|

شجریان: دست درویشی را می‌بوسم

شرق: «محمدرضا درویشی» با پژوهش و تلاش بی‌وقفه خود در شناسایی هنر عبدالقادر مراغی فقط آرزوی مرتضی حنانه را به حقیقت تبدیل نکرد؛ بلکه در روزهایی که مفاخر ایرانی به نام سرزمین‌های دیگر ثبت می‌شوند، بزرگ‌ترین موسیقیدان شش قرن پیش را به‌عنوان هنرمندی ایرانی به جهانیان شناساند. این نکته‌ای بود که در پس نمایش فیلم «شش‌قرن و شش‌سال» به کارگردانی مجتبی میرتهماسب شامگاه ششم‌آبان در سینماتک خانه هنرمندان ایران گفته شد؛ فیلمی که با حضور چهره‌های شناخته‌شده فرهنگ و هنر چون محمدرضا و همایون شجریان، رخشان بنی‌اعتماد، جعفر پناهی، غلامحسین امیرخانی و محمدرضا درویشی به نمایش درآمد. درویشی بعد از نمایش فیلم با اشاره به چگونگی شکل‌گرفتن این فیلم گفت که در زمان ساخت قطعات فیلم «شهرآشوب» یدالله صمدی قطعه‌ای از موسیقی عبدالقادر را تمرین می‌کردند؛ قطعه‌ای که هیچ‌گاه به ثمر نرسید اما زمینه‌ای برای پژوهش درباره عبدالقادر مراغی شد. به گفته درویشی مرتضی حنانه یکی از نخستین هنرمندانی بود که با آثار عبدالقادر مراغی آشنا شد: «زنده‌یاد مرتضی حنانه زمان تحصیل خود در ایتالیا در کتابخانه‌ «واتیکان» با نسخه‌هایی ترجمه‌شده از آثار عبدالقادر مراغی مواجه می‌شود و آرزو می‌کند که‌ ای‌کاش گروهی تشکیل شود و یک خواننده خوب هم آنها را اجرا کند.»درویشی همچنین به ثبت ‌نام عبدالقادر مراغی به‌عنوان هنرمندی ایرانی اشاره کرد: «حدود 9ماه پیش از دفتر ثبت آثار ملی در یونسکو تماس گرفتند و خواستند که یک شخصیت تاریخی در حوزه موسیقی را برای ثبت جهانی به نام هنرمند ایرانی معرفی کنند و متوجه شدم که عبدالقادر مراغی در فهرست هنرمندان ایرانی ثبت‌شده در یونسکو نیست. مدارک لازم را ارایه دادم تا اینکه یک‌ماه پیش خبر ثبت نام عبدالقادر مراغی رسید. بعد از مصادره مولانا و تار توسط ترک‌ها این‌بار ما پیشقدم شدیم و عبدالقادر مراغی را به نام خودمان ثبت کردیم.»محمدرضا شجریان هم در بخشی از این برنامه با تبریک به محمدرضا درویشی برای شناساندن هنر ایرانی گفت: «درویشی مرد پیداکردن گمشده‌های موسیقی است. او سال‌هاست که در کوه و کمر می‌گردد و هنرمندان بومی متعلق به مناطق مختلف را پیدا می‌کند و موسیقی آنها را به‌عنوان میراث فرهنگ و هنر جمع‌آوری می‌کند. من دست درویشی را می‌بوسم که با حوصله‌ای که به خرج داد، یکی از گمشده‌های موسیقی ایران را که همان عبدالقادر مراغی است، پیدا کرد و به تبع آن مخاطبان هنر ایرانی را با بخشی از تاریخ گم‌شده آشنا کرد.»رخشان بنی‌اعتماد، فیلمساز نیز در بخش دیگری از این نشست با بیان اینکه حرف‌زدن درباره ارزش‌های هنری کار محمدرضا درویشی از عهده من خارج است، گفت: «به‌عنوان هنرمند به خودم می‌بالم که در جریان هنر مقاومت هستم. هنر مقاومت، هنر پس‌زدن سلیقه‌های نان‌به‌نرخ‌روزخور و خون دل‌خوردن و با سیلی سرخ نگه‌داشتن به قیمت ماندن است.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.