|

درباره «نگاه نو» در آستانه شماره ۱۰۰

در دفاع از «صداقت» و «شرافت»

پژمان موسوی

باید دستت توی کار باشد تا بدانی شماره 100 برای یک نشریه مستقل و خصوصی یعنی چه؛ نشریه‌ای که بی‌ادعا و جنجال، سال‌هاست که در سپهر فرهنگی ایران تنفس می‌کند و رسالت خود را از همان ابتدا بر پایه دو اصل اساسی «صداقت» و «شرافت» قرار داده است؛ همان رسالتی که از وظیفه ذاتی یک روزنامه‌نگار یعنی خدمتگزاری حقیقت و خدمتگزاری آزادی برمی‌آید. خیلی از نشریات البته ادعای شرافت را دارند و خیلی‌ها هم نه ولی از بین همه این دو دسته، «نگاه نو» به واقع یک نشریه شریف است؛ نشریه‌ای وزین و قابل‌اعتنا که فصلی یک‌بار میهمان گیشه‌هایمان می‌شود و شاید هم میهمان کتابخانه‌هایمان. می‌آید و در گوشه گیشه‌ها جا خوش می‌کند و چشمان تیزبین مجله‌خوان‌های حرفه‌ای را فصلی یک‌بار به سمت خود جلب می‌کند. باید علی میرزایی را بشناسی تا از میزان دقت و وسواسش برای انتخاب و ویراست مقالات و یادداشت‌های وارده به دفتر مجله‌اش باخبر باشی، همین هم هست که «نگاه نو» را مجله‌ای متفاوت کرده است برای اهل فرهنگ. مجله‌ای خواندنی و البته تاثیرگذار. حالا اما شماره 99 آن منتشر شده است و روزی در همین زمستان پیش‌رو، صدمین شماره‌اش هم. پایدار باشد «نگاه نو» شریف به هزارویکمین شماره...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.