|

راه عبور از شعارزدگی

محمدعلی مشفق . مدیرکل وزارت کشور دولت اصلاحات

شعار «مرگ بر آمریکا» در واقع امر، شعاری برخاسته از متن جامعه ایرانی و واکنشی نرم‌افزارانه به مظالمی است که این قدرت در قرون اخیر بر ملت و کشور ایران روا داشته است. اما این بحث، امروز از زاویه دیگری نیازمند بررسی است. آیا متوقف‌شدن در این شعار و تامل و تدبرنکردن در عمق قدرت آمریکا که رمز و راز ظلم‌کردن این کشور به ملت‌ها و از جمله ملت ماست باید مانع آن شود تا بعد از سی‌واندی سال از پیروزی انقلاب اسلامی، دولت و مردم ایران به‌دلیل ثابت‌دانستن این شعار، گام‌های جدیدی در قالب گفتمان رحمانی و صلح‌جویانه به جلو بردارند؟ آیا باید بر این گمان و باور باشند که منافع ملی را تنها می‌توان با زنده‌نگه‌داشتن این شعار تامین و برآورده کرد و منافع ملت و کشور تنها در ادامه یا توقف این شعار نهفته است؟ اصول در لغت به ریشه‌ها و بنیادها و اساس‌ها یا ارکان و پایه‌های هر ملت گفته می‌شود. مضافا اینکه خیلی از شعارها هم شأن نزولی در بستر زمانی خاص داشته و دارند و ممکن است چنین شعار یا شعارهایی در بستر زمان‌های دیگری از موضوعیت خارج شود و کارویژه‌های خود را از دست بدهد. همان‌طور که شعار مرگ بر شوروی و انگلیس به حاشیه رانده شد یا شعار جنگ‌جنگ تا رفع فتنه از جهان، پس از پذیرش قطعنامه 598 از صحنه شعار‌ها و ادبیات سیاسی خارج شد. راقم این سطور اصولا طرفدار حذف شعار مرگ بر آمریکا نبوده و نیست بلکه بر این باور اصرار دارم که نباید تصور شود که اینگونه شعارها مضمونی دینی داشته و تحت هر شرایطی دولت یا مردم باید پاسدار حفظ اینگونه شعارها باشند. هرچند اینگونه شعارها به دلیل ماهیت مردمی آن، نباید به‌صورت دستوری پیگیری شود. در صورت تعامل با آمریکا و حتی برقراری رابطه، ماهیت استکباری آمریکا به دلیل ذاتی‌بودن آن، البته که پابرجا خواهد ماند و از بین‌رفتنی نیست. بنابراین نباید چنین تصور شود که حاملان شعار مرگ بر آمریکا به‌واقع در زمره انقلابیون دوآتشه و مخالفان آن هرآیینه در زمره طرفداران پروپاقرص آمریکا یا قدرت‌های شیطانی به حساب می‌آیند که البته چنین تصوری به‌دور از انصاف و صدالبته که داوری غیرعادلانه است. بنابراین باید توجه داشته باشیم که آنچه آمریکا را از اعمال قدرت بازمی‌دارد نه دادن اینگونه شعارها، بل تلاش و مجاهدتی است که در سایه استفاده از تمامی ظرفیت‌های مادی و معنوی و سرمایه‌های انسانی ایرانی در داخل، فرا‌تر از رویکردهای قومی، نژادی، مذهبی و زبانی است. با این رویکرد می‌توان ایرانی قدرتمند به‌لحاظ سیاسی، اقتصادی، صنعتی، تکنولوژیکی و نظامی با تکیه بر انسجام و همبستگی ملی و دینی ساخت و با تکیه بر آن است که می‌توان تهدیدات را درحد قابل‌توجهی کاهش داد. بدون‌شک این مهم میسور نخواهد شد مگر با فراهم‌کردن زمینه‌های مشارکت حداکثری و بهره‌گیری از تمامی ظرفیت‌های ایرانیان و ارتباط صحیح با کشورهای جهان و قدرت‌های بزرگ بر اساس منافع ملی و تعامل صحیح. اگر چنین شود آن‌گاه درمی‌یابیم که چه شعار‌هایی در زمره اصول و مقوم پیشرفت و توسعه ایران اسلامی است و چه شعار‌هایی سبب عقب‌ماندگی ایران و ایرانی است. بنابراین نفی قدرت‌های جهانی باید از شعار به شعور تبدیل شود و با متوقف‌نماندن در شعارهای صرف به شکوفایی اقتصاد، صنعت و کشاورزی با مدیریتی مبتنی بر علم و تخصص و دیپلماسی عقلانی بیندیشیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.