|

شیخ الشیوخ مطبوعات

نعمت احمدی . حقوقدان

رییس معروف دادگاه مطبوعات علاقه‌ای به حضور بعضی از وکلا از جمله اینجانب در دادگاه مطبوعات نداشت و ناراحتی خود از حضور امثال من را در سیر پرونده پنهان نمی‌کرد، اما آقای عسگراولادی به‌عنوان عضو موثر هیات‌منصفه مطبوعات عقیده‌ای خلاف این را داشت. با وجود تاکید رییس دادگاه مطبوعات خصوصا آن زمانی که دادسرایی نبود و همه اقدامات از بدو الی الختم را تنها یک‌نفر انجام می‌داد، به تصریح و بعضا به تلویح مدیرمسوول را از حضور امثال من برحذر می‌داشت، فراموش نمی‌کنم که بعضی از مدیران‌مسوول با وجود اطلاع از خواسته رییس دادگاه، بازهم به سراغ امثال من می‌آمدند و این را به توصیه حبیب‌الله عسگراولادی می‌دانستند که معتقد بود باید در دادگاه مطبوعات به‌خوبی از روزنامه دفاع شود و حضور وکلا را مغتنم می‌شمرد. این را گفتم که ادای دینی کرده باشم نسبت به فردی که در عمر سیاسی خود دست تقدیر او را در بدترین شرایط در مسیر مطبوعات قرار داد و ذهن و نگاه او بود که همین چراغ‌رو به خاموشی را روشن نگه داشت. در یکی از جلسات دادگاه که مشغول دفاع از روزنامه‌ای بودم، رییس معروف دادگاه مطبوعات من را مورد عتاب قرار داد که دفاعیاتت طولانی است و اینقدر هم قانون‌قانون نکن! با تعجب پرسیدم اگر وکیل در مرحله دفاع از قانون صحبت نکند چه کند؟ با طنز و طعنه گفتم لابد باید برقصم و دستانم را حرکت دادم! ناگهان برآشفت و گفت داری نظم دادگاه را به هم می‌زنی و به دادگاه توهین کردی. ظاهرا قصد بازداشتم را به بهانه برهم‌زدن نظم دادگاه داشت که مرحوم عسگراولادی نگاه مهربانانه‌ای به من کرد و با اشاره دعوت به سکوتم کرد و خطاب به رییس دادگاه گفت... نه ، ایشان به دادگاه توهین نکرد و نظم را هم برهم نزد بلکه شما تند رفتید و مانع از دفاع ایشان شدید. جوی سنگین بر دادگاه حاکم شد تا آن روز ندیده بودم که حبیب‌الله عسگراولادی اینگونه وسط جلسه دادگاه برافروخته شود و به دفاع از وکیل پرونده با رییس دادگاه برخورد کند. زمانی که موضوع پوشیدن لباس زندان به اختلافی اساسی بین زندانیان و دادگاه تبدیل شده بود و یکی از زندانبانان به زور می‌خواست لباس زندان را تن یکی از زندانیان مطبوعاتی کند که منجر به ضرب زندانی شد و این موضوع به مطبوعات کشید، اتفاقا محاکمه یکی از طنزپردازان معروف بود. وی با لباس زندان کت‌وشلواری دوخته بود و دستمال‌گردنی و کراواتی و روز محاکمه با کت‌و‌شلوار خوش‌دوخت از لباس زندان با دستمال‌گردنی که با گره مناسبی دور گردنش را پوشانده بود وارد دادگاه شد. شلیک خنده تماشاچیان و رییس دادگاه دیدنی بود. مرحوم عسگراولادی با زیرکی گفت نمی‌دانم موضوع لباس چرا باید به مساله‌ای حاد بین متهمان و دادگاه و زندان تبدیل شود؟ یکی دوست دارد، کت‌وشلوار می‌پوشد و دیگری دوست ندارد، ما نباید به این مسایل پیش‌پاافتاده توجه کنیم. طنزپرداز معروف خطاب به عسگراولادی گفت، حاج‌آقا می‌شد دستور دهید لباس همه زندانیان را به من بدهند و از پارچه آن ده‌ها دست کت‌وشلوار بدوزم و با این اتهاماتی که رییس دادگاه برایم برشمرده، لابد باید تا پایان عمر در زندان باشم ولی اگر آزاد شدم هرروز یک‌دست از لباس زندانیان را که به‌صورت کت‌وشلوار درآورده‌ام، می‌پوشم تا دیگران را آزاد بگذارید در انتخاب نوع لباس وقتی که به دادگاه اعزام می‌شوند. بعد از این جلسه بود که با بخشنامه رییس قوه‌ قضاییه وقت مواجه شدیم که پوشیدن لباس زندانی را الزامی ندانستند و حتی جشن لباس‌سوزان در زندان ظاهرا برگزار شد. آن زمان می‌گفتند که کوشش مرحوم عسگراولادی باعث شد تا بخشنامه الزامی‌نبودن پوشیدن لباس زندان در زمان اعزام زندانی به محاکم صادر شد. جایش در ترکیب هیات‌منصفه مطبوعات پرشدنی نیست حالات و حرکات پدرانه او و مشی اعتدالی و شیخوخیتی که داشت همه را به احترام وامی‌داشت. شاهد این مدعا، نوشته ریاست شعبه 76 سیامک مدیرخراسانی است... در جلسات هیات‌منصفه برای آقای عسگراولادی هیچ فرقی نمی‌کرد که روزنامه وابسته به اصلاح‌طلبان یا اصولگرایان باشد. نظری می‌داد که صحیح و منصفانه باشد و زمانی که راجع‌به موسوی و کروبی گفت و آنان را- فتنه‌گر- نخواند ورق پایانی دفتر حیات خود را با مرکب زلال حق‌طلبی نوشت. روحش شاد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.