عملکرد وزارت بهداشت در ۱۰۰روز دولت یازدهم چگونه بود
نسخه کوتاهمدت دارویی و تداوم زخمهای اقتصادی
شرق: وزارت بهداشت در صدروز ابتدایی دولت یازدهم، در مقایسه با وزارت علوم بههیچوجه تحت فشارهای بیرونی نبود. حضور نمایندگانی کمترسیاسی و عمدتا پزشک در بدنه کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی و کارنامه روشن و قابل دفاع سیدحسن قاضیزادههاشمی باعث شد وزارت بهداشت و مسوولانش زودتر از سایر وزارتخانههای دولت، بهاصطلاح روی کار سوار شوند. حسن قاضیزادههاشمی وزارتخانهای را تحویل گرفت که طی هشتسال گذشته، زمینه بحران دارویی در کشور را ایجاد کرد، آموزش پزشکی را به اغما برد، برای دریافت اعتبارات قانونی و بحق خود از دولت، سیاست منفعلانهای را پیش گرفت و در اجرای طرحهای سراسری همچون پزشک خانواده ناکام ماند؛ اتفاقاتی که همگی در بازه زمانی هشتساله رخ داد و حل این مشکلات نیز نیازمند نسخههای بلندمدت است. در این میان آنچه که بیش از همه با مطالبات مردم از وزارت بهداشت گره خورده و بیش از سایر مشکلات خود را عیان کرده است، بحران دارویی در کشور است. بهطوریکه تحریمهای بینالمللی، سوءمدیریت، عدم اختصاص ارز و مصرف نادرست دارو، متهمان بحران دارویی کشور از سوی مسوولان وزارت بهداشت بودند؛ مواردی که نشاندهنده بخشی از
واقعیت بحران دارویی کشور بود، اما تمام حقیقت نبود. بررسیهای میدانی «شرق» نشان میدهد میزان واردات دارو از سال 1376 تا به امروز 900درصد افزایش داشته است و این در حالی است که تولید دارو رشد 500درصدی را به خود دیده است. بهطوری که ایران در سال 1376 رقمی معادل هزارو320میلیاردریال دارو وارد کرده که این رقم در سال 1390 به 33هزارمیلیاردریال رسیده است.
رشد نجومی واردات دارو بهخصوص در دولتهای نهم و دهم به شکلی در بحران دارویی کشور بهعنوان اصلیترین متهم تاکنون کمتر دیده شده است که به نظر میرسد، اگر دولتهای نهم و دهم بیش از آنکه به واردات دارو در کشور بها دهند، از تولید دارو در کشور حمایت میکردند، کشور ایران امروز با وجود تحریمهای بینالمللی تا به این اندازه با بحرانهای دارویی دستوپنجه نرم نمیکرد. بر همین اساس یکی از اقدامات موثر وزارت بهداشت در دولت یازدهم دریافت اعتبارات از دولت و بانک مرکزی برای تسهیل در واردات دارو و حل بخشی از مشکلات بازار دارویی کشور در کوتاهمدت بود. نکته حایز اهمیت در عملکرد وزارت بهداشت، تاثیر برنامههای این وزارتخانه در بلندمدت است؛ نکتهای که باعث میشود بررسی عملکرد صدروزه این وزارتخانه با مصداقهای کمتری همراه شود و شاید نیاز به بررسی این عملکرد در بلندمدت وجود داشته باشد. همچنین زخمهای اقتصادی این وزارتخانه همچنان پابرجاست. کارشناسان حوزه سلامت در اینباره معتقدند همه دولتها تا به امروز نگاه هزینهبری به سلامت داشتهاند. با این حال باید دید دولت روحانی چگونه میخواهد این نگاه نادرست را برطرف کند و موانع پیشروی
اختصاص اعتبارات قانونی و بودجه مناسب به وزارت بهداشت را از مسیر این وزارتخانه بردارد.
3وزیر در یک وزارتخانه
گام بلند و تاثیرگذار سیدحسن قاضیزادههاشمی در وزارت بهداشت که کمتر از سوی رسانهها دیده شد، ترمیم ساختار مدیریتی وزارت بهداشت بود. «ستاد وزارت بهداشت هیچوقت به این قوت نبوده است»؛ این آخرین اظهارنظر سیدحسن قاضیزادههاشمی، درباره ستاد وزارت بهداشت است. او طی صدروز از آغاز فعالیت خود 40انتصاب در ستاد وزارت بهداشت انجام داده است و حالا معتقد است ستاد وزارتی او هیچوقت به این قدرت نبوده است. او در اینباره میگوید: نهاینکه چون مسوولیت وزارت بهداشت متوجه من است، بخواهم این حرفها را بزنم اما افرادی که در ستاد وزارت بهداشت مشغول شدهاند، هیچوقت به این قوتوتوان نبودهاند و این نشان میدهد که همه خطر را احساس کرده و به میدان آمدهاند تا فداکاری کنند و با هماهنگی و تلاش مشکلات را کم کنند. قاضیزادههاشمی افزود: ترکیب کابینه دولت هم بهنفع جامعه پزشکی است و هیچکس در دولت طرفدار پرخاشگری و برخوردهای سطحی و غیرمعقول با جامعه پزشکی نیست. از سوی دیگر نکته حایز اهمیت در رابطه با ستاد وزارتی سیدحسن قاضیزادههاشمی حضور سه وزیر سابق در ستاد اوست. چهرههایی همچون ایرج فاضل، وزیر سابق بهداشت، دکتر داوود دانشجعفری،
وزیر سابق اقتصاد و امور دارایی و دکتر رضا ملکزاده، وزیر سابق بهداشت و درمان که هرکدام بهترتیب به سمتهایی همچون، نماینده وزیر بهداشت در شورایعالی سازمان نظامپزشکی، مشاور عالی وزیر در امور زیربنایی و تحول در نظام سلامت و معاون تحقیقات و فناوری منصوب شدهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.