۱۰۰روزگی دولت در آیینه فرهنگ و هنر
3ماه و3روز پیش
فرزانه ابراهیمزاده: «حسن روحانی» سه ماه و سه روز پیش سکان هدایت کشور را با کلید «تدبیر و امید» میلیونها ایرانی که در کارزار انتخاباتیاش شرکت کردند و به او رای دادند تحویل گرفت. هیچکدام از کسانی که به او رای دادند و از آمدنش در خیابان شادی کردند، در این صد روز انتظار معجزه نداشتند؛ اما با نگرانی، رفتار و برنامههایش را دنبال میکردند. هنرمندان و اهالی فرهنگ که در سالهای گذشته دقایق سختی را پشتسر گذاشته بودند با موجی از نگرانی به انتخاب رییسجمهور جدید چشم دوختند؛ نگرانیای که با انتخاب علی جنتی بهعنوان وزیر ارشاد کمرنگ نشد. اما علی جنتی که مجموعه وزارتخانه را در خیابان کمالالملک با کوهی از مشکلات تحویل گرفته بود؛ برخلاف تصور بسیاری در بدو ورودش سعی کرد نگرانی اهالی فرهنگ و هنر را کمرنگ کند. او در صد روزی که گذشت قولهای زیادی داد و از برداشتن ممیزیهای سلیقهای و نگاههای جناحی و حزبی در بخش فرهنگ و هنر گفت. قولهایی که بخش اندکی از آنها در این صد روز به عمل رسید و بقیه آنها به روزهای آینده موکول شده است. سینما: راهرفتن روی میدان مین مسوولان سینمایی دولت نهم و
دهم میگفتند که سینما را ریلگذاری کردهاند. اما با تحویل دفتر رییس سازمان سینمایی به حجتالله ایوبی مشخص شد مدیر تازه به جای راهرفتن برروی مسیر قطار سینما باید از میدان مین عبور کند. شاید به همین دلیل هم ایوبی که از سازمان کشورهای فارسیزبان به خیابان کمالالملک آمد باید به صورت گازانبری عمل میکرد. او در نخستین اقدام خود باید به قول حسن روحانی و علی جنتی عمل و تکلیف خانه سینما را که در روزهای پایانی حضور جواد شمقدری به یک گره کور تبدیل شده بود روشن میکرد. حتی خود اهالی سینما با توجه به اعلام موجودیت خانه سینمای 2 که نیامده میخواست میراث بیست و چندساله خانه سینما را مصادره کند باورشان نمیشد که 21 شهریور- 10 روز بعد از تحویلگرفتن سازمان سینمایی از سوی ایوبی- 112 سالگی سینما را در ساختمان سمنان جشن بگیرند. اما با نظر قطعی ایوبی نخستین بخش این میدان مین به نظر پاکسازی شد. اما بازگشایی خانه سینما بعد از یک سال آغاز راه بود. راه سختی که از میان کوهی از مشکلات میگذشت؛ مشکلاتی که مدیران سینمایی که همراه ایوبی به سازمان سینمایی آمده بودند باید درصدد رفع آنها میآمدند. مشکلاتی که صد روز برای ایوبی و یارانش
زمان کمی بود تا بتوانند آنها را مرتفع کنند. با این همه حجتالله ایوبی و سازمان سینمایی در صد روزی که گذشت کارنامه قابل قبولی را ارایه کردند. انتخاب امیدوارکننده هنری معاون هنری گستردهترین حوزه زیرمجموعه فرهنگ و هنر است. شاید همین گستردگی، باعث شده مشکلاتش به اندازه سینما و فرهنگ به چشم نیاید. اما همه اهل هنر میدانستند که سکاندار این حوزه باید پیش از هر کاری اعتمادسازی کند و هنرمندان را بار دیگر با دولت آشتی دهد. به همین دلیل حضور کسی که بتواند این اعتمادسازی ر ایجاد کند مهم بود. وقتی روز 11 شهریور نام علی مرادخانی بهعنوان معاون وزیر معرفی شد موجی از امید در میان اهالی ناامید هنر پدید آمد. هر چه ایوبی و صالحی برای اهالی سینما ناآشنا بودند، مرادخانی برای اهالی هنر چهرهای آشنا بود. دوره مدیریت او در مرکز موسیقی یکی از دورههای خوب اهل موسیقی بود. اما مرادخانی برخلاف ایوبی سریع عمل نکرد و سعی کرد بعد از بررسی میراث حمید شاهآبادی، معاون پیشین دست به تغییر مدیران بزند. معاونی که دیر آمد جنتی برخلاف دو معاونت سینمایی و هنری در مورد معاونت فرهنگی به سرعت عمل نکرد. او با
تاخیری 50روزه، سید عباس صالحی را بهعنوان سکاندار مهمترین بخش وزارتخانه تابعهاش معرفی کرد. صالحی که از دانشگاه و حوزه علمیه به ارشاد آمد، کم از بقیه همکارانش مشکل نداشت. اما او به اندازه ایوبی سریع عمل نکرد. به اندازه مرادخانی هم با آرامش حرکت نکرد. مشکلات حوزه فرهنگی آنقدر مشخص بود که بررسی وضعیت کمتر از یکماه زمان برد و در نهایت در پایان یکماه بود که اعلام کرد ناشران توقیفی که با حکم شفاهی تعلیق بودند میتوانند فعالیت کنند و قول به بازشدن فضای ممیزی داد و از قانونمندکردن ممیزی صحبت کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.