ترمیم سرمایه اجتماعی
سعید معیدفر . جامعهشناس
متاسفانه کشور ما طی دو قرن اخیر، دایما موردتجاوز و تهاجم کشورهای مختلف قرار گرفته بود و در واقع تاریخ معاصر ایران لبریز از مقاطعی است که کشور یا با تجاوزهای مرزی یا با کودتا یا با دخالتهای بیجای کشورهای دیگر مواجه بوده است. همزمان آنچه در جامعه به چشم میآید و روح حاکم بر جامعه ماست، فطرت پاک مردمان آن است. بر همین اساس متاسفانه سالهاست ایران بهعنوان یک خطر و تهدید از سوی برخی کشورهای زیادهخواه معرفی شده در حالی که ملت ایران ملتی صلحجو و بسیار مهربان و دارای خلقوخوی انسانی بالاست. این شرایط باعث شده برای ملت ما این وضعیت بسیار سخت و دشوار باشد و در کنار اینهمه بردباری و اجحاف در تاریخ معاصر بهعنوان ملتی خطرناک از آن یاد شود، در صورتی که اینچنین نیست. به نظر من این توافق یکی از آثار مهمش این است که این ملت ما تریبونی پیدا میکند تا مظلومیت خودش را نشان دهد؛ تهدیدات را خنثی کند و از این جهت، دستاورد بزرگی و برای ملت ما خوشایند است. این توافق میتواند به تدریج عرصهای برای ملت ما باشد که دوباره خود را صلحجو، همکار و همراه دیگر مردم جهان معرفی کند. این توافق همچنین دستاوردهای دیگری هم دارد که
رفع تحریمهای بسیار شدید که عرصه را برای زندگی مردم سخت کرده، کاهش پیدا میکند و به عبارتی میتواند زمینه بهبودی معیشت مردم را فراهم کند، چراکه بیش از این امکان تحمل اینهمه تورم، بیکاری و کساد اقتصادی برای مردم امکانپذیر نبود و خوشبختانه با درایت نمایندگان سیاسی ایران در مذاکرات به توفیقی رسیدیم که امید است در زندگی مردم تاثیرگذار باشد. اما این پایان راه نیست. اتفاقی که از 24 خرداد آغاز شد و بازنگریای که در سیاستها کشور با هدف بهبود اوضاع آغاز شد میتوانست و میتواند دستاوردهای بسیار بیشتری هم داشته باشد و حتی زمینهساز ایجاد نتایج بهتری در مذاکرات آینده نیز باشد و آن هم توجه به فضای داخلی و تغییر برخی سیاستهای در داخل کشور است. هماکنون ملت ما به پشتوانه سیاستمداران بادرایت، زمینه تغییر در سیاستهای خارجی را حس کردهاند و حالا اگر برخی سیاستها در داخل تغییر کند میتوان به آشتی ملی امیدوار بود. سالهاست که بعضا در داخل کشور با ادبیات خشونتآمیز مواجه هستیم. برچسبهای نادرست آمادهاند تا بر پیشانی افراد بچسبند. به نظرم همانطور که پیامبر عظیمالشأن اسلام، پس از قضایای مکه، آن روز را روز رحمت
نامگذاری کرد، برای ارتقا و ترمیم سرمایه اجتماعی مردم حالا باید به فکر آشتی ملی و رفع کدورتهای جناحی و گروهی باشیم. ادبیات رایج باید تغییر کند. انگها برداشته شود و جای آن هموطن، همکیش، یار و دوست جایگزین آنها شود. حالا زمان تغییرات ملی است تا مردم اعتمادشان به کشور و حاکمیت، دوچندان شود و اعتمادسازی دوباره صورت گیرد. اگر این اتفاق در داخل هم صورت بگیرد همهباهم جشن میگیرند و بهعنوان یک دست واحد پشت سیاستمداران و تصمیمگیران کشور میایستند و هم در دیپلماسی نتایج بهتری میگیریم و هم همزمان با افزایش سرمایه اجتماعی، بهبود اوضاع اقتصادی، گشایشهایی را در زندگی مردم میبینیم. امیدواریم همزمان با این تغییر در مسیر دیپلماسی، تغییر در مسیر دیپلماسی داخلی هم اتفاق بیفتد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.