح موردنظر بهدرستی از آب دربیاید ولی با این حال اگر خیاط ماهر باشد و فرصت کافی هم داشته باشید میتوانید لباس موردعلاقهتان را با 50درصد هزینه کمتر بر تن کنید. مزیت داشتن لباس سفارشی به آن است که از نظر بهداشتی میتوانید کاملا به آن اطمینان داشته باشید و خاطرجمع باشید که افراد دیگر آن را پرو نکردهاند. با اینهمه روزبهروز از علاقه مشتریان به سفارش دوخت لباس کاسته شده است و خیاطان بیشتر از محل تعمیرات لباس کسب درآمد میکنند تا دوخت کامل آن. مریم شفیعزاده یکی از مزونهای مرکز شهر را مدیریت میکند ولی با وجود شلوغی این منطقه و تجمع مراکز خرید در آن از شرایط بازار گلایهمند است. روزگاری بهخاطر دارم که اغلب لباسهای مخصوص مراسم میهمانی خانوادهها، سفارشی بود اما این لباسها را این روزها کمتر میبینیم.
دلیل کاهش اشتیاق مصرفکنندگان به این پوشاک چیست؟ لباسهای الوانی که از اقصینقاط دنیا به ایران وارد میشود و بوتیکها با جذابیتهای طراحی دکور آنها را به نمایش میگذارند جایی برای خیاطان باقی نگذاشته است. واردات لباس از چین و ترکیه آنقدر افزایش یافته و تنوع به حدی بالا رفته که مردم ناخودآگاه به سمت آن کشیده میشوند و حاضرند حتی قیمتهایی چندبرابر نرخ واقعی آن را پرداخت کنند و لباسی حاضر و آماده داشته باشند. از سوی دیگر مردممان کمی هم تنبل شدهاند. اغلب حاضر نیستند بهدنبال پارچه دلخواه و خیاط ماهر بگردند و آن را وقتتلفکردن میدانند. شاید از عمدهترین دلایل آن پرمشغلهشدن زنان باشد. در گذشته اکثر خانمها خانهدار بودند و فرصت کافی برای این جور کارها را داشتند اما امروزه خانمها بیشترشان شاغل هستند و از وقت محدودی که دارند برای خرید کالای آماده بهره میبرند. با این تفاسیر سود شما هم کاهش یافته است. آیا ادامه کار برایتان صرفه اقتصادی دارد؟ شغل ما به میزان شناخت افراد و معروفیتمان وابسته است. بهعنوان نمونه با توجه به اینکه مزون من در مرکز شهر واقع شده و محلی است که بسیاری از
مراکز خرید در این منطقه واقع شده است؛ میزان مراجعاتش بالاست ولی در برخی از مزونها واقعا نمیتوان توجیه اقتصادی پیدا کرد. غالب کار این خیاطان هم به کارهای تعمیری محدود میشود. اکثر این افراد ترجیح میدهند شغلهای حاشیهای هم داشته باشند. چرا همانطور که بوتیکهای پوشاک با طراحی دکور سعی در جلب مشتری خود دارند شما و همصنفانتان برای این کار اقدام نمیکنید؟ اغلب مزونها و خیاطیها در محلهایی دور از دید هستند و گاها فقط از روی نام خیاطی که بر سردر مغازه با شیشههای غیرقابل دید نصب شده میتوان آن را پیدا کرد. در بیشتر خیاطیها این امر مصداق دارد ولی در سالهای اخیر مزونهای زیادی به تبلیغات پرداختهاند. از طریق اساماس، بیلبورد و دیگر انواع تبلیغات در این بخش تلاشهایی از سوی این صنوف دیده شده است. البته با همه اینها خلأیی که شما از آن یاد کردید همچنان در این صنف احساس میشود. با وجود آنکه اتحادیه خیاطان نرخها را اعلام میکند اما قیمتها بهشدت در مزونها متفاوت است. یکی از مشکلات مشتریان هم این است که قیمت واحدی را نمیتوانند مثلا برای دوخت یکدست کتوشلوار پیدا
کنند. بههرحال بسته به مهارت خیاط نرخها متفاوت است. وقتی شما به خیاطی مراجعه میکنید که لباس را دقیقا مطابق با طرح انتخابی شما تحویل میدهد و با الگوهای برگرفته از ژورنالهای خارجی تفاوتی احساس نمیشود مسلما هزینهای بیشتر باید پرداخت کنید. بین کار خیاط مبتدی با خیاط ماهر تفاوتهای زیادی است که قطعا بر نرخها هم اثر میگذارد. شرایط اقتصادی یکی، دوسال اخیر بر کار شما چه تاثیری داشته است؟ بعد از هدفمندی یارانهها قیمت برق بهعنوان یکی از هزینههای اولیه شغل ما بهشدت افزایش یافته و بر قیمت تمامشده کار تاثیر گذاشته است. این موارد سببشده در سال گذشته بیشتر کارگاهها تعدیل نیرو داشته باشند. افت میزان سفارشها نسبت به قبل هم که در اثر کاهش قدرت خرید مردم اتفاق افتاده تعدیل نیرو را تبدیل به راهحلی منطقی کرده است. همیشه افراد پس از خرید پارچه بهدنبال خیاطی زبردست هستند تا لباسی با قدوقوارهشان بدوزند، چرخه زندگی خیاط از دوخت لباسهایی میچرخد که با ساعتها تلاش و پشتکار الگوی آن را از سلیقه مشتری درآورده است اما چندسالی است که سلیقه بسیاری از اشخاص معطوف به لباسهای شیکی شده است
که پشت ویترین فروشگاهها دلنوازی میکنند و این روزها دل خیاطان با غم بیسروسامانی کسبوکار دوخته شده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.