ممنوعالقلم نداریم
همه ممنونالقلم هستیم
پوریا عالمی
وزیر ارشاد گفته «ممنوعالقلم» نداریم. داریم وزیر جان. ممنوعالقلم نداریم ولی مدتهاست نوشتن شبیه مسابقه شنا با مانع است. ربطی به شناگری ندارد عزیزم، الان شیر آب را تا آخر هم که باز کنی، شناگر قابلی از توش درنمیآید با این همه مانع، حالا شاید چندنفر «ابوعطا» بخوانند که بحث دیگری است و نوشجانشان. فردوسی هم بود الان داشت شعر درباره «باران پاییز» و «موی یار» میگفت و توی «فیسبوک» منتشر میکرد. صادق هدایت بود الان داشت «استاتوس» میگذاشت تا سرش گرم شود. ایرجمیرزا و عبید زاکانی بودند الان داشتند با شماره ناشناس «پیامک» میفرستادند که بلکه خلق بخندند.
راست میگویی ممنوعالقلم نداریم، یک نویسنده داریم به اسم صریحالقلم، شما از فردا باافتخار بگو «صریحالقلم» داریم، حرف ناراست هم نزدی، ولی وقتی میگویی ممنوعالقلم نداریم آدم میرود توی فکر که این وزیر یعنی تا حالا کتابفروشی نرفته و روزنامه ورقنزده توی این سالها؟ وزیر جان، اسم نویسندگانی را که دیگر نمیبینی تا حالا فکر نکردی چه شدند و کجا رفتند؟ رفتند مناطق استوایی دوران بازنشستگی را سپری کنند؟ نه عزیز جان، مگر کشتی است که بعد از ششسال، چهار طرف تشک را ببوسند بروند کنار؟ نه خیر. از شش جهتش راه ببستند، طرف هم دیده جایی برای بوسیدن نیست، قلم را بوسیده گذاشته کنار و خانهنشین شده و زمینگیر.
انواع چیچیالقلم
بعضیها هم معلومالقلم بودند معلومالحال شدند و الان ممنوعالقلم نیستند اما دارند آه میکشند و سرشان را میخارانند. نویسندگانی هم بودند که گفتند اینها ضدحال هستند.
آنها هم الان ممنوعالقلم نیستند مفقودالقلم هستند.
بودند کسانی هم که تحت هر شرایطی کارشان را کردند. این عزیزان مخلوطالقلم هستند.
نویسندگانی هم هستند که قلمشان فقط در رثای مدیران میچرخد تا از توش یک سکهای، چیزی دربیاید، طوری که توی مدیریت و دولت حل شدهاند. این دلاوران محلولالقلم هستند.
کسانی هم هستند که نویسنده نیستند منتها آشنا دارند و به شغل مدیریت نویسندگی نصب میشوند. این اساتید منصوبالقلم و منسوبالقلم هستند.
وزیر ارشاد گفته «ممنوعالقلم» نداریم. نداریم. مثلا ما خودمان ممنونالقلم هستیم. یعنی همین که هنوز میتوانیم بنویسیم، روزی هزار بار خدا را شکر میکنیم و ممنون هستیم. خیلی ممنونم، کجا را باید ببوسم؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.