|

آب رفته دیگر به جوی بازنمی‌گردد

جنگیدن با عادت‌های تماشاگر

مسیح اسماعیلی

شکار the hunt فیلم تحسین‌شده دانمارکی که سال ۲۰۱۲ ساخته شد اما در سال ۲۰۱۳ اکران شده، فیلمی است که با تمرکز بر موقعیتی تاثیرگذار، مخاطبش را تحت‌فشار قرار می‌دهد. آنان را با تنهایی و غربت لوکاس در مقابل جامعه هیجانی‌‌ رها می‌کند تا با قضاوت‌های بی‌رحمانه تصمیم بگیرند این لکه ننگ را از پیشانی شهر پاک کنند. ملودرامی اجتماعی با موضوعی به طرز گول‌زننده ساده که در پس به تصویر درآوردن داستان مردی است که با یک دروغ بچه‌گانه زندگی‌اش تا مرز نابودی کامل پیش می‌رود. توماس وینتربرگ کارگردان فیلم، معتقد است: در این اثر مهندسی درام را انجام داده و شخصیت اصلی قصه‌ را در ناعادلانه‌ترین وضعیت قرار داده تا او را وادار به مبارزه کند. از آنجایی که عمده آثار وینتربرگ به بازخورد و چالش رفتارهای انسانی با دیگران مربوط می‌شود. «شکار» نیز از این قاعده مستثنا نیست. اما برگ برنده توماس وینتربرگ در فیلم شکار، بازی اسطوره حال‌حاضر سینمای دانمارک یعنی مدس می‌کلسن در نقش لوکاس است. بازی واقعا تماشایی؛ چه در نیمه‌نخست فیلم که معلمی ا‌ست مهربان و چه در نیمه‌دوم فیلم که انسانی‌ است مستاصل و درمانده. لوکاس تمام امیدش به این است که روزهای آرام سابق برگردد اما هرچه بیشتر تلاش می‌کند کمتر می‌تواند اقتدار گذشته را پیدا کند. با اینکه دامن لوکاس به گناهی آلوده نشده اما بیننده میان گزینه قهرمان یا ضدقهرمان‌بودن او مستاصل است... شخصیت‌ها آدم‌های واقعی هستند و با زندگی‌های پرنقصی که دارند همیشه تصمیم‌های درست نمی‌گیرند. البته در فیلمنامه پر تعلیق و جذاب که توماس وینتربرگ و توبیاس لیندهولم با همکاری هم نوشته‌اند، هیچ فردی، شخصیت منفی نیست. رابی کالین منتقد روزنامه بریتانیایی تلگراف درباره این فیلم می‌گوید: «می‌کلسن که معمولا نقش‌های همدلی‌برانگیز بازی نمی‌کند، در این فیلم می‌درخشد و بهترین بازی کارنامه‌اش را ارایه می‌دهد. «شکار» فیلمی است که پنجه‌هایش را در گوشت و پوست و استخوان شما فرو می‌کند.» البته از بازی درخشان و غیرمنتظره «آنیکا ودرکوپ» بازیگر خردسال فیلم در نقش کلارا نیز نباید به آسانی گذشت. کلارا با چهره به‌شدت معصومی که دارد و این معصومیت به عدم دروغگویی بچه‌ها که یکی از مضامین فیلم است کمک می‌کند تا به‌خوبی از این چهره برای اثبات آن بهره ‌گیرد. همین شخصیت‌پردازی‌های دقیق و حساب‌شده داستان را تا جایی پیش می‌برد که گره اصلی فیلم ایجاد می‌شود. کلارا که از خانواده‌ای نا‌بسامان رنج می‌برد، گرفتار مساله‌ای می‌شود که درکی از آن ندارد و در یک انتقام کودکانه، دروغی می‌گوید. بعد این جامعه است که وارد روایت می‌شود و بر مبنای حرف یک کودک، داستانی می‌سازد تا به خشم درونی خود فرصت جولان دهد. شکار با درون‌مایه شک، تردید و دروغ نشان می‌دهد که قرار نیست به کسی خوش بگذرد! و با جنگیدن با عادت‌های تماشاگر از دل این آشنایی‌زدایی به سبک و روایتی تاثیرگذار می‌رسد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.