|

«آلن رنه» درگذشت

وداع با مبدع ایهام در سینمای مدرن

شرق : آلن رنه (Alain Resnais) ‌در اول مارس 2014 در جمع افراد خانواده خود در 91 سالگی درگذشت؛ جمله‌ای ساده و در عین حال عمیق. آلن رنه یکی از فیلمسازان مهمی بود که در گسترش الفبای سینمای مدرن نقش بسیار موثری داشت. در تاریخ سینما از او به‌عنوان یکی از پیشقراولان «موج نوی فرانسه» یاد می‌شود. او در ژوئن سال ۱۹۲۲ در شهر وان فرانسه به دنیا آمد. کار خود را با ساخت فیلم‌های کوتاه در 14سالگی شروع کرد. یکی از فیلم‌های مهم آلن رنه «شب و مه» (۱۹۵۵) است که به اردوگاه‌های کار اجباری رژیم آلمان نازی می‌پرداخت. اما زمانی اسم او سرزبان‌ها افتاد و نگاهی جدی به او شد که فیلم تحسین‌برانگیز و ارزشمند «هیروشیما، عشق من» را در اواخر دهه 50 میلادی کارگردانی کرد؛ ‌اثری اقتباسی از رمان مارگریت دوراس. روایت مبهم و پیچ‌درپیچ که برای تماشاگر سرراست نیست. این فیلم جایزه ویژه سازمان ملل را از جوایز بفتا دریافت کرد و نامزد جایزه بفتای بهترین فیلم به مفهوم مطلق شد و همچنین یکی از شرکت‌کنندگان بخش مسابقه جشنواره کن بود. رنه در فیلم بعدی‌اش «سال گذشته در مارین‌باد» جریان سیال ذهن را به تصویر کشید. چیزی که پیش از آن در رمان جایگاه خودش را باز کرده بود. رنه با این فیلم جایزه شیر طلایی بهترین فیلم را از جشنواره ونیز دریافت کرد. رنه به «سینمای خالص» اعتقاد چندانی نداشت و در اکثر آثارش سعی می‌کرد از ارتباط میان سینما و هنرهای دیگر استفاده کند. البته ایهام و ابهام در روایت یکی از دستاوردهای مهم این سینماگر بود که حالا جزو عناصر اصلی سینمای مدرن شده است. آلن رنه در آخرین دوره فیلمسازی خود به روایت‌های سبک و مردم‌پسند نیز روی آورد. به‌ویژه پس از فیلم «ملو» که در سال ۱۹۸۶ به روی پرده رفت و وجهی تازه از سینمای او ارایه داد. همچنین فیلم «همان ترانه قدیمی» (محصول ۱۹۹۷)، فیلمی است مفرح که به موسیقی روز و جوان‌پسند پرداخت. آخرین فیلم آلن رنه نیز بر پایه نمایشنامه‌ای از آلن اکبورن به‌نام «زندگی ریلی» ساخته شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.