یادداشت و شعر اختصاصی «هوشنگ چالنگی» در رثای مرگ «مجید فروتن»
آه از این رفتنهای جانشکار!
نمیخواهم و نمیتوانم مجید را اینگونه بنویسم، اویی که «سربهتن بیرزان» شاعرش میخوانند؛ اویی که از انگشتشمارانی بود که غبطهاش میخوردم. ژنتیزم اصل در شعر در خواندن شعرهایی از او به ذهن میآمد. پیر شدهام و شعرهای زیبای او را در حافظه ندارم، مجید من، مجید 16، 17ساله شاعر من و آه از این رفتنهای جان شکار! تقدیم به مجید فروتن آنجا که میایستی آیا آنجا که میایستی حکایت جانهایست که در انتظار نوبت خویشاند تاگر بگیرند آیا آنجا که میگذری انبوهی رودهاست که گلوی مردگان را می جویندُ بازپس نمیدهند کمان دارانُ آبزیان غرق میشوند دست در آغوش و بر هر ریگ که فرود میآیند صدای مرا میشنوند که نمیخواستم بمیرم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.