|

راه‌حل نظامی برای همه مشکلات موجود

فهمی هویدی

روز جمعه گذشته روزنامه الاهرام در سرمقاله خود پرسیده بود آیا باید همه راه‌ها برای حل بحران کنونی کشور را نظامی کرد و بعد بلافاصله پاسخ داده بود آری. از آنجا که سردبیر این روزنامه از روی میل شخصی خود حرف نمی‌زند و پیوسته گویی از منابعی غیبی به او وحی می‌شود، باید آن را جدی گرفت. بارها تجربه نشان داده که منابع امنیتی به صورت مستقیم و غیرمستقیم در تحریریه این روزنامه حضور دارند و برای آن خط و ربط تعیین می‌کنند. روزنامه الاهرام جزو نخستین روزنامه‌هایی بود که از یک «ستون پنجم» در بین مردم حرف زد و مدعی شد که این جریان گویی صدای اصلی را در جامعه نمی‌شنود. بعدها فهمیدیم که این ستون پنجم شامل اشرار مردد و مذبذی می‌شود که بین دو جریان اصلی درگیر در کشور مانده‌اند. یعنی نه جزو «اشراربنیادگرایی» هستند که شامل اخوان و اطرافیانشان می‌شود و نه بی‌گناهان «یا همان ملی‌گرایان شرافتمندی» هستند که همه‌جا به‌نفع ارتشبد السیسی فریاد می‌زنند و از او تمنا می‌کنند نیکوکاری‌اش را تکمیل کرده و برای ملت مصر خود را نامزد ریاست‌جمهوری کند. سردبیر الاهرام در نوشته خود می‌گوید این ستون پنجم قرار است چند روز دیگر با اخوانی‌ها متحد شوند و با پشتیبانی اموالی که از طریق شبکه جهانی اخوان‌المسلمین به‌دست آنها رسیده قصد دارند بلوا به پا کنند و بعد سخن خود را مستند به اقوال منابع امنیتی می‌کند و می‌گوید که روی این توطئه چه سرمایه‌گذاری شده است. گرچه نویسنده می‌گوید منابع امنیتی کاملا عناصر تحریک‌کننده و پشتیبان آنها را زیر نظر داشته و دارند، اما خواننده از خود می‌پرسد پس چرا این منابع نمی‌توانند این توطئه را با سرمایه‌گذارانش در نطفه خفه کنند و اگر رهبران این توطئه‌گران همان رهبران اخوان باشند طی این سه‌ماه آنها را در حالتی غافلگیرکننده و با لباس‌خواب بازداشت کرده‌اند. جالب‌ترین بخش ماجرا آنجاست که سرمقاله‌نویس الاهرام با طرح کیفرخواستی خواستار خنثی‌کردن «توطئه‌ای بزرگ» علیه وطن می‌شود؛ توطئه‌ای که در مرکز آن همین ستون پنجم قرار دارد و آنگاه مهم‌ترین نکاتی را که این روزنامه در کیفرخواستش یاد آور می‌شود به این ترتیب است که: - یک نوع آمیزش مقدس‌مآبانه بین سه اقنوم وحشتناک شکل گرفته است که یک سر آن در «اموال مشکوک» است و سر دیگرش در «رسانه‌های فاسد» و بخش سوم آن در «ستون پنجم». این معجون عجیب در مرحله کنونی مصر شکل گرفته و همین امر باعث به وجودآوردن این اوضاع نابسامان و گرانی و فقر و فلاکت جامعه شده است. بعد نویسنده می‌افزاید: این درحالی است که نشانه‌هایی نیز وجود ندارد که حاکی از توان دولت برای مقابله با این توطئه‌ها باشد زیرا نه‌فقط به دلیل دولتمردان فرتوت با آن دست‌های لرزانشان بلکه به‌دلیل فسادی که حتی در بین همین دولتمردان رایج شده است. به‌عبارت روشن‌تر این ستون پنجم در همه نهادهای دولتی نیز ریشه دوانیده است. در ادامه مطلب نویسنده یادآور می‌شود که مصر هم اکنون دل به رییس‌جمهوری سپرده که می‌داند موقتی است، به دولتی می‌نگرد که دست‌هایش لرزان است، به احزابی سیاسی‌ای که همه کاغذی‌ هستند، به کمیته‌ای برای تدوین قانون اساسی که همه به آن بد و بیراه می‌گویند، به شوراهایی که در غیاب دیگران تاسیس می‌شوند و همه اینها درحالی است که برخی شکست‌خوردگان بر امور عمومی تسلط پیدا کرده و بر حذف گروهی و انتقام‌کشی از گروهی دیگر اصرار می‌ورزند. نتیجه اینکه ملت مقاومتی شدید نسبت به هرگونه تلاش برای اصلاحات یا آرام‌کردن اوضاع یا حتی دوراندیشی و برنامه‌ریزی برای آینده ابراز می‌کند. در چنین شرایطی ما نیازمند بازسازی جامعه به‌منظور ایجاد ثبات بیشتر در کمترین زمان ممکن هستیم و این امر تحقق نمی‌یابد جز از طریق بازنگری در سه‌محوری که گفته شد یعنی اموال مشکوک، رسانه‌های فاسد و ستون پنجم. بعد سرمقاله‌نویس الاهرام استدلال می‌کند که: این شرایط مصر را بر سر یک آینده مجهول قرار داده است. در این میان هرکس تلاش می‌کند اهداف اید‌ئولوژیک یا آرمان‌های شخصی خودش را تحقق بخشد چه از طریق بازی با اصول قانون اساسی یا از طریق انتخابات آینده که از هم‌اکنون برخی فرصت‌طلبان برای آن دندان تیز کرده‌اند. بنابراین توپ در زمین نظامیان است زیرا ملت تنها به آنها اعتماد دارد و وطن در چنین شرایطی نیازمند یک‌دست نجات‌دهنده قوی است و این دست نجات‌دهنده جز از آستین نیروهای مسلح بیرون نخواهد آمد. و بعد می‌افزاید: وقتی ما از نیروهای مسلح می‌خواهیم و می‌گوییم بعد از خدا جز نظامیان پناهگاهی نداریم، برای همین است. هنگامی که ما از ارتشبد السیسی می‌خواهیم که در مسوولیتش شتاب کند در واقع می‌خواهیم نشان دهیم که مطابق تحلیل ما این تنها راه نجات کشور از جهنم موجود است جهنمی که همان سه اقنوم ذکرشده آن را به وجود آورده‌اند و می‌خواهند این وضعیت تداوم داشته باشد. این کلامی است که من تردید دارم از جایی خارج از همان نهادهای امنیتی آمده باشد. اما سوالی که اینجا مطرح می‌شود اینکه: آیا این نظر کلی همان نهادی است که دولت را و کل این مجموعه را می‌چرخاند یا نظر یکی از بخش‌های آن است؟ این سوال را فقط برای این مطرح می‌کنم تا مطمئن شوم و بدانم که فاصله این دو از کجاست تا به کجا و آینده کشور ما چگونه خواهد بود؟!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.