|

مقام سوم و واقعیت‌های روبه‌رو

حسین توکلی . کارشناس ورزش

مقام سوم ایران و مدال‌های ارزشمند بهادر مولایی در سنگین وزن نشان می‌دهد که استعدادهای زیادی در وزنه‌برداری ایران وجود دارد که می‌تواند آینده وزنه‌برداری ایران را تضمین کند، اما این مقام و این مدال‌ها نباید باعث شود چشم بر روی واقعیت‌ها بست. تیم‌ملی ایران در حالی راهی مسابقات جهانی شد که کنارگذاشتن پنج‌ملی‌پوش المپیکی ایران ضربه سنگینی به این تیم زد و تیمی که می‌توانست قهرمان جهان شود به مقام سوم این مسابقات دست پیدا کرد. متاسفانه لجبازی‌ای که بین وزنه‌برداران و فدراسیون وزنه‌بردای به وجود آمد، باعث شد تا وزنه‌برداری به کمتر از چیزی که شایسته آن بود برسد. هرچند حضور جوانان و حتی نوجوانان در تیم‌ملی بزرگسالان یک فرصت بزرگ برای آنها و جامعه وزنه‌برداری ایران است، اما باید به این موضوع توجه کرد که افراد المپیکی ما هم به غیر از سجاد انوشیروانی همگی سن کمی دارند و خودشان می‌توانند در المپیک بعدی هم مقام‌های خوبی برای کشورمان کسب کنند. در مورد مقام سوم ایران که با زحمت وزنه‌برداران به‌دست آمد، باید به این موضوع توجه کرد که این دوره از مسابقات تنها هشت‌تیم به‌طور کامل در مسابقات شرکت کرده بودند و بقیه تیم‌ها ناقص به مسابقات آمده بودند تا تیم اصلی خود را برای مسابقات جهانی سال بعد که سال انتخابی المپیک است نگه‌دارند. در جمع جوانان ایرانی که در مسابقات لهستان به روی تخته رفتند، شاید تنها می‌توان مدال‌های بهادر مولایی را بسیار ارزشمند دانست، اما نمی‌توان بقیه وزنه‌برداران را به‌دلیل اینکه جانشینان خوبی در ایران داشتند و نتوانستند به‌دلیل اختلاف با فدراسیون، راهی مسابقات شوند، به درستی ارزیابی کرد. شاید سال بعد می‌توانستند در مسابقات جهانی شرکت کنند و مقام‌های بهتری کسب کنند. به هر حال کسب این مقام سوم می‌تواند به این نکته هم اشاره کند که وزنه‌برداران خوبی در ایران وجود دارند که می‌توانند هرکدام به مقام‌های خوبی در جهان برسند به‌شرط اینکه بازهم دچار اختلاف با فدراسیون نشوند. با امید به روزهای بدون حاشیه و موفقیت برای وزنه‌برداری ایران.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.