حذف واسطهها
حشمتالله فلاحتپیشه . عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هفتم
به جرات میتوان گفت ملموسترین حوزه عملکرد و نقطه تمرکز دولت در صدروز نخست، حوزه سیاست خارجی بوده است. این سخن البته به معنای آن نیست که دولت در حوزههای دیگر عملکرد ضعیفی داشته است و بخواهیم منکر فعالیت در دیگر حوزهها باشیم. به اعتقاد من دولت در برنامه سیاست خارجی خود در طول این صدروز سعی کرد مشکلات موجود را در دو فاز کلی طبقهبندی و سپس برای حل آنها چارهاندیشی کند. فاز نخست جلوگیری از افزایش بحران در سطح منطقهای و بینالمللی است؛ پیش از بر سرکار آمدن دولت جدید، ایران در منطقه با برخی کشورها دچار چالش شده بود و در سطح بینالمللی نیز مذاکرات با کشورهای عضو گروه 1+5 با بنبست مواجه شده بود. باید به این نکته دقت داشت که با توجه به اینکه تصمیمات گروه 1+5 تا حدود زیادی تحتتاثیر آمریکاست، دولت آقای روحانی سعی کرد حتیالامکان مانع تاثیر منفی واشنگتن روی سایر بازیگران شود. یکی از کارهای خوب دولت این بود که واسطهها را برداشت. در گذشته بهگونهای بود که پیامها به زبان عبری و عربی ترجمه میشد و الان دوطرف بدون واسطه پیامشان را بههم میدهند. از سوی دیگر در این صدروز بهطور بیسابقه، تحریمها علیه ایران
افزایش نیافت و سیاست ایران در تنشزدایی باعث شد تا سکه «ایرانهراسی» تا حدودی از رواج بیفتد. واکنشهای تند رژیم صهیونیستی و افزایش هراس تلآویو از توافق ایران و غرب، گواه خوبی بر این مدعا و نشانه کامیابی نسبی این سیاست است. دولت سعی کرد برای پرهیز از ورود به مباحث چالشی موضوعات را در چارچوب سیاستهای نظام پیش ببرد. هرچند برخی مخالفتها طبیعی است و به گمان من آنهایی که شعار مرگ بر آمریکا سر میدهند بهنوعی «دادخواهی» میکنند و به رفتارهای غرب در قبال ایران اعتراض دارند. دولت تدبیر و امید در صدروز گذشته سیاست «اعلامی» را در پیش گرفته بود. در صدروز دوم انتظار میرود شاهد تحقق سیاست «اعمالی» و کاهش تحریمها باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.