نگاه به تجربه کشورهای همسایه
مهدی غبرایی . مترجم
قبلا هم گفتهام. نظراتی که در حوزه نشر میدهم، جنبه فردی دارد. با این حال در مورد ممیزی کتاب بعد از چاپ معتقدم این کار نیاز بهکارشناسی دارد. به نظر من باید تصمیمگیری در قبال اینگونه مسایل را به وکلای مورد وثوق اهل قلم یا به اتحادیه ناشران سپرد. وکلای اهل قلم میتوانند آییننامه و ضوابطی را در این زمینه تدوین کنند تا همه متعهد به اجرای آن باشند و هرکس بر اساس ذوق و سلیقه خود تصمیمگیری نکند. البته بهعنوان عضوی از اهل قلم آرزوی من این است که اصلا ممیزی در کار نباشد. کافی است در این زمینه به تجربیات کشورهای دوروبرمان نظیر افغانستان یا ترکیه نگاهی بیندازیم تا ببینیم اصلا پدیدهای به نام ممیزی به شکلی که در ایران هست، در این کشورها وجود ندارد. ما میتوانیم از تجربیات این کشورها که اسلامی هم هستند، بهرهمند شویم. چندی پیش ما نامهای را در این زمینه امضا کردیم که مسوولیت نوشته هرکس برعهده خود او باشد. من نویسنده یا ناشر میدانم چه چیز «تابو» است. طبیعتا جوابگوی مطالبی که منتشر میکنم هم، خودم هستم. در این حالت باید دادگاه منصفهای نظیر آنچه در مطبوعات شاهدیم وجود داشته باشد تا در صورت نیاز، نویسنده یا مترجم
در آن محکمه جوابگوی مطالب منتشره خود باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.