|

آینه

جمهوری اسلامی سرمقاله: «سهم مردم در تدبیر و اعتدال» از جمله مواردی که دولت توانسته قاطعیت نشان دهد، اعتراض سریع و آشکار به تحریم‌های غیرقانونی جدید دولت آمریکا علیه ایران است. متوقف‌ساختن مذاکرات کارشناسی مربوط به توافقنامه هسته‌ای و بازگشت هیات مذاکره‌کننده به تهران و همچنین موضعگیری مسوولان وزارت امورخارجه علیه این اقدام آمریکا، از مصادیق برخورد سریع، صریح و قاطع بودند... در بخش خروج از چارچوب اعتدال، می‌توان از کوتاهی‌های دولت یازدهم در زمینه روشن‌ساختن تکلیف بعضی استان‌ها و حتی مسوولیت‌های کلیدی بعضی وزارتخانه‌ها نمونه‌های زیادی آورد... ائمه جمعه، نمایندگان مجلس، بعضی افراد ذی‌نفوذ، ستادهای انتخاباتی رییس‌جمهور، جناح‌ها و فعالان سیاسی از شش‌جهت و با شش‌گرایش، انتظارات و توقعات متفاوت به دولت فشار وارد می‌آورند و همین امر موجب تاخیر در تعیین استانداران شده... در مورد بعضی از وزارتخانه‌ها نیز همین بلاتکلیفی وجود دارد. اینکه یک وزیر نتواند درباره معاونان خود یا روسای بعضی از سازمان‌های مهم تابعه خود تصمیم بگیرد، نه تدبیر است و نه اعتدال. قانون گفت‌وگو / «هوشنگ امیراحمدی: ایران به «تله ترک مذاکرات» نیفتد» پیش‌بینی کرده بودم که در عمل و در مرحله اجرای توافق ژنو «مسایلی حتما پیش خواهد آمد»... واقعیت این است که هم توافقنامه مشکلاتی دارد و هم دولت اوباما که زیر آن را امضا کرده است. مثلا، در توافقنامه متاسفانه صحبت از این شده است که آمریکا نمی‌تواند روی ایران در دوره شش ماهه آزمایشی مورد توافق، تحریم هسته‌ای بگذارد اما بحث روی تحریم‌های نوع دیگر نشده... متاسفانه قرارداد ژنو می‌تواند تله بزرگی برای ایران بشود. دولت باید بسیار مواظب باشد. مخالفان این توافقنامه تمام سعی خودشان را خواهند کرد که سنگ‌اندازی کنند و ایران را مجبور به عقب‌نشینی نمایند. هدف آنها در همه حال ایجاد وضعیتی خواهد بود که برای ایران قابل قبول نباشد و از اجرای توافقنامه سر باز زند. اگر این اتفاق بیفتد آن وقت ایران مقصر عدم اجرای توافقنامه اعلام خواهد شد و به‌عنوان ناقض توافقنامه گرفتار تحریم‌های بیشتری خواهد شد. به‌نظر من ایران اشتباه کرد که مذاکرات را در وین‌‌ رها کرد. باید بدون توجه به این تحریم‌های جدید مذاکره را ادامه می‌داد. ایران درواقع باید تحت هر شرایطی به اجرای درست توافقنامه اصرار داشته باشد و نگذارد طرف مقابل آن را به قطع مذاکره و عملی‌نکردن توافقنامه وا دارد. کبهان سرمقاله: «اعتدال کجای نامعادله ژنو است؟» محمد ایمانی اگر متن بیانیه ژنو یک نامعادله فاقد توازن است، رفتار طرفین این بیانیه به مراتب نامتوازن‌تر است. 20 روز بیشتر از انتشار این بیانیه نگذشته که حالا غربگراترین روزنامه ایرانی در سرمقاله خود صلیب می‌کشد و از حضرت عیسی‌مسیح(ع) برای بقای بیانیه استمداد می‌کند... اعتدال و توازن در متن بیانیه دیده نمی‌شود چراکه حق صریح ایران طبق ان.پی.تی را به توافق بلندمدت طرفین- که بعضا گفته می‌شود ممکن است حتی 20 سال هم طول بکشد- موکول کرده آن هم با محدودیت‌هایی نظیر گستره و سطح و ظرفیت و محل غنی‌سازی پس از سنجش نیازمندی عملی ایران! ساختار تحریم‌های بانکی و نفتی نیز که مساله دوم در این مذاکرات بود، دست‌نخورده سر جای خود باقی مانده و صرفا قرار است اجازه دسترسی به 4/2 میلیارددلار از 100میلیارددلار درآمد نفتی بلوکه‌شده ما را در قسط‌بندی شش‌ماهه فراهم کنند. در مقابل ایران تعهدات روشنی را در حوزه توقف یا کاهش بخش عمده‌ای از فعالیت‌های هسته‌ای از جمله در حوزه غنی‌سازی 20‌درصد و 3/5 ‌درصد، نصب سانتریفیوژها، تکمیل رآکتور آب سنگین اراک و بازرسی‌های روزانه پذیرفته است. البته بیانیه هیچ ضمانت اجرایی ندارد اما با برگشتن به نقطه صفر اینگونه نیست که تمام عقب‌افتادگی‌های برنامه هسته‌ای ایران به‌طور اتوماتیک جبران شود؛ چیزی که اوباما می‌گوید برای اولین‌بار پیشرفت هسته‌ای ایران را متوقف کردیم و حتی به عقب برگرداندیم. ضمانت بیانیه و مرجع اعتراض در صورت نقض بیانیه روشن نیست... بالاخره باید به این حقیقت برسیم که؛ اگر چرخ سانتریفیوژها نچرخد هیچ چرخ دیگری در حوزه عزت و استقلال و اقتدار و امنیت و پیشرفت ملی نخواهد چرخید. جوان یادداشت: «عزت ایران اسلامی را پاس بدارید» مواضع اخیر آمریکایی‌ها اگرچه باور مردم ایران بر غیرقابل اعتمادبودن آنها را یک‌بار دیگر اثبات کرد ولی تردیدی نمی‌توان کرد که اقدام آنها نمی‌تواند بی‌تاثیر از برداشت غلط آنها از محیط سیاسی و تحولات اخیر کشور باشد که حتی نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی هم به خود جرات و جسارت داده که بتواند در مورد موضوع مذاکرات ابراز نظر کند. برآورد نادرست نظام سلطه از نتیجه انتخابات یازدهم، وادادگی برخی از فعالان سیاسی و نشریات سرسپرده مبنی بر قلمدادکردن نتیجه مذاکرات ژنو به‌عنوان فتح‌الفتوح، نگاه به بیرون مسوولان اجرایی و اعتقاد به اینکه کلید حل مشکلات کشور در سیاست خارجی است، اعلام خالی‌بودن خزانه و مهم‌تر از همه تحقیر ظرفیت و توان بازدارندگی دفاعی ایران اسلامی توسط مسوول دستگاه دیپلماسی کشور و... مجموعه عواملی است که این تلقی را در ذهن ساکنان کاخ سفید ایجاد کرده است که با سیاست تهدید، تحقیر و البته تطمیع خود قادرند ایران اسلامی را از مواضع به‌حق و قانونی خود عقب نشانده و خود را تنها برنده این میدان نشان دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.