اهل تسنن، حامیان وحدت ملی
جعفر کامبوزیا . نماینده زاهدان در مجلس ششم
محکومیت حادثه تروریستی سراوان از سوی جناب مولوی عبدالحمید و رمزگشایی ایشان از دلایل این اتفاق، دقت مشاهیر اهل تسنن به تحولات داخلی و منطقهای را بیش از پیش نشان داد. با توجه به نشانهها و شواهدی که حرکاتی از این دست بر جای گذاشتهاند، اتصال گروهکهای مجری آن به شبکه القاعده محرز است یا حداقل تلاش دارند تا اینگونه به نظر برسد. شبکه القاعده در پاکستان و افغانستان، به مردم خودشان نیز رحم نمیکنند و تفسیر خاصی که از دین ارایه کردهاند، کاملا متفاوت از ما و دیگر مسلمانان است. اما زاویه دیگر مورد اشاره از سوی مولوی عبدالحمید، مسایلی است که در داخل کشور رخ داده است. اهل سنت در استان سیستانوبلوچستان، غالبا در انتخابات ریاستجمهوری یا بالاترین آمار مشارکت در کل کشور را به خود اختصاص دادهاند یا جزو بالاترینها بودهاند. در جریان انتخابات دوم خرداد 76 و رای بالای آقای خاتمی و چه در انتخابات سال 92 برای موفقیت آقای دکتر روحانی، عملکرد قابل توجهی داشتند. در واقع آنان تلاش میکنند از مسیر انتخابات و روشهای دموکراتیک، حقوق خود را پیگیری کنند چون از هر نوع خشونت و درگیری بیزار هستند. امروز ثمره انتخابات ریاستجمهوری
و حضور دولت تدبیر و امید، در سراسر کشور موجی از امیدواری را ایجاد کرده و مردم منتظرند دولت جدید برای رفاه، آزادیهای سیاسی، اجتماعی، مسایل فرهنگی و خارجی، تمهیداتی بیندیشد. به تبع آن در میان اهل سنت هم اینگونه است. انتخاب دستیار ارشد در زمینه حقوق اقوام و مذاهب و گماردن چهرهای ملی و خوشنام در این عرصه بر مسند آن، سبب خوشحالی مردم در استانهایی مانند سیستان و بلوچستان شده است. در این شرایط ایجاد درگیری، خلاف آن چیزی است که مردم میخواهند. به طور قطع هدف حرکاتی چون حادثه تروریستی سراوان، برهمزدن آرامش است. دستهایی نمیخواهند اهل سنت امیدوار به دولت و تغییرات در سایه دولتی که منتخب مردم است، باشند. این گروهکهای خارجی در ویدیوهایی که در شبکههای اجتماعی منتشر کردهاند از واژگانی چون «شیعیان صفوی» یاد کردهاند که نشان میدهد اهدافی عمیقتر و خطرناکتر را دنبال میکنند. بر این اساس ممکن است در آینده هم تحرکاتی از این دست را سامان دهند. حال سوال اساسی این است که چگونه باید با این گروهکها برخورد کرد تا مرزبانان شجاع ایرانی را از دست ندهیم؟ یک دیدگاه، تاکید صرف روی اقدامات سختافزاری و برخورد نظامی و امنیتی
است. این روند احتمالا سبب میشود برخی اقوام اهل سنت که بیگناه هستند، دچار آسیبهای احتمالی شوند. عدمبرخورد هم ممکن است ناتوانی نظام در مواجهه با چنین پدیدههایی را القا کند که مطلقا اینگونه نیست و پتانسیل کاهش این تهدیدات، وجود دارد. آنچه تجربه نشان داده و بارها و بارها هم پیش از این مورد اشاره قرار گرفته است، یافتن راهحل با کمک اهالی منطقه است. اگر حقوق این اقشار محترم شمرده شود، به تشکلهایی که در چارچوب هستند امکان فعالیت داده شود، اجازه برخورد سلیقهای به مدیران استانی داده شود، در استخدامها رعایت مساوات شود و در مسایل اقتصادی فضا برای همه آنها فراهم شود، زمینه وحدت ملی تقویت میشود. اما در منطقه به دلیل پارهای مسایل، فضا برای آنها محدود شده است که نباید اینگونه شود. اگر قبایل وارد صحنه شوند به طور بسیار موثری جلو فعالیتهای تحریکآمیز گرفته شده و مانع این میشوند که جوانان به گروهکهای خاص گرایش پیدا کنند. در دولت اصلاحات و در دوران استانداری مهندس حسینی، تلاشهای زیادی صورت گرفت تا فضا به این سمت برود و درگیریهای منطقهای تقریبا به صفر رسیده بود. اگر به این مسایل توجه شود، برخورد امنیتی و
نظامی هم جواب میدهد. اما اگر صرفا بر حوزه سختافزاری متمرکز شوند، نمیتوان نتیجه لازم را کسب کرد. بیانیه آقای مولوی از رهبران خوب اهل سنت نشان داد که همه میخواهند فضا به سمت آرامش برود و بر مسوولان فرض است که از پتانسیل بزرگان منطقهای، بیشتر بهره بگیرند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.