|

تمرد نجوا

منبع: القبس . مترجم: محمد‌علی عسگری

اما پاسخ بن‌لادن روشن بود: «نه!» به این ترتیب، مادر با کوله‌بار سنگینی از ناکامی، خانه بن‌لادن را ترک کرد. نجوا دچار یأس و نومیدی شد. او به دلیل نداشتن یک رژیم غذایی مناسب و عدم‌پیگیری مسایل بهداشتی و افزایش عمر به‌شدت داشت رو به ضعف می‌رفت. سرانجام اسامه به خاطر فشار عمر اجازه داد تا نجوا به سمت سوریه برود. اما تنها به او اجازه داد که دو فرزندش را با خود ببرد. با توجه به همه این شرایط و طول سفر، نجوا توانست یک دختر کوچک دیگر را به سلامتی به دنیا بیاورد. بعد از چهار ماه اما دوباره باید چمدانش را می‌بست و روانه قندهار می‌شد. عمر که به عربستان برگشته بود تلاش کرد او را از این سفر باز دارد. به مادرش گفت چیزهایی شنیده است و ترجیح می‌دهد که از افغانستان دور باشد. اما همین خبر حس مادرانگی را در نجوا بیدار کرد. به فکر بقیه فرزندانش افتاد که آنها را همان‌طور در قندهار رها کرده بود. نجوا به تمرد خود ادامه داد. این تمرد را از همان سال‌هایی که در جده ساکن بود با خود داشت. علاقه وافر او به لباس‌های رنگارنگ؛ تا جایی که بازار و لوازم آرایش برای او از هرچیز دیگری مهم‌تر بود. حتی یک زمانی از مها و دخترش زینب هم خواست وقتی از کانادا می‌آیند برایش لوازم آرایش و لباس بخرند. چون آن دو به صورت مکرر به کانادا می‌رفتند و برمی‌گشتند. او هرکاری می‌کرد تا عشق همسرش را برای خود محفوظ دارد. می‌خواست به این وسیله از آثار تولد و وضع حمل‌های مکرر روی خود که پیرش می‌کرد، بکاهد. از باغچه اطراف خانه استفاده می‌کرد تا به شکل ظاهری‌اش برسد. لباس‌های ورزشی می‌پوشید و حتی آنجا برای زیبایی اندام ورزش می‌کرد. اما حسادتی را که نسبت به سایر زنان اسامه داشت تاثیر خودش را می‌گذاشت. مها در این‌باره می‌گوید: «او پیوسته با اسامه در این‌باره جروبحث می‌کرد. من به او گفتم به هرحال آنها همسرش هستند و باید درباره‌شان کوتاه بیاید. گفتم تو باید قدر او را بدانی همان‌طور که او قدر تو را می‌داند. به محض دیدن هرچیزی که نباید او را از خودت طرد کنی.» روزی به شوخی اسامه به یکی از نگهبانان شخصی‌اش گفت: «اگر یک روز من خودم را در برابر یک شیر ببینم و در همان حال بتوانم یک بار دیگر ازدواج کنم در این کار هیچ تردیدی نخواهم کرد.» اسامه ناصر البحری را صدا کرد تا به او ماموریتی دهد که بسیار مهم بود. او کسی بود که آمادگی داشت تا در راه خدا جانش را دهد. اما اسامه به او مبلغ پنج‌هزاردلار داد تا آن را به یک رییس قبیله‌ای در یمن تقدیم کنند. این مبلغ درواقع مهر یک زن بود. زنی که اسامه قصد داشت با او ازدواج کند. البته چندی پیش حرمت شریعت را نگه‌داشته و تکلیف خود را با همسر چهارمش روشن کرده بود. این بار او تصمیم داشت با دختر رییس یک قبیله یمنی ازدواج کند تا از این طریق بتواند با تعدادی از عشایر که تنش‌هایی را به‌وجود آورده بودند خویشاوند شود. در توجیه ازدواجش این حرف را هم زد که: «اگر القاعده با مشکلاتی در آینده مواجه شد، بتوانیم به یمن برویم.» بن‌لادن بر این باور بود که خانواده همسر آینده‌اش که از شهر تعز واقع در کوه‌های غرب یمن می‌آیند اگر روزی او از آنها پناه بخواهد، درخواستش را رد نخواهند کرد. بعد از یکسری گفت‌وگوها ماموریت با موفقیت انجام شد. فقط مانده بود رزروکردن بلیت‌ها برای کسانی که قرار بود به‌عنوان همراهان عروس او را تا قندهار مشایعت کنند. دقیقا دوسال پیش از آن بود که شیخ راشد محمد، معروف به «ابی الفداء» یکی از بزرگ‌ترین ماموریت‌های زندگی‌اش را انجام داد. خودش درباره آن می‌گوید: «من یکی از مجاهدان سابق در افغانستان بودم. به آنجا خیلی سفر می‌کردم و پیوسته بین قندهار و صنعاء در حرکت بودم. آنجا بود که بن‌لادن را شناختم. من خیلی به او نزدیک بودم. یکی از روزهای سال 1988 بود که به یکی از دوستانش در اردوگاه گفت قصد ازدواج با یک زن یمنی را دارد. دوستم این مطلب را برای من تعریف کرد. می‌گفت شرم مانع آن می‌شود که اسامه به صورت مستقیم چنین درخواستی از من داشته باشد. بنابراین به دیدنش رفتم و با او درباره این موضوع صحبت کردم.» عروس جدید اسامه تمایل به ازدواج مجدد داشت. بنابراین نگهبان شخصی‌اش را مامور تحقیق پیرامون یک عروس جدید کرد. او نیز با شیخ عشرینی تماس گرفت و او برایش مروارید کمیابی را توصیف کرد. گفته بود: «باید پرهیزگار و صالح و جدی و جوان باشد. بهتر است عمرش بین 16الی 18سال باشد... رفتار خوبی داشته باشد و به یک خانواده محترمی تعلق داشته باشد. به‌ویژه باید بسیار مقاوم باشد و بتواند شرایط استثنایی را که ما در آن زندگی می‌کنیم، تحمل کند.» شیخ عشرینی وقتی همسرش از یمن بازمی‌گشت از او سراغ چنین دختری را گرفت و خواست اگر عروسی با این ویژگی‌ها می‌شناسد برای رهبر 44ساله‌اش (بن‌لادن) نامزد کند. «همسرم بلافاصله از دختری یاد کرد که به گفته او آمال نام داشت. او یکی از شاگردان خودش بود. همسرم دوسال بود که برای تدریس به آنجا رفت‌وآمد می‌کرد. این دختر در شهر «آب» زندگی می‌کرد. کسی که در مزرعه یا جایی دیگر کار نکرده بود. در 16سالگی تصمیم گرفته بود درس‌خواندن را شروع کند.» این دختر، همیشه ساکت بود. شاید همین خصلت بود که همسر شیخ را برآن داشت تا احساس کند آمال می‌تواند همسر مناسب و رفیق جنگی خوبی برای بن‌لادن باشد. همه این اطلاعات مثبت موجب شد تا راشد محمد به عنوان فرستاده ویژه بن‌لادن به دیدار آن دختر جوان برود؛ دختری که اکثر اوقاتش را صرف قرائت قرآن می‌کرد. «من با او از بن‌لادن صحبت کردم. او از من خواست فرصتی به او داده شود تا بتواند پاسخ نهایی را بدهد. ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.