|

اشیای گمشده تاکسیرانی ۶ماه منتظر صاحبشان می‌مانند

شما چند النگو داخل یک بسته ندیده‌اید؟

سعیده آقاخانی

اینجا همه‌چیز پیدا می‌شود؛ از سرنگ آمپول و واشر سرسیلندر گرفته تا کیف‌پول حاوی 80‌میلیون‌تومان پول نقد. گاهی چند النگو و یک‌جفت گوشواره و گاهی پایه کتابِ نت موسیقی و دستگیره پلی‌استیشن. گوشی موبایل، کیف‌پول، عینک، کلید و تسبیح هم پای ثابت گمشده‌های تاکسی‌سواران است. خیلی‌ها سراغ گمشده‌هایشان را از تاکسیرانی و راننده تاکسی‌ها می‌گیرند و خیلی‌های دیگر هم نمی‌دانند کجا وسایلشان را گم کرده‌اند و این می‌شود که قسمت اشیای گمشده تاکسیرانی پر می‌شود از چیزهای جورواجوری که فقط شش‌ماه فرصت دارند تا به دست صاحبانشان برسند. شمس‌الله مرشدی که پنج‌سال است مسوول اشیای گمشده تاکسیرانی شهر همدان است، می‌گوید: «اشیای گمشده‌ای که کسی سراغ آنها را نگرفته، شش‌ماه یک‌بار جمع‌آوری و به ستاد اجرای فرمان امام (ره) ارسال می‌شود.» مرشدی روزانه درحدود 20نفر مراجعه‌کننده دارد که بسیاری از آنها موفق نمی‌شوند گمشده‌شان را در اتاق کوچک و شلوغ محل‌کار او پیدا کنند. به‌طور میانگین 50نفر هم با او تماس تلفنی برقرار می‌کنند و سراغ وسایلشان را می‌گیرند. سه‌هزارو500 تاکسی فعال، روزانه 450‌هزارنفر را در شهر همدان جابه‌جا می‌کنند. از این 450‌هزارنفر، هستند کسانی که وسایلشان را درون تاکسی جا می‌گذارند و از این میان، رانندگان تاکسی به‌طور متوسط ماهانه 60شئ جامانده در تاکسی‌شان را به مرشدی تحویل می‌دهند تا بلکه صاحبانشان را خوشحال کند. از ابتدای امسال، 500شیء جامانده در تاکسی‌های شهر همدان به این سازمان تحویل داده شده است. دسته‌کلید و تسبیح و اشیایی که ارزش مادی کمتری دارند، کمتر از بقیه چیزها به صاحبانشان برمی‌گردند اما بیشتر از بقیه چیزها هم گم می‌شوند و اتاق کوچک گمشده‌های تاکسیرانی همدان پر است از این اشیای کوچک. حسن سماواتیان، راننده تاکسی ون، می‌گوید: «باارزش‌ترین چیزی که تابه‌حال در تاکسی‌ام پیدا کردم، شش‌عدد النگو بود که در جریان یک عروسی جا مانده بود و صاحبش با پرس‌وجو از رانندگان به دنبالش آمد.» به گفته او، اغلب رانندگان، اشیای گمشده را تا 24ساعت نزد خود نگه می‌دارند و پیداکردن موبایل روشن گمشده برای افراد از همه‌چیز آسان‌تر است. زنگ می‌زنی و می‌پرسی: «کجا بیایم؟» اما تحویل‌گرفتن موبایل از مرشدی، مسوول اشیای گمشده، سخت‌تر است. باید پوکه سیم‌کارت یا کارتن گوشی همراه را هم با خودت ببری. در مورد بقیه اشیا هم باید ثابت کنی و کلی نشانه بدهی تا برایش «محرز» شود و تحویلت دهد. خودش احساس می‌کند مسوولیت سنگینی بر دوش دارد و می‌گوید: «وقتی گمشده‌ای را به صاحبش تحویل می‌دهم، خودم از او راضی‌ترم. گاهی پیداشدن تلفن‌همراه برای برخی افراد، حیثیتی است.» مدارک هویتی، بخش دیگری از جامانده‌های درون تاکسی است که اگر صاحبشان ظرف یک‌ماه به تاکسیرانی مراجعه نکند، باید به اداره پست یا ثبت‌احوال سری بزند زیرا مدارکی که به قسمت اشیای گمشده تاکسیرانی راه پیدا می‌کنند، ماه‌به‌ماه به صندوق‌پستی انداخته می‌شوند تا به صاحبانشان برگردند. پیداکردن گمشده‌ها در تاکسی‌های خطی که مسیر مشخص و رانندگان ثابتی دارند، راحت‌تر است؛ به همین دلیل، کسانی که به پیداشدن وسایلشان در تاکسی امید دارند، وقتی متوجه گم‌شدن اموالشان می‌شوند، به‌سرعت سراغ راننده‌ای را که با او به مقصد رسیده‌اند، می‌گیرند. اما وقتی سوار تاکسی گردشی شده باشی، وضعیت فرق می‌کند. هزارو200 تاکسی گردشی در شهر همدان وجود دارد که پیداکردن اشیای گمشده را برای حواس‌پرت‌ها سخت‌تر می‌کند. فاطمی که 20روز پیش گوشی تلفن همراهش را در تاکسی جا گذاشته است، می‌گوید: «در تمام این مدت به‌دنبال خودرویی بودم که گوشی‌ام در آنجا مانده بود و بدبختانه تلفنم را خاموش کرده بودم.» او حالا با حالتی ناباورانه تلفن همراهش را در تاکسیرانی یافته است و با خوشحالی می‌رود تا کارتن گوشی را به مرشدی نشان دهد و آن را تحویل بگیرد. پیداکردن و تحویل اشیای گمشده باارزش برای رانندگان تاکسی نیز مزایا و هدایایی را در پی دارد. امسال داریوش آیینی که 20 گوشی تلفن‌همراه و دومیلیون‌و500هزار‌تومان پول نقد را در تاکسی‌اش پیدا کرده بود، به‌عنوان راننده امانتدار همدان معرفی و تجلیل شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.