|

تلفیق «سنت» و«اینسترومنتال»

بابک ریاحی‌پور

اولین‌بار موسیقی گروه «چارتار» را در سایت «رادیو جوان» شنیدم؛ اتفاقا وقتی دقت کردم دیدم افراد زیادی موسیقی چارتار را گوش دادند چون در سایت تعداد مخاطبانی که این موسیقی را دانلود کردند یا گوش دادند، مشخص است. موسیقی چارتار تلفیقی است. اگر بخواهم از یک کلمه استفاده کنم کلمه دلنشین خیلی مناسب است. موسیقی چارتار مرا یاد کارهای «بودابار» انداخت. تفاوتش این بود که خواننده سنتی می‌خواند. پایه موسیقی آنها درواقع الکترونیک است. البته تا موسیقی (مخصوصا تلفیقی) به‌صورت زنده اجرا نشود نمی‌توانیم درموردش نظر بدهیم چون تجربه نشان داده که جذب مخاطب با موسیقی تلفیقی کمی مشکل است، چون تاکید موسیقی تلفیقی روی المان‌هایی است که شاید مخاطب زیادی نداشته باشد. پایه سلیقه مخاطب ما موسیقی پاپ یا موسیقی سنتی است و کسانی که مابین این دو موسیقی را می‌پسندند، تعدادشان کم است. البته بستگی دارد ساختار موسیقی تلفیقی را چگونه تعریف کنیم. به نظرم ساختار موسیقی چارتار خیلی پیچیده نیست. گروه «چارتار» می‌تواند موفق باشد، چون ساختار دلنشینی دارد و وقتی آهنگ‌های چارتار را گوش می‌کنید ملودی آن به یادتان می‌ماند و به نوعی می‌توان گفت طیف گسترده‌ای آن را می‌پسندد. با وجود اینکه موسیقی چارتار تلفیقی است اما مخاطب خیلی راحت با آن ارتباط برقرار می‌کند چون تلفیق درستی را انتخاب کرده‌اند. موسیقی الکترونیک الان به گوش مخاطب ایرانی آشناست و موسیقی الکترونیک چارتار در عین حال آرام است و از طرفی وکال این گروه، موسیقی را خیلی برای شنونده خوشایند می‌کند. به نظرم این نکته که شاعر هم یکی از اعضای گروه است خیلی جالب است و اینکه گروه نوازنده ندارد! البته نمی‌دانم چارتار با چه ساختاری روی صحنه خواهد رفت؟! ولی درواقع موسیقی الکترونیک این امکان را به شما می‌دهد که بدون ساز صداهای زیبایی خلق کنید. در موسیقی الکترونیک الزامی نیست که ساز وجود داشته باشد. صرفا شناخت این موسیقی کافی است. درواقع موسیقی پاپ مدرن ما فقط الکترونیک است، اما موسیقی الکترونیکی که در موسیقی پاپ ما استفاده می‌شود، تولید صدای سازهای دیگر با سینتی سایزر است، ولی در گروه چارتار از اصوات الکترونیک استفاده شده یعنی صداهایی که با سازهای موسیقی نمی‌توانیم آنها را تولید کنیم. در صورتی‌که با صدا‌های الکترونیک می‌توانیم لایه‌های مختلفی در موسیقی ایجاد کنیم و فضاهای مختلفی به وجود بیاوریم. با این همه تا آلبوم «چارتار» منتشر نشود نمی‌توانیم اظهارنظر کنیم چون گروه‌های زیادی در فضای مجازی معروف شدند. قبلا گروه‌های دیگری هم این کار را انجام داده‌اند ولی چارتار اولین گروهی است که به این شکل شناخته شده. چون در زمانی این موسیقی را تولید کردند که می‌توانند کارشان را از طریق اینترنت پخش کنند و در‌گیر مجوز نیستند. در دهه 70 «مسیح محقق» در آلبوم «دوپیکر» چنین رویکردی داشت و موسیقی الکترونیک را با موسیقی سنتی تلفیق کرده بود اما کار اینسترومنتال بود. من وقتی موسیقی چارتار را شنیدم نگفتم چه کار جدیدی، بلکه گفتم چه کار قشنگی. به نظرم نمونه‌های این موسیقی قبلا هم ساخته شده اما گروه «چارتار» توانست این موسیقی را به ثمر برساند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.