روز سخت
منبع: القبس . مترجم: محمدعلی عسگری
صبح یکی از روزهای نخستماه سپتامبر سال 2001 بود که نجوا انگشتریاش را درآورد و بهعنوان سالهایی را که با او گذرانده است به مرد زندگیاش داد. او داشت به پاکستان میرفت. اما نتوانست به جز سه تا از بچههای کوچکش را با خود ببرد. این مساله نیز او را بسیار آزار میداد.
نجوا میگوید: «احساس میکردم قلبم دارد از درون متلاشی میشود. بهخصوص وقتی دیدم که فرزندانم از من دور میشوند.» آن زمان، اسامه دیگر همان مردی نبود که نجوا 26سال پیش با او ازدواج کرده بود.
پروژهای را که داشت در حال اجرا بود و هیچکس قادر به مهارش نبود؛ حتی همسر جدیدش آمال. اسامه از او هم کناره میگرفت.
آمال میگوید: «به من یک تلفن داد و از من خواست با خانوادهام حرف بزنم، به آنها بگویم به جایی دیگر میروم و تا مدتی طولانی قادر نخواهم بود با آنها تماس بگیرم.» آمال بدون اینکه بداند بعد از این کجا خواهند رفت این خبر را به اطلاع خانوادهاش رساند. هنگامی که اسامه اتومبیل را آماده کرد، به آمال دستور داد به همراه فرزند و یک همراهش به سمت جنوب یعنی به سمت مرزهای پاکستان برود. روز 11سپتامبر سختترین روز در جهان بود. تصاویر شعلههای آتش که از انفجارهای نیویورک در همه تلویزیونهای دنیا پخش میشد، حیرتآور بود. نجوا آن موقع لاذقیه بود.
ادامه دارد
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.