|

«یلدا» سیاهی می‌زداید

سیمین بهبهانی

یلدا، ولادت، تولد، والد، مولود... حالا ببینیم با کدام‌یک نزدیک‌تر است؟ یلدا به لحاظ حروف، با واژگانی از آن‌چه به یادم آمد، خویشی دارد. حال بنگریم از لحاظ معنا کدام‌یک از این قبیل را می‌پذیرد. یلدا هنگامی تشخص می‌پذیرد که در سایه‌ «شب» می‌نشیند. آری شب یلدا، از دیرباز در تقویم پارسیان جایی گرامی داشته است؛ شاید از این جهت که درازترین شبِ سال است و بیش‌ترین فرصت را برای آسایش و آرامش و امکان سرگرمی و خوش‌خیالی فراهم می‌کند. هندوانه با پوست سبز و درون سرخ بر مسند می‌نشیند و شیرینی او جمعِ شیرین‌دهنان را شاد می‌کند. خویشاوندان و دوستان، فرصت را غنیمت می‌شمرند و هر یک در شادخواری این جشن می‌کوشند. یکی ترانه می‌خواند و دیگری لطیفه می‌راند. یلدای بلندقامت، در روشنای صبحِ دی‌ماه، تن می‌شوید و سیاهی از خود می‌زداید و می‌رود که سالی دیگر و حالی خوش‌تر بیاورد. این‌چنین باد!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.