|

پیگیری پیشنهاد نشدنی؟!

لیلی گلستان . نویسنده و مترجم

من هم همچون بسیاری دیگر از افراد، اعتقاد دارم که ممیزی اصلا پدیده خوشایندی نیست. بدیهی است، دوست دارم ممیزی برداشته شود، اما باید شرایط و فضای جامعه‌ای را که در آن زندگی می‌کنیم درنظر بگیریم. چند روز قبل در میزگردی در مورد ممیزی شرکت کرده بودم و در آنجا به این موضوع اشاره کردم که نمی‌توان انتظار داشت، ممیزی، به‌کلی حذف شود. باید از فکرها و برداشت‌های عجیب‌وغریب و آرمانگرایانه پرهیز کرد. در همان میزگرد گفتم که شاید خود من جزو افرادی باشم که باید پرچم این ماجرا را به دست بگیرند و بگویند ممیزی را بردارید؛ (به‌دلیل اینکه چهارکتابم توقیف‌ شده‌است،) ولی برداشتن آن راه دارد و این راهکارها با هم متفاوتند. همه می‌خواهیم که ممیزی‌ای در کار نباشد ولی راهکار این نیست که «ممیزی قبل از چاپ» را حذف کنیم. دستیابی به هدف، با چنین راهکاری، ناشدنی است. امکان ندارد این اتفاق بیفتد. هم پذیرفته نخواهد شد و هم این درخواست، برای فضایی که در آن زندگی می‌کنیم، سنگین است. من فرد ایده‌آلیستی نیستم، بنابراین معتقدم مسایل را باید به‌گونه‌ای مطرح کنیم که قابلیت اجرا داشته و چاره‌ای بیندیشیم که «شدنی» باشد. راهکاری پیش پای مسوولان بگذاریم تا بتوانند انجامش دهند نه اینکه نگران شوند و عطای ما را به لقایمان ببخشند. تدوین قوانین و اصول مدون نیز می‌تواند مهم‌ترین گام برای شروع بازنگری در ممیزی باشد. همچنین باید توجه کرد، «ممیزی بعد از چاپ» کاملا به ضرر ناشر است. زیرا با توجه به هزینه سنگین خرید کاغذ و خرج و مخارج بالای انتشار یک کتاب، اگر قرار باشد ممیزی بعد از چاپ اعمال شود، تمام مخارج چاپ کتابی که ناشر صرف کرده است، به فنا می‌رود و ناشر درمانده، از حال حاضر هم ورشکسته‌تر می‌شود. بنابراین، برخلاف آنانی که موافق اعمال «ممیزی بعد از چاپ» هستند، نظر موافقی نسبت به این پیشنهاد ندارم. هرچند باز با تاکید کامل تکرار می‌کنم که مخالف هر نوع ممیزی هستم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.