|

آینه

ایران سرمقاله: «رونمایی از غربت اصحاب رسانه» امیر یوسفی گذر حسن روحانی هرگاه به راسته فرهنگ و هنر افتاده، هم بازار امید در جان اهل قلم رونق گرفته است و هم آتش حسرت سخنران تیزتر شده است. انگار در حلقه اصحاب فرهنگ، تعارف و تکلف دولتمرد اعتدال از میان می‌رود... انگار در پیشگاه معماران و ماموران متواضع هنر و اندیشه، روحانی راحت‌تر است تا غربت و مظلومیت فرهنگ را روایت کند... روحانی دیروز چیز زیادی نخواست. پیش از هرچیز مطالبه‌اش آن بود که سهم همه رسانه‌ها از آزادی و امنیت، به یک اندازه و به یک میزان باشد. این زیاده‌خواهی است؟ مطالبه‌اش آن بود که همگان به فشارها و شیوه‌های غیراصولی به‌عنوان منشأ اصلی نگرانی‌های فرهنگ اذعان کنند. این زیاده‌خواهی است؟ مطالبه‌اش آن بود که همراهان و همدلان دولت، دست‌کم به اندازه مخالفان و منتقدان آزاد باشند و بالاخره مطالبه نهایی روحانی آن بود که سهم نقص‌ها و ناراستی‌های نهادهای خاص در عرصه فرهنگ، به سبد دستگاه‌های دولتی فرهنگ الصاق نشود. این خواسته‌ها دیروز در کام اصحاب رسانه و مطبوعات، زیاده شیرین آمد؛ چنان‌که در پایان هر بند از سخنان او که در حکم رونمایی از نظام رسانه‌ای دولت اعتدال بود، صدای تشویق عرصه مطبوعات به سقف می‌رسید... روحانی از آغاز وعده کرده بود که دژهای پولادین را فروشکند و امنیت را به سهم و نسبتی مساوی میان همه اهل قلم قسمت کند. او دیروز دوباره گوشزد کرد که بر قول پیشین خود پایبند است. کیهان تیتریک: «روحانی در جاده یک‌طرفه منتقدان را زیر گرفت!» در تمامی ماه‌های اخیر اگر با دو روزنامه مدعی همراهی با دولت برخورد قضایی شده است مطابق با نص قانون بوده... انتقاد از رسانه‌ها یا تعیین میزان برخورد با رسانه‌های منتقد یا حامی دولت تنها و تنها باید به دور از سلایق سیاسی و مبتنی بر «قانون» باشد. و بدون شک انتظار از دولتی که خود را دولت حقوقدانان می‌داند بیشتر است. سرمقاله: «نزدیکان دور!»؛ حسین شریعتمداری جناب رییس‌جمهور! در سخنرانی دیروز خود گلایه کرده‌اید که چرا اجازه نمی‌دهند روزنامه‌های موافق دولت هم از آزادی و امنیت برخوردار باشند؟! که باید پرسید؛ آیا دولت حضرتعالی احکام اسلامی را غیرانسانی می‌داند؟! یا ولایت حضرت امیر علیه‌السلام را نفی می‌کند؟! اگر پاسخ منفی است - که منفی است - چرا روزنامه‌هایی که دست به این اقدامات ناشایسته و غیرقانونی زده‌اند را روزنامه‌های موافق و همراه دولت می‌دانید؟! و اگر غیرانسانی‌نامیدن احکام اسلامی و نفی ولایت‌امیرالمومنین علیه‌السلام را همراهی و همسویی با بینش‌ و منش دولت اعتدال نمی‌دانید -که نباید بدانید- چرا از توقیف روزنامه‌های یادشده ابراز نگرانی می‌کنید؟! و این تناقض آشکار را چگونه توضیح داده و توجیه می‌فرمایید؟! ... دولت محترم اعتدال! ... تاب و تحمل کمترین انتقاد نسبت به عملکرد دولت را ندارد و روزنامه‌ها و نشریات منتقد دولت را توقیف کرده یا به دادگاه می‌کشاند... امید است رییس‌جمهور محترم از کسانی که اطلاعات مربوط به سخنرانی دیروز را در اختیار ایشان گذارده‌اند به‌طور جدی بخواهند درباره صحت و سقم آنچه در این نوشته - فقط به‌عنوان نمونه - آمده است به حضرت ایشان توضیح بدهند و مانند همیشه با توسل به فحاشی و ناسزاگویی از پاسخ طفره نروند! آقای رییس‌جمهور، نتیجه این بررسی برای جنابعالی تردیدی باقی نخواهد گذاشت که آنان، دوام دولت شما را نمی‌خواهند. جوان تیتریک: «رییس‌جمهور هم از وضعیت فرهنگی راضی نیست» حسن روحانی هم روز گذشته نشان داد که از وضعیت فرهنگی کشور راضی نیست و خصوصا اهانت برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب به مقدسات مردم را برنمی‌تابد. او گرچه سعی کرد بار مسوولیت وضعیت نامناسب فرهنگی را از دوش دولت بردارد و دستگاه‌های دیگر را که لزومی به بردن نام آنها ندید، مسوول‌تر نشان دهد، اما به‌هرروی نشان داد که از آنچه این روزها در فضای فرهنگی کشور می‌گذرد، ناراضی است. روحانی البته بیان نکرد چه کسی وزارت ارشاد و دولت را تنها متولیان فرهنگی کشور دانسته که حال او در مقام بیان آن است که دولت متولی نیست. رسالت سرمقاله: «ارزیابی یک رهنمود سیاسی!» محمدکاظم انبارلویی از آقای هاشمی در روزنامه آرمان سوال شده است؛ «دانشگاهیان گله دارند که فضا برای بیان آزادانه انتقادات مناسب نیست. شما چه توصیه‌ای به دانشگاهیان دارید؟» آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی در پاسخ می‌گویند: «من این را به همه می‌گویم، دانشگاهی و غیردانشگاهی ندارد. اگر توقع داریم که جامعه‌مان بهتر شود باید ریسک بپذیریم.» ایشان ادامه می‌دهند: «نمی‌شود فکر را سرکوب کرد. نقش گاندی در هند این بود که به مردم می‌گفت یکی را می‌گیرند، دنبالش را بگیرید و بگویید که مرا هم به زندان ببرید...» آیا شرایط حاکم در ایران که خود آقای هاشمی هم در حاکمیت هستند شبیه شرایط حکومت انگلیسی‌ها بر هند در زمان گاندی است؟ ... اگر این فرمان یا نافرمانی مدنی که آقای هاشمی می‌فرمایند عملیاتی شود دیگر از حرمت و جایگاه قضا و قاضی چه می‌ماند؟ این فرمان در حقیقت اعلام یک شورش عمومی است. نظیر آنچه که در حوادث تلخ سال 88 رخ داد اما مردم به این رهنمود سیاسی عمل نکردند و در قیام تاریخی 9دی به اسم و آدرس، بانیان این شورش را لعن و نفرین کردند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.