|

آینه

اعتماد یادداشت: «صدروز اول»؛ کاظم موسوی بجنوردی مساله بازکردن قفل مناسبات بین غرب و جمهوری‌اسلامی‌ایران از چنان اهمیتی برخوردار است که مسلما تاثیر آن نه فقط در حیات اقتصادی که تاثیرات عمیقی از لحاظ فرهنگی و اجتماعی نیز در پی خواهد داشت. اگر تا قبل از آقای روحانی مساله مبارزه با غرب و با آمریکا به‌صورت یک خط مشی کلی نظام جمهوری اسلامی ایران تلقی می‌شد با بازشدن این قفل زنگ‌زده استراتژی سیاسی جمهوری‌اسلامی‌ایران وارد مرحله جدیدی از حیات خود می‌شود. این مرحله جدید شاهد گفتمان جدید، ادبیات جدید و سازوکارهای جدید خواهد بود. این سازوکار نشان خواهد داد که جمهوری‌اسلامی‌ایران از سوی جهان پذیرفته شده و جمهوری‌اسلامی نیز قواعد بازی را از این پس رعایت کرده و عضو فعالی از خانواده جهانی شناخته‌شده که همه اعضای این خانواده به سوی سازندگی و زندگی بهتر و فعال با یکدیگر حرکت می‌کنند. از این‌رو اگر گفته شود که در صدروزه اول ایران ما سوار بر اسب تدبیر و امید دولت یازدهم به سوی سیاست نوین تعامل و سازندگی با همه جهان در حال حرکت است گزافه گفته نشده و راه مبالغه نرفته است. جمهوری اسلامی سرمقاله: «واقعیت‌های اقتصادی توافق ژنو» سیدسروش صاحب‌فصول می‌توان تحلیل واقع‌بینانه‌تری نیز از میزان اثربخشی کاهش تحریم‌ها پس از توافق ژنو به دست آورد؛ لغو یا کاهش آن بخشی از تحریم‌ها مانند انتقال پول به داخل، بیمه خطوط کشتیرانی، صادرات محصولات پتروشیمی و... که به افزایش درآمد ارزی کشور و سهولت دسترسی دولت به این درآمدها منجر می‌شود، قطعا به کاهش فشارها و تسهیل مدیریت کمک خواهد کرد. این، فقط شرط لازم است و شرط کافی برای بهره‌برداری از توافق ژنو، در پیش گرفتن روش‌ها با بدنه کارشناسی کشور، اعتماد به بخش خصوصی واقعی و سالم، گسترش ارتباطات تجاری و روابط اقتصادی با فعالان بخش خصوصی دیگر کشورها و... است... مردم باید بدانند بسیاری از قیمت‌ها اکنون در اقتصاد ایران قابل بازگشت نیست و اساسا چنین بازگشتی صحیح نخواهد بود چراکه به جای دلار ‌هزارتومانی، بنزین صدتومانی و... که موجب افزایش بی‌رویه مصرف بودند، دولت باید با جلب اعتماد افکارعمومی تصویر واقعی آینده اقتصاد کشور را به نمایش بگذارد. اطلاعات یادداشت: «عبرت!»؛ ابوالقاسم قاسم‌زاده در فرهنگ ما همواره این سنت برقرار است که از گذشته باید «عبرت» گرفت. گزارش رییس‌جمهور به مردم زنده‌سازی همین سنت است که اگر نمی‌خواهیم در گذشته باقی بمانیم، اولا، به گفته رییس‌جمهور، کینه‌ورزی را باید کنار بگذاریم، ثانیا در نقد مدیریت کلان کشور اندکی از باورها و جزمیت‌های تشکیلاتی و سیاسی فاصله بگیریم و البته با نگاه به آینده، بجای درجازدن در گذشته، برای حل مشکلات کشور و جامعه راهگشایی کنیم. اولین و شاید مهم‌ترین گام در این مسیر همکاری صمیمانه دولت و مجلس است. مردم می‌دانند که مجلس کنونی در دوران ریاست‌جمهوری دولت آقای احمدی‌نژاد شکل گرفته و شاخص تبلیغاتی بسیاری از نمایندگان در آن‌زمان تایید و همراهی با دولت دهم بوده است. قانون گزارش: «مصدق! راحت بخواب نفت دیگر «ملی» نیست» بابک زنجانی 43ساله... هم‌سن‌وسال مه‌آفرید امیر خسروی اما با یک تفاوت کوچک؛ بدهی بابک زنجانی (بنا به گفته خودش) 30‌هزار‌میلیاردتومان است یعنی دقیقا 10برابر پرونده مه‌آفرید. ثروت بابک زنجانی بنا به گفته خودش 10‌میلیارددلار است یعنی بیش از دوبرابر تفاهمنامه‌ای ملی. یعنی تفاهمنامه ژنو به میزان چهارمیلیاردو200میلیون‌دلار. کیهان سرمقاله: «نه‌کلاهک نه‌کلاه!»؛ حسین شریعتمداری قید «نیازمندی‌های عملی»، می‌تواند بهانه‌ای برای محروم‌کردن ایران از حق غنی‌سازی باشد. چراکه حریف می‌تواند ادعا کند- و بارها ادعا کرده است- که ایران به اورانیوم غنی‌شده برای نیروگاه بوشهر و رآکتور تهران نیاز دارد و این در حالی است که اولا مواد کافی برای تامین نیاز نیروگاه بوشهر را در اختیار دارد و ثانیا سوخت لازم برای رآکتور تهران را هم از طریق تبدیل اورانیوم 20‌درصد به میله‌های سوخت- یکی از بندهای توافقنامه- تامین شده است، بنابراین «نیاز عملی» به غنی‌سازی اورانیوم ندارد! ... از سوی دیگر، «سطح و گستره غنی‌سازی-«SCOPE & LEVEL باید محدود باشد و این در حالی است که مقصود ما از غنی‌سازی اورانیوم، غنی‌سازی صنعتی است و نه آزمایشگاهی... ظرفیت غنی‌سازی، محل انجام آن و ذخایر اورانیوم غنی شده نیز محدود و موکول به توافق حریف است... در توافقنامه ژنو، ابعاد «اقدامات شفاف‌ساز» که ایران را ملزم به انجام آن کرده‌اند، تعریف نشده و شفاف‌سازی مورد نظر حریف بدون مرز رها شده است. از این روی می‌توان و باید نگران بود که آنچه دشمن از ما خواسته است، بسیار فراتر از مفاد NPT، پادمان مربوطه و حتی فراتر از پروتکل الحاقی باشد و باید از عزیزان تیم هسته‌ای کشورمان پرسید؛ آیا با پذیرش قید بدون مرز و تعریف نشده «اقدامات شفاف‌ساز» دست حریف برای مطالبات فراتر از پادمان و پروتکل‌ الحاقی باز نشده است؟! نباید فراموش کنیم که حریف برای مقابله با موجودیت ایران اسلامی به هر جنایتی دست می‌زند و تاکنون زده است، بنابراین دور از انتظار نیست که باز هم مانند 10سال گذشته، هیچ‌یک از اقدامات شفاف‌ساز ما را «قانع‌کننده» تلقی نکند! و البته این دفعه با استناد به توافقنامه ژنو!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.