یک روز متفاوت
سعید برآبادی: روز گذشته برای روزنامهنگارها، روز پرخبری بود، نهفقط به این خاطر که برندگان جشنواره مطبوعات معرفی شدند، بیشتر به این خاطر که روح تازهای به این جشنواره با 20 دوره عقبه دمیده شد؛ روحی که اگر دورههای پیشین آن را ندیده باشید محال است باورش کنید. اول اینکه حاضران مراسم روز گذشته در تالار وحدت، صاحبان واقعی رسانه در ایران بودند، میگویم «واقعی» و اصرارم در کاربرد این صفت بیشتر به این خاطر است که پس از هشت سال، دوباره آدمهایی را در سالن برنامه میدیدم که همگی یا خبرنگار بودند، یا گزارشگر یا عکاس و البته واقعی واقعی. یادم نمیرود که در آن سالها، داوری جشنواره مطبوعات چطور برگزار میشد؛ چطور اسمهای مستعار با چهرههایی که کمترین شباهت را به خبرنگاران داشتند، جایزهبهدست از صحنه پایین میآمدند و یادم نمیرود که از رسانههای اصلاحطلب جز سایهای در حاشیه، هیچ اسمی به میان نمیآمد. دوم بهخاطر حرفهای وزیر و آقای رییسجمهور که در جمع مطبوعاتیها از مطبوعات و آزادی گفتند نه چون دورههای قبل که مجری همیشه با این شعر شروع میکرد که «زنهار که با درفش نازت نکنند/ تولیدگر برق سه فازت نکنند!» و بعد
رییسجمهور میآمد و جایزه منتقد منصف را به شخصی میداد که خود همیشه هرگونه نقدی را به سیاهنمایی ترجمه میکرد. و دستآخر بهخاطر لحظه دیدار دوستان قدیمی و استادان رسانه که لااقل 10سالی بود با این جشنواره قهر کرده بودند. داوران گزارشهای ما را خوانده بودند، درباره آن با هم بحث کرده بودند و حتی بعید نیست که خوششان هم آمده باشد. حرفهای روحانی در این گردهمایی، خاطره روزهای دور جشنواره در دوره خاتمی - همان «کاکا»ی آقای دعایی- را در ذهن همه زنده کرد و اگر الگویی برای سالهای بعد این جشنواره باشد، یکروز متفاوت بوده و خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.