|

فرجام تروریسم در منطقه

ماجد غمّاس . رییس دفتر مجلس اعلای اسلامی عراق در تهران

تروریسم به پدیده‌ای منحصربه‌فرد و شوم در منطقه تبدیل و مایه نگرانی کشورهایی با رویکردها و سیاست‌های مختلف شده است. حتی کشورهایی هم که در راستای اجرای برخی پروژه‌های سیاسی از تروریسم حمایت می‌کردند و می‌کنند، از نفوذ این پدیده به خاکشان و تبدیل آن به تهدیدی برای خودشان بیمناک هستند. برای همین پایان‌دادن به این پدیده همکاری همه نیروهای منطقه و استفاده از همه ابزارهای سیاسی، نظامی، دیپلماتیک، فرهنگی و اجتماعی را می‌طلبد. اما در این میان، برخی کشورها، در نتیجه برداشت غلط از اولویت‌های این مرحله از تاریخ منطقه، می‌خواهند توجه را به سمت و سوی دیگری جلب کنند و پروژه دشمن‌تراشی را پیش ببرند که نتیجه آن یا نزاع‌های داخلی است یا از کنترل خارج شدن توانی که به تکفیریان داده می‌شود و برخی افراد بی‌خرد در قالب عالمان اسلامی به آن دامن می‌زنند. از طرف دیگر، نیروهای تروریستی تکفیری از توان‌های لجستیک متنوعی، اعم از آموزش‌های نظامی مناسب و تجربه جنگ‌های گوناگون و شست‌وشوی مغزی، برخوردارند و در کنار آن می‌توانند به بهترین نحو از به‌روزترین رسانه‌ها استفاده کنند. آنان با کمک این توان خود توانستند حضوری عملی در میدان‌ها داشته و با استفاده از نبود یکپارچگی در مواضع و دیدگاه‌ها میان کشورهای منطقه پیشرفت عملی داشته باشند. به این ترتیب آنان به نیرویی با توان ویرانگری بالا تبدیل شدند که ابعاد انسانی را مطلقا در نظر نمی‌گیرد و از وحشیانه‌ترین جنایت‌ها ابایی ندارد و همین خود باعث دستاوردهای بیشتر برای آنان است. در برابر این وضعیت، کشورهای منطقه ماموریتی دشوار اما ممکن دارند که این ضرر را از ملت‌های خویش دفع و بنیان‌های این پدیده فرهنگی، اجتماعی و دینی را نابود کنند. اما در عراق، نیروهای تکفیری و سیاه‌اندیش که امروزه در قالب «داعش»، شاخه‌ای از «القاعده»، فعالیت می‌کنند، در پی آن هستند که سلطه خود را بر مناطق ناآرام و بی‌ثبات عراق، به‌طور خاص در استان‌های الانبار و موصل، تثبیت کنند. آنچه بر شدت این خطر می‌افزاید آن است که اکثر نیروهای این گروه جنایتکار از فرزندان همین مناطق‌ هستند که تحت‌تاثیر و نفوذ تکفیریان قرار گرفته‌اند. علت این وضعیت ناامیدی ایشان از بهبود اوضاع خدماتی و سیاسی در عراق و احساس به حاشیه‌رانده‌شدن در میان آنان است؛ احساسی که برخی چهره‌های اهل سنت عراق نیز با اهداف سیاسی و انتخاباتی و گاه حتی در راستای اجرای پروژه‌های بیگانگان به آن دامن می‌زنند. به‌نظر ما، چند گام مهم سیاسی، نظامی و اقتصادی می‌تواند سدی در برابر این خطر و دفع شر آن از عراق باشد و می‌توان از همت ملی و همکاری فرزندان ملت و نیروهای سیاسی و عشایر غیور در برداشتن این گام‌ها کمک گرفت. مهمترین این گام‌ها را می‌توان چنین برشمرد: 1- استفاده از همه توان نظامی و امنیتی برای شکست نظامی کامل نیروهای تکفیری و داعش 2- تشویق اهالی استان و عشایر غیور به نقش بازی‌کردن و برعهده گرفتن نقش اصلی در رویارویی با داعش 3- دعوت از عشایر و نیروهای محلی برای یکپارچه‌شدن و دست‌به‌دست هم دادن در برابر داعش یا هر نیروی دیگری که در پی خرابکاری در این استان‌هاست 4- سرعت‌دادن به روند توسعه استان و اجرای پروژه‌های عمرانی که جوانان به‌جای جذب شدن به گروه‌های تروریستی، سرگرم بازسازی استانشان کند تلاش‌های مبارک دولت، نیروهای نظامی و امنیتی در جنگ با تروریست‌ها باید با اقدامات سیاسی و توسعه‌ای همراه باشد تا اوضاع را به سمت آرامش و امنیت و پیشرفت بکشاند و اهالی استان را به سمت دولت و نیروهای سیاسی وفادار به کشور جلب کند. طرحی که سیدعمار حکیم، رییس مجلس اعلای اسلامی عراق، در این‌باره داد راه‌حلی فراگیر برای مشکلی است که در استان الانبار شاهد آن هستیم و احتمال کشیده شدن آن به استان موصل نیز بالاست. برای همین، مطالبه ما از دولت آن است که همه بندهای این طرح را اجرایی کند (کاری که اخیرا آغاز شده است) تا آرزوها و خواسته‌های ملت مظلوم عراق برآورده و تروریسم در سرتاسر منطقه به عقب رانده شود. در این صورت آینده تروریسم زوال و نابودی خواهد بود و در غیر این صورت راهی نمی‌ماند جز سختی و دشواری و پیامدهای خطرناکی که سرتاسر منطقه را خواهد گرفت. کشورهایی که این خطر متوجه‌شان نبوده، باید بدانند نوبتشان سخت‌تر و ویران‌کننده‌تر خواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.