آینه
جمهوری اسلامی یادداشت: «سخنی با نمایندگان محترم مردم خوزستان در حاشیه استعفای دستهجمعی»؛ ابراهیم افتخار در خبرها شنیدیم 18نماینده خوزستان در مجلس شورای اسلامی در اعتراض به آنچه آنها از آن به ظلم مضاعف به خوزستان تعبیر کردهاند، استعفا دادند و موضوعاتی را بهعنوان دلایل استعفا مطرح کردند: عدم واکنش دولت نسبت به انتقال آب از سرشاخههای کارون- نبود نگاه عادلانه برای تخصیص اعتبارات عمرانی به استان خوزستان - فروش کارخانه فولاد خوزستان و اختصاص درآمد آن به تامین هزینههای پروژههایی در تهران... آیا آقایان نمایندگان خوزستانی، نابودی لحظه به لحظه تالاب شادگان، رنج مردم از آلودگی کارون و ریزگردها را نمیدیدید؟ آیا وضعیت آب و تشنگی مردم مسجدسلیمان که در محاصره دریاچههای آب شیرین قرار دارند شما را ناراحت نکرد؟ آیا وضعیت آب آشامیدنی مردم خرمشهر و آبادان حل شده بود که با وجود اعتراضات مردمی در این شهرها باعث نشد که کمترین اعتراضی به دولت آقای احمدینژاد بکنید؟ چرا آشامیدن باقیمانده لیوان آب رییسجمهور سابق بهعنوان تبرک برای برخی از نمایندگان اهواز از تشنگی مردم خرمشهر - آبادان و مسجد سلیمان با
اهمیتتر بود؟ چرا قرارداشتن واگن آموزش و پرورش خوزستان در انتهای قطار آموزش و فرهنگ کشور شما را برافروخته نکرد؟ شاید چون برخی از آقایان سهم خانواده خود را از پستهای مدیریتی این سازمان گرفته بودند و جای اعتراض نبود؟ اما از اینکه شما دولت نوکار تدبیر و امید را اینچنین مورد اعتراض قرار دادهاید ناراحت نیستیم چون آن را از برکات رای مردم در ایجاد فضای نسبتا آزاد میدانیم و البته میدانیم شما هرگز استعفای واقعی نخواهید کرد چون برای بهدستآوردن این کرسی هزینه و زحمات زیادی را تقبل کردهاید. اطلاعات یادداشت: «مردی از اهالی اجابت»؛ ابوالقاسم شعشعی زندهیاد حبیبالله عسکراولادی... در قضاوت و ارایه نظر ملاحظهای جز حق نداشت و شکوه باور او را در مواضع یکساله آخر عمر پربرکتش بهعنوان گلچینی از دهههای حضور، مقاومت، شناخت، تعاطف و تعامل اجتماعی او دیدیم که چگونه رخداد سالیان اخیر کشور و چالشهای پیشروی حاکمیت و مردم را تحلیل نمود، تهدید شد که اگر در ارایه باورهای اعلامشدهاش تجدیدنظر نکند از عضویت در پایگاه همیشگی سیاسیش «گروه موتلفه» منفک میشود و این رادمرد استوارعقیده، به راحتی پذیرفت که از
حقی که معتقدانه به آن دم زده سر بر نتابد «ولو بلغ ما بلغ». شهروند گزارش: «حبیب غریب، عزیز» سخنان حبیبالله عسگراولادی در جمع طرفداران حزب موتلفه مبنی بر فتنهگر نبودن دو نفر از نامزدهای دهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری در سال 88... تا جایی پیش رفت که... حسین شریعتمداری در آخرین جوابیه خود برای استاد موتلفه نوشت: «آدم زنده که وکیل و وصی نمیخواهد! و درحالیکه هیچیک از سران فتنه حاضر به محکومکردن جنایات یادشده نیستند، حضرتعالی چه اصراری دارید که آنها را فقط «فتنهزده» بنامید؟! »... زیر تیغ توضیح و سوالبردن پدربزرگ موتلفه از سوی جوانانی که با ارفاق نسل سوم از هواداران حزب نیز محسوب نمیشوند، شاید ازجمله طنزهای تلخ روزگار بود... استاد پیر تنها و یکتنه در برابر حملات دوستان همسوی عصبانی و تشویقهای رقبای سیاسی محب، ایستاده و بر مسیری که خود ترسیم کرده میراند. کیهان سرمقاله: «باحسین(ع) باش!»؛ حسین شریعتمداری سالها بود که او را میشناختم، قبل و بعد از انقلاب... هر وقت با او روبهرو میشدم، بعد از پاسخ سلام- که به سختی میتوانستم از ایشان سبقت بگیرم- با صدایی آمیخته به
محبت میگفت «یاحسین»! ... ... استاد! چرا یاحسین میگویید؟ ... برای اینکه قدر نامت را بدانی و در همه حال به صاحب اسمت توسل بجویی... اصلا پدر و مادرت به همین علت، نامت را حسین نهادهاند. آنها عاشق حسین علیهالسلام بودند... عاشقحسین باش! ... سردبیر برنامه «نگاه یک» از شبکه یک سیما تماس گرفت و گفت؛ مناظرهای میان شما و آقای عسگراولادی در نظر گرفتهایم... آن مناظره صورت پذیرفت و معلوم شد ایشان سران فتنه را مجرم و گناهکار و فتنهگر میدانند ولی مدیریت فتنه را در آن سوی مرزها میبینند. رسالت سرمقاله: «استاد گفتوگو»؛ محمدکاظم انبارلویی حبیبالله عسکراولادی را در یک کلمه باید استاد گفتوگو لقب داد... او در ماههای پایان عمر خود یک گفتوگوی مکتوب را با هفت تن از اصلاحطلبان آغاز کرد و... از آنان خواست... از تکرار دروغ تقلب پرهیز کنند... از همگرایی با آمریکا، اسراییل و انگلیس و دیگر دشمنان قسمخورده نظام فاصله بگیرند و در مسیر همگرایی با ملت قرار گیرند... آقای عسکراولادی در همین ماههای پایانی عمر خود نامههای متعددی به آقایان هاشمیرفسنجانی، سیدمحمد خاتمی، سیدمحمد موسویخویینیها و سیدحسن
خمینی نوشت و در مصاحبهها و سخنرانیهای خود خطاب به کروبی و موسوی از آنها بهعنوان برادران خود یاد کرد، تا شاید موفق شود نقطه پایانی بر موضوع فتنه بگذارد. او امید داشت این دو سرباز فراری به خیمه دشمن را برگرداند و در این کار خود توفیقات زیادی برای تلطیف فضای کینهورزی و خصومت در جامعه اسلامی داشت. هزینههای زیادی هم از آبروی خود کرد و میگفت انسان هرچه دارد باید برای استحکام جایگاه ولایت فقیه و پایداری انقلاب هزینه کند حتی از آبروی خود بگذرد و چیزی را درون قبر نبرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.