|

آینه

اطلاعات
سرمقاله: «در فضیلت نقد»؛ علیرضا خانی
سخن این نیست که نظام سرمایه‌داری و لیبرالیسم، عیب‌ونقصی ندارد. حاشا. آن نظام نیز پر از عیب و علت است و اتفاقا متفکران خودشان، بیش و پیش از دیگران عیوب و علت‌هایشان را در بوق می‌کنند... اگر نظام سرمایه‌داری، یک نقطه مثبت داشته باشد، همانا ارج‌گذاردن و توجه‌کردن به «نقد» است و همین، رمز قوت و ماندگاری آن در برابر نیروهای مخالف، از جمله اردوگاه کمونیسم بوده است. وانگهی، مگر می‌شود که در یک نظام، هرچه هست یکسره سیاهی و تیرگی و تباهی و جهل و بربریت و گناه و فساد باشد و آن‌وقت اعضای آن فناوری‌های مدرن و دانش‌های پیچیده بیافرینند و کرات سماوی را فتح کنند؟ ... آنکه در اوج غرور و قدرت بر تو عیب نمی‌گیرد، سرزنشت نمی‌کند، تلنگرت نمی‌زند، می‌خواهد قربانی غرور و مسحور کبر و قدرت شوی و چشمانت به وقایع و حقایق بسته شود و با سر از بلندترین پله این نردبان قدرت فرو افتی، به یقین، دوست و دوستار تو نیست... نقد یعنی آزادی؛ نه فقط آزادی موافقان که آزادی مخالفان و منتقدان.
ابتکار
سرمقاله: «بگذارید 13 آبان امسال رنگ اعتدال بگیرد»؛ محمدعلی وکیلی
اکنون... برخی از رسانه‌های مخالف دولت تدبیر و امید چنان برخوردی با 13 آبان دارند که متاسفانه القا حاکمیت دوگانه می‌کنند. خیز این رسانه‌ها و جریانات خاص به شکلی است که گویا جغرافیای ایران به میدان نبرد استکبار و استکبارستیزان تبدیل شده است. اینان برای انتقام‌های داخلی از شعار مرگ بر آمریکا و خصلت استکبارستیزی مردم ردای طلبکاری و انقلابیگری برای خود دست و پا می‌کنند و در حال نشانه‌گذاری خود و رقیبان هستند. می‌خواهند سکه استکبارستیزی را با نام خود و مهر استکبار‌پذیری را به نام رقیبان خود ثبت کنند. واقعیت این است که گردانندگان مراسم صلاحیت اداره این مراسم را در قامت نظام و متناسب با منافع ملی کشور ندارند. اگر بگذارند این مناسبت‌ها طعم اعتدال بگیرد و با رویکرد اعتدال این وقایع پاس داشته شود هم به فلسفه اولیه نزدیک می‌شود و هم عنصر زمان و مکان در آن لحاظ خواهد شد و در مسیر منافع ملی کاربرد پیدا می‌کند.
کیهان
سرمقاله: «جنایت‌های فراموش‌نشدنی»؛ حسین شمسیان
اوباما تنها چهار روز پس از مکالمه تلفنی با رییس‌جمهور محترم کشورمان، در دیدار با نتانیاهو از تشدید تحریم‌ها سخن گفت و اعلام کرد که حتی گزینه نظامی هم روی میز است تا به وسیله آن به ایران فشار بیاوریم!؟ ... آیا همین دیروز سناتورها بر افزودن فشارها و تصویب تحریم‌های جدید در صنایع و معادن تاکید نکردند!؟ یا باید بگوییم همه اینها دروغ و افسانه است و یا واقعی‌بودن آنها را بپذیریم. اگر دروغ نیست- که نیست- چه اصراری بر عقب‌نشینی در برابر گردنکشی وقیحانه آنها دارید؟! پس از آن‌همه دشمنی، تشخیص دست چدنی از دستکش مخملی دشوار است؟ ... مردم فراموش نمی‌کنند که تنها چهارسال پیش بود که آمریکایی‌ها برای براندازی رسمی نظام ما مستقیما وارد میدان شدند و فتنه آمریکایی- اسراییلی 88 را طراحی کرده و به صحنه آوردند. شما هم فراموش نکنید! مردم فراموش نمی‌کنند که هفته پیش عده‌ای از بهترین فرزندان این مرزوبوم به دست آنها که از سوی آمریکا حمایت و سازماندهی می‌شوند در مرز سراوان به خاک و خون غلتیدند.
جوان
یادداشت: «دولت محلل»؛ عبدالله گنجی
شاید خوانندگان محترم به نگارنده جهت استفاده از واژه «محلل» برای توصیف نسبت تجدیدنظرطلبان با نظام جمهوری اسلامی خرده بگیرند و معنای اصطلاحی- فقهی آن را قابل انطباق بین روابط اجتماعی و حاکمیت ندانند اما به‌کارگیری این مفهوم می‌تواند به تبیین رابطه آنان با نظام جمهوری اسلامی از طریق دولت دکتر روحانی کمک کند... این جماعت بعد از فتنه 1388 راه را برای بازگشت مجدد بسته دیده‌اند و مهره‌های سفیدی هم برای به میدان فرستادن نداشتند. بنابراین نه عارف و نه روحانی نمی‌توانند مسیر مدنظر آنان را بازنمایند چراکه روحانی و ایضا عارف از معتقدین به نظریه ولایت فقیه هستند اما به جهت پیوندهای عاطفی با برخی اعضای این حلقه، می‌توانند نقش محلل را جهت بازگشت به نظام فراهم آورند؛ بازگشتی که از نظر آنان برای روغن‌کاری مجدد چرخ‌هاست نه برای تعمیر اساسی و حرکت عقلانی در جاده انقلاب اسلامی. برخی احزاب و افراد این جریان رابطه خود و نظام را رابطه‌ای سه‌طلاقه می‌دانند. مواردی مانند مواجهه با احکام اسلامی و ولایت فقیه، فتنه 78 و 88 می‌تواند به‌سان یک مرحله از طلاق این جماعت باشد. وقتی حساسیت مجلس روی دکتر توفیقی اینقدر پررنگ است، مهره‌های اصلی این جماعت فهم سه‌طلاقه‌بودن خود را بهتر درک می‌کنند.
وطن امروز
یادداشت: «ابتکار فراموشکار!»؛ سیروس محمودیان
نیم‌نگاهی کوتاه بر کارنامه ضعیف عملکردی خانم ابتکار در دوران ریاست بر سازمان محیط‌زیست در دولت خاتمی بر نگرانی‌های مربوطه دامنه قابل‌تاملی می‌بخشد. محیط‌زیست یک موضوع کاملا ملموس و قابل مشاهده عموم است که اصولا رفتارهای تبلیغی و ژست‌های اتخاذی از سوی مدیران ناتوان، تاثیری در بهبود خرابی‌های حاصله از سوءمدیریت‌ها ندارد. روحانی باید قبل از انتصاب ایشان توجه می‌کرد که معصومه ابتکار از توانایی‌ لازم برای مدیریت اوضاع محیط‌زیستی کشور برخوردار نیست... این انتصاب، این گمان را تقویت می‌کند که ظاهرا عملکرد یا توانایی افراد تاثیری در انتصاب آنان ندارد بلکه ملاحظات شخصی، مناسبات سیاسی و حزبی عامل مهمی در اینگونه انتصابات است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.