|

آینه

جمهوری اسلامی سرمقاله: «جای مدرس خالی!» اموال سازمان تامین‌اجتماعی متعلق به کارگران و مستمری‌بگیران است که از اقشار ضعیف جامعه هستند و با مشکلات زیادی مواجه می‌باشند و کسی حق ندارد با این اموال چنین بذل‌وبخشش‌هایی کند، بذل‌وبخشش‌هایی که قطعا با هدف نمک‌گیرکردن نمایندگان و مساعدساختن نظرشان نسبت به پرداخت‌کننده این پول‌ها صورت گرفته است. این انحراف که با استفاده از بیت‌المال و با ابزار پولی صورت می‌گیرد، عامل بسیار مهمی برای از کار انداختن مجلس و خنثی‌ساختن قدرت قوه قانونگذاری و نظارتی کشور است... چنین انحراف خطرناکی نباید در مجلس نظام جمهوری‌اسلامی وجود داشته باشد. به خاطر آنچه در سال‌های اخیر در مجالس هفتم تا نهم پیش آمده، علاوه بر آن دسته از نمایندگان که مرتکب خلاف شده‌اند، قطعا رؤسای مجلس و اعضای هیات‌رییسه نیز باید پاسخگو باشند. آنها یا از این انحراف مطلع بودند یا نبودند. درصورت اول سوال اینست که چرا مانع نشدند؟ و در صورت دوم سوال اینست که پس چرا بر صندلی‌های ریاست و هیات‌رییسه تکیه زده‌اند؟ تاسف بالاتر اینست که گوشه‌ای از سوءاستفاده‌های مالی عده‌ای از نمایندگان مجلس در ایام سالگرد شهادت آیت‌الله مدرس افشا شد و متولیان مجلس شورای اسلامی در آن ایام به جای آنکه در برابر مدرس از اینکه نتوانسته‌اند راه او را ادامه بدهند ابراز شرمساری کنند، فقط از ویژگی‌های آن بزرگوار داد سخن دادند، برخلاف مردم که امسال در ایام سالگرد شهادت مدرس با حسرت و آه گفتند: جای مدرس خالی! ایران سرمقاله: «چالش با 3رکن توانمند دولت»؛ ابراهیم بهشتی روز یکشنبه 17آذر همزمان با تقدیم لایحه بودجه به مجلس، وزیر امور اقتصادی و دارایی از نمایندگان کارت زرد گرفت و تعدادی از نمایندگان مجلس هم در تذکری خواستار تجدیدنظر رییس‌جمهوری در همکاری با محمدجواد ظریف وزیر امورخارجه شدند. ظریف نیز فردا درحالی‌که دور جدید مذاکرات کارشناسان ایران و گروه 1+5 آغاز می‌شود برای چندمین‌بار به مجلس می‌رود تا به سوال نمایندگان کمیسیون امنیت ملی پاسخ دهد. احضار و طرح سوال‌ها از وزیر علوم نیز همچنان ادامه دارد. به این ترتیب سه‌رکن مهم کابینه در معرض فشار سیاسی طیفی از نمایندگان مجلس قرار گرفته‌اند. شمار و دفعات احضار وزیر علوم به کمیسیون آموزش مجلس به اندازه‌ای بوده که برخی ناظران گفته‌اند دکتر فرجی‌دانا بیشترین اوقات دوره کوتاه وزارتش را در بهارستان گذرانده است. سه‌رکن دولت روحانی که این روزها محل چالش بهارستانی‌ها قرار گرفته‌اند در دوره کوتاه عمر دولت یازدهم بیشترین تحرک و بازدهی را در حوزه مسوولیت خود داشته‌اند و رییس‌جمهوری نیز رضایتمندی خویش را از پیشرفت در این سه حوزه اعلام کرده است. اعتماد یادداشت: «اراده ملی در تحقق ارقام بودجه‌ا‌ی»؛ فرشاد مومنی می‌توان در چارچوب رعایت انصاف این مساله را درنظر گرفت که دولت به وجه شکلی مساله یعنی اهتمام به تقدیم به‌موقع لایحه بودجه اولویت داده است و بدیهی است که برای حرکت به سمت اصلاحات بنیادی‌تر این دولت نیاز به زمان دارد. باید امیدوار بود نمایندگان محترم مجلس که اکنون فرصت کافی برای بررسی لایحه بودجه را دارند در زمینه محورقراردادن آهنگ کندتری برای تعمیق بخشیدن به مشکلات ساختاری در بودجه 93 گام‌هایی ولو ناچیز را بردارند تا مشخص شود یک اراده ملی برای اصلاح و تصحیح اشتباهات فاحش گذشته که در آن درآمدها به طرز افراطی اضافه بر آورد می‌شد، وجود دارد، تا انشاءالله در یک زمان مناسب و در راستای طراحی یک نظام بودجه‌ریزی توسعه‌گرا با مشارکت همگان گام‌های موثرتری در آینده برداشته شود. قانون یادداشت: «ما و حقوق‌بشر»؛ حسین میرمحمدصادقی مساله حقوق‌بشر از مواردی است که از سالیان دور وجود داشته و همواره ادیان الهی بر آن تاکید کردند... در مجامع حقوق‌بشری نهادینه‌شدن نقض حقوق‌بشر در یک کشور مهم بوده و دولت‌ها باید مکانیسم‌‌ها و سازوکارهایی برای جلوگیری از نقض حقوق‌بشر به‌وجود آورند و برای کسانی که ناقض حقوق‌بشر هستند مجازات پیش‌بینی می‌کنند. بنابراین همه کشورها باید نسبت به این نهادینه‌شدن نقض حقوق‌بشر حساس باشند و بدانند اینکه این سازوکار باید در قوانین و سیستم اجرایی وجود داشته باشد. وطن امروز سرمقاله: «آیا باراک اوباما مودب است؟»؛ سیروس محمودیان اخیرا دکتر روحانی، رییس‌جمهور محترم در گفت‌وگو با روزنامه انگلیسی فایننشال‌تایمز مدعی شده‌اند «اوباما را خیلی باادب و باهوش یافتم» اگرچه ایشان به صراحت منظور و ابعاد هوشی و ادبی اوباما را مورد اشاره قرار نداده‌اند اما باید گفت هیچ ایرانی وطن‌دوستی حاضر به پذیرش این کلام ناهضم و مخالف منافع ملی از سوی رییس‌جمهور نیست. کیهان سرمقاله: «مسمومیت پشت خاکریز»؛ محمد ایمانی شخصیت و تشخص انقلابی ملت ایران را باید پاس داشت. این مسوولیت همه صاحب‌‌منصبان به‌ویژه دولتمردان جمهوری‌اسلامی است. عقبه و تنگه استراتژیک فرهنگ را نمی‌توان بی‌دیدبان و مرزبان رها کرد؛ که حتی در غرب به ظاهر لیبرال نیز چنین نکرده‌اند. ما از تهدید نظامی و اقتصادی و سیاسی هیچ آسیبی نمی‌بینیم، اگر که از خاکریز فرهنگی و عقبه اعتقادی غافل نشویم. گاه ضربتی که با یک اسب تروا یا پیاده کردن چند چترباز در عمق جبهه حریف می‌توان زد با چند لشکر مکانیزه امکانپذیر نیست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.