|

آینه

ایران سرمقاله: «منتقدان سردرگم ژنو»؛ ناصر پیران اتفاقات مهمی دست‌به‌دست هم داد تا نشست هسته‌ای ژنو ابعاد یک رویداد تاریخی را به خود بگیرد... تیتر و تصاویر اغلب روزنامه‌های ایران در سحرگاه هجدهم آبان از خرسندی محافل ایرانی نسبت به اتفاقات ژنو حکایت داشت. در این فضا آنچه مایه حیرت شهروندان ایرانی شد، عبارات طعنه‌آلودی بود که بر پیشانی معدودی از جراید علیه مذاکرات و مذاکره‌کنندگان نقش بست. اغلب مخاطبان ایرانی رویکرد تخریبی این جراید را در ترازوی اندیشه رهبری نظام به ارزیابی نشستند، زیرا بعد از سخنرانی هفته گذشته مقام‌معظم‌رهبری و حمایت ایشان از تیم مذاکره‌کننده انتظار می‌رفت اجلاس ژنو که حال به کابوس اسراییلی‌ها تبدیل شده و تحسین مجامع جهانی را برانگیخته، جایگاهی شایسته در رسانه‌های وطنی پیدا کند... کسانی... با چشمان بسته و بی‌اعتنا به واقعیات صحنه مذاکره، پیشاپیش ساز مخالفت کوک کرده‌اند. سوال عمده دیپلمات‌های ایرانی این است که چگونه می‌توان از یک‌سو به تحسین مراتب ایمان و وفاداری تیم مذاکره‌کننده پرداخت اما نتیجه‌ای که از مذاکرات این تیم حاصل می‌شود را تخطئه کرد و به دیده تردید نگریست. اطلاعات یادداشت: «ژنو مرکز دیپلماسی»؛ ابوالقاسم قاسم‌زاده بسیاری از اخبار نشست ژنو محرمانه مانده است و از جلسات طولانی گفت‌وگوهای دو طرف اطلاعات اندکی به بیرون می‌آید. به ناچار اغلب خبرنگاران حاضر در ژنو به گمانه‌زنی می‌پردازند... اکنون همه نشانه‌ها حکایت از تحرک جدید و مذاکره سخت اما امیدوارانه دارد. در برابر این خوش‌بینی، برخی معتقدند سنگ‌‌اندازی رژیم صهیونیستی در مسیر دیپلماسی ایران و غرب، منجر به شکست مذاکره خواهد شد و «اوباما» آمادگی اقدام سیاسی برخلاف مواضع نتانیاهو را ندارد و تا مدت‌ها هیچ نتیجه روشنی از مذاکره ایران و گروه 1+5 دیده نخواهد شد. اعتماد یادداشت: «طعم گس برداشت‌های‌ زودهنگام از ژنو»؛ جلال خوش‌چهره نقطه قوت مذاکرات ژنو، توافق فراگیر برای دستیابی به راه‌حل مسالمت‌آمیز برای پرونده هسته‌ای ایران است؛ همه دلایلی که تهران را برای مذاکرات نتیجه‌بخش ترغیب کرده به همان میزان، طرف‌های غربی را نیز به صرافت انداخته است. مهم‌تر اینکه پرونده هسته‌ای اگر ویترین گفت‌وگو‌ها و چانه‌زنی‌های جاری است ولی جنبه‌های دیگر اعم از مسایل منطقه‌ای و جهانی به‌عنوان متغیرهای اصلی و تاثیرگذار در این میان عمل می‌کنند... گروه 1+5 و ایران استعداد و اراده خود را برای انجام مذاکرات موفق به نمایش گذاشته‌اند. این اراده ناشی از انگیزه‌هایی است که سبب شده هریک، از منظر منافع خود در آن حضور یافته و به نتیجه‌بخش بودن آن امیدوار شوند. ولی آنچه دیپلماسی را سخت و هنرمندانه می‌کند آشتی‌دادن منافع متعارض در وضع بی‌نظم است. آشتی میان منافع متعارض با قدمت طولانی زمان بیشتری می‌طلبد. از این‌رو نباید انتظار نتایج فوری را از مذاکراتی داشت که به نظر هنوز با اماواگرهای بسیار روبه‌رو است. قانون یادداشت: «اسراییل گربه سیاه مذاکرات هسته‌ای در ژنو؟»؛ جواد قربانی آتانی مهم‌ترین عنصر در به دست آمدن نتیجه‌ای ملموس از نشست ژنو و سایر نشست‌هایی از این دست، اراده دو طرف مبنی بر حل مخاصمه و اختلافات است. با این وجود در صورتی که همچنان بر نقاط افتراق انگشت گذاشته شود و هیچکدام از طرفین برای نیل به توافقی جامع گام اساسی برندارند، مسلما مقامات اسراییلی تمام تلاش خود را برای افزودن بر فاصله‌ها به کار خواهند گرفت و با قدرت رسانه‌ای و تبلیغاتی وسیعی که دارند، فضاهای روشن اندکی نیز که به وجود آمده است را تیره خواهند کرد. جمهوری اسلامی سرمقاله: «سیاستمداران بی‌سیاست» سران غرب، از اراده لازم برای بی‌اعتنایی به وسوسه‌های صهیونیست‌ها برخوردار نیستند و تصمیم‌گیری را به آینده موکول می‌کنند. اینکه بعضی محافل سیاسی در غرب خبر داده‌اند «به دلیل پیش آمدن موانع غیرمنتظره در مذاکرات ژنو به احتمال زیاد ادامه این گفت‌وگو به هفته آینده موکول می‌شود» نشان می‌دهد صهیونیست‌ها بار دیگر بر اراده سران کشورهای غربی تاثیر گذاشته‌اند. غربی‌ها برای حفظ اعتبار خود هم که شده باید قدری سیاست‌ورزی کنند و خود را از یوغ سیاست صهیونیست‌ها نجات دهند. کیهان سرمقاله «ژنو 2، میدان و تصویر آن»؛ سعدالله زارعی مذاکرات اگر با هوشمندی و اجماع‌نگری تیم ایرانی دنبال شود و با سازوکار مناسب همراه باشد، می‌تواند فرصت‌های بزرگی را برای کشور ما به وجود آورد. کسی تردید ندارد که آمریکا، اسراییل و عربستان به شدت از فضای فعلی نگران هستند. این سه معتقدند اگر ایران به‌طور هوشمندانه‌ای با حفظ خطوط قرمز هسته‌ای خود به توافق با گروه 1+5 برسد و کاری از آنان ساخته نباشد باید تغییر اساسی در محیط بازی بین‌المللی و منطقه‌ای را بپذیرند چنین توافقی از یک سو می‌تواند به معنای پذیرش رسمی ایران به‌عنوان یک «قدرت سلمی منطقه‌ای» باشد و از سوی دیگر این توافق می‌تواند جامعه بین‌المللی منهای آمریکا را به تصویر بکشد. این موضوع تا حد زیادی به هوشمندی و زبردستی تیم ایران بستگی دارد. اگر ایران با حفظ حقوق خود به توافق دست یابد که این کار در این فضا میسر می‌باشد در واقع حربه دشمنان اصلی خود، آمریکا، رژیم‌صهیونیستی و وهابی‌های عربستان را از کار انداخته است و از این پس می‌تواند به فتوحات بزرگی در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی دست پیدا کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.