هفت صبح
مکس روبک . برگردان: هادی عظیمی
هنوز قلاده و بند را محکم در دهانش میگیرد و برایت میآورد. درحالیکه دمش را تکان میدهد، کنار تخت منتظر میماند. فقط حس میکند یک جای کار میلنگد؛ وقتی نگاهش به پاهای مصنوعیای که به ویلچر تکیه دادهاند میافتد، زوزهای میکشد. یک بمب کنار جادهای در گرگومیش غروبی در عراق. اولین هفتهای است که به خانه برگشتهای و از بیرونرفتن طفره میروی. هفت صبح است و مادرت وارد اتاق خوابت میشود. لبخندی میزند. بدون اینکه چیزی بگوید، قلاده و بند را برمیدارد و او را برای قدمزدن صبحش بیرون میبرد. مادر میگوید: «آفرین پسر خوب! آفرین پسر خوب!»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.