|

اختر چرخ ادب

امیرحسین ناصری

1- صورت گردی داشت. چهره مهربانش برای ما که دانش‌آموزانی کوچک بودیم مانند مادر به‌یادماندنی بود. او را خیلی زود در کتاب‌های ادبیات دبستان شناختیم و بعد... در همان کودکی‌مان جا گذاشتیم. 2- خیلی سخت است، باور کنید. ما از بچگی این صورت گرد را می‌شناسیم. همه ما اما درموردش چه می‌دانیم؟ فکر کنم فقط یک مجموعه از کلیات. اینکه در 25اسفند سال 1285 در تبریز به‌دنیا آمده. پدرش مترجم و نویسنده بوده و نشریه‌ای ادبی داشته با نام بهار. ادبیات را کنار پدر و استادانی چون دهخدا و ملک‌الشعرای بهار آموخته و در 19سالگی ازدواج کرده. بعد چندماه جدا شده و در نهایت در 35سالگی به علت حصبه درگذشته. بعضی‌ها با جزییات بیشتری این کلیات را می‌دانند. دوره دانش‌آموزی همه ما کنارمان بوده و شعر یادمان داده. شعر یادمان داده و برای اغلبمان فراموش شده. 3- برای دوره دانش‌آموزی ما او با یک شعر به‌یادماندنی شد: روزی گذشت پادشهی از گذرگهی/ فریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست 4- اینکه خاک سیهش بالین است/ اختر چرخ ادب پروین است. پروین اعتصامی تنها زن ایرانی است که در تقویم‌های ما برای تولدش روز بزرگداشتی ثبت شده. اینکه این واقعه شوربختانه است و زن‌های بسیاری می‌توانستند در تقویم ما روزی و بزرگداشتی داشته باشند به‌کنار، اینکه شاید اگر بیشتر عمر می‌کرد نامش جاودانه می‌شد در ادبیات ما هم به‌کنار، حتی اینکه نام او همیشه زیر سایه شعرای دیگری چون فروغ و سیمین بهبهانی و... بوده را هم فراموش کنیم اما اینکه تنها زن حاضر در تقویم است و هیچ‌گاه یادی از او نمی‌شود کمی سخت است. این را نه از نگاه ادیبان و متخصصان شعر و ادب، بلکه از نگاه دانش‌آموزی باید دید که پیش از دیگران در ذهنش جاودانه شد. 5- صورت گرد و مهربانی داشت. اختر چرخ ادب بود و برای ما در کلاس درس یادآور مهربانی مادر. ما این صورت گرد را در همان کلاس جا گذاشته‌ایم. روی نیمکت‌های چوبی که سه‌نفره می‌نشستیم و زمان امتحان یکی باید روی صندلی نیمکت می‌نشست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.