|

این دیگر، نوبر است

نعمت احمدی . حقوقدان

شیوه اعتراضی خانم فاطمه آلیا به سخنان دکتر روحانی رییس‌جمهور مبنی بر خالی‌بودن خزانه و اشکال و ایراد به بودجه سال‌جاری و عدم‌تحقق منابع مالی بودجه در نوع خود بی‌نظیر است. این خانم نماینده، ظاهرا در اعتراض به سخنان رییس‌جمهور مبنی بر خالی‌بودن خزانه و اینکه با 800‌میلیارددلار درآمدی که در طول دولت‌های نهم و دهم به دست آمده چه کرده‌اند در نطق میان دستور خود در مجلس، پاسخ جالبی می‌دهد؛ به نقل از سایت مهر: «13 آبان‌ماه روز رفراندوم و نظرسنجی درباره ارتباط با آمریکاست... لطفا موجودی جیب خود را به بیگانه نگویید! اگر فقط نیمی از زنان جامعه ذخایر طلای خود را به زیر پای مقام‌معظم‌رهبری بریزند با آن می‌توانیم بانک‌های آمریکا را بخریم...» اینگونه صحبت‌کردن آن هم در صحن علنی مجلس و مهم‌تر از آن توسط فردی که نماینده و به اصطلاح عصاره فضایل ملت است را چگونه می‌توان هضم و جذب کرد؟ بعد از بازگشت دکتر روحانی از آمریکا و حاشیه‌سازی عده‌ای که حتی به طرف رییس‌جمهور کفش پرت کردند با روش‌های خاص ‌درصدد تخطئه عملکرد رییس‌جمهور برآمدند. ادبیات حاکم بر مسوولان دولت‌های نهم و دهم ظاهرا توسط افراد دیگری هم به خدمت گرفته می‌شود. اینکه رییس‌جمهور از واقعیت خزانه صحبت کند و پرسشگرانه بپرسد با 800‌میلیارددلار درآمد در طی هشت‌سال چه کردید و از کمبود منابع مالی صحبت کند. آیا پاسخ این است که نباید موجودی جیب خود را به بیگانه گفت؟ درآمد اصلی ایران از فروش نفت است و پنهان‌کردن درآمد حاصل از فروش نفت امکان‌پذیر نیست. اگر خانم نماینده مجلس نمی‌داند در طی هشت سالی که بر کرسی نمایندگی مجلس تکیه زده و هر ساله با لایحه بودجه‌ای روبه‌رو بوده است که برابر اصل 53 قانون اساسی، تمامی دریافت‌های دولت در حساب‌های خزانه‌داری کل متمرکز می‌شود و همه پرداخت‌ها در حدود اعتبارات مصوب به موجب قانون انجام می‌گیرد، این دیگر برمی‌گردد به عدم‌اشراف بر سمت و وظایف نمایندگی. وی در هشت سالی که محمود احمدی‌نژاد سکان قوه‌مجریه را در اختیار داشت نماینده مجلس بوده و به تمامی درآمدها و هزینه‌های کشور در قالب لایحه بودجه سنواتی مشرف، می‌ماند اطلاعات عمومی ایشان از ذخایر طلای زنان ایرانی و نیز اطلاعات عمومی ایشان از سرمایه بانک‌های آمریکایی که با نصف طلای ذخیره زنان ایرانی قابل خرید است! امروزه نمی‌توان حرفی زد و منتظر بازتاب آن نبود. نگارنده توقع ندارم که خانم فاطمه آلیا سرمایه بانک‌های آمریکایی را بداند مثلا بانک آوامریکن که الگوی بانک صادرات ایران از این بانک گرفته شده و در تمامی شهرهای ایالات متحده آمریکا که اندک جمعیتی ساکن هستند شعبه دارد و موجودی آن سر به صدها‌هزار می‌زند، چقدر سرمایه در گردش و چه میزان سرمایه غیرمنقول دارد؟ حتی توقع ندارم خانم آلیا از سرمایه بانک‌های ایرانی با اطلاع باشد اما این توقع را دارم که از اندوخته طلای زنان ایرانی برآوردی افسانه‌ای نداشته باشند. نمی‌توانم باور کنم که ایشان در دوره نمایندگی خود با موکلانی فقیر روبه‌رو نشده باشند که خرج تحصیل فرزندانشان که هیچ، به نان شب محتاج باشند. سخنانی از این دست آن هم در صحن علنی مجلس انعکاسی بیرونی دارد و با تاسف مردم از بی‌اطلاعی نمایندگان خود که برابر اصل 84 قانون اساسی هر نماینده در برابر تمام ملت مسوول است و حق دارد در همه مسایل داخلی و خارجی کشور اظهارنظر کند در تعجب خواهند ماند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.