آینه
جمهوری اسلامی سرمقاله: «آفات اقتصادی محبوبیتسازی سیاسی» با روی کار آمدن دولت یازدهم، موج ضرورت افزایش قیمتها به خود دولت رسیده است. واقعیت آن است که در پی اجرای قانون هدفمندی یارانهها، قیمت تمامشده بسیاری از کالاها و خدمات برای دولت هم بهشدت افزایش یافته... مرور این رویه به خوبی روشن میکند که تصمیماتی نادرست، غیرکارشناسانه و ناظر بر محبوبیتسازی سیاسی از طرف عدهای خاص در سالهای قبل، چگونه در یک دوره زمانی طولانی، اقتصاد کشور و معیشت عده زیادی از مردم را تحتتاثیر قرار میدهد و به عاملی برای تحت فشار قرارگرفتن همان مردمی میشود که تصمیمات نادرست و به ظاهر شیرین برای آنان اتخاذ شده بود. سوال اکنون اینجاست که آیا تصمیمگیرندگان آن روز حاضر هستند امروز هم مسوولیت آن تصمیمات را برعهده بگیرند و به جای انتقاد از دولت فعلی بابت افزایش قیمتها، صادقانه به مردم بگویند که شرایط امروز، محصول ناپخته عملکردن آن روز آنهاست؟! اعتماد یادداشت: «یک راه»؛ احمد شیرزاد اظهارات دکتر فرجیدانا، وزیر پیشنهادی علوم، نشاندهنده حرکت ایشان در همان مسیر مشی و مرام دکتر توفیقی است...
ستارهدارشدن دانشجویان و بازنشستگی استادان دانشگاهها، از جمله معضلاتی است که نمیتوان به سادگی از کنار آنها عبور کرد. حقهایی تضییع شده است که حتما باید بازگردانده شود. در همین دوره کوتاهمدت از سرپرستی دکتر توفیقی بر این وزارتخانه، اقدامات چشمگیری صورت گرفت و طبیعتا این فرآیند نیاز به تداوم دارد و باید از حق دانشجویان و استادانی که به هر صورت مورد ظلم واقع شدهاند، دفاع شود... روسای منصوب در دولت قبلی هنوز بر مسند ریاست نشستهاند و دکتر توفیقی نیز بهعنوان سرپرست، خیلی نمیتوانستند دست به تغییرات عمدهای بزنند... انتصابات و برگرداندن برنامه کاری به روال معمول از جمله مدیریت و جذب هیات علمی باید در اولویت کاری ایشان قرار بگیرد. مدیریتی که با یک نگاه تنگنظرانه سیاسی نباشد و همه را بتواند در خود جای دهد. ایران یادداشت: «محدودیتهای غیرضرور»؛ محمدعلی نجفی قلیانکشیدن هم ممکن است از نگاه ما ناپسند باشد و نباید آن را ترویج و گسترش داد، اما نمیتوان آن را در ردیف جرایم تعریف کرد و با مردمی که قلیان میکشند یا با مراکزی که قلیان ارایه میکنند، چنان برخورد کرد که گویی مجرم هستند... بحث درباره
قلیانکشیدن نیز بحث بین بد و بدتر است. عدهای خیال میکنند با منع و ایجاد محدودیت برای پدیدهای مثل قلیان یا پدیدههای دیگری از این سنخ، همه چیز درست میشود. اما تجربه نشان داده است که چنین نیست... در ظاهر ممکن است بتوانیم قلیان را از اماکن عمومی تحتنظارت جمع کنیم، اما در واقع آن را به جای دیگری بردهایم، به جایی غیرقابل کنترلتر و پنهانتر که ممکن است با چیزهای دیگری هم گره بخوردکه متأسفانه گره خورده است... مگر این زیان برای زنان و مردان متفاوت است؟ حتی اگر توجیهها و دلایل دیگری هم وجود داشته باشد، راهش تاکیدکردن بر این تبعیض نیست. این تاکید نتیجه عکس میدهد و زنانی را که ممکن است هیچ علاقهای به این کار نداشته باشند را نیز به واکنش وا دارد... رستورانها، کافهها، قهوهخانهها و مراکزی با شرایط و امکانات خاص باید وجود داشته باشند که در آن قلیان ارایه شود و مراکز عاری از قلیان نیز باید وجود داشته باشند و مردم حق دارند که کدام را انتخاب کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.