|

عطف كتاب

آواز خواندن «کبوتر انگلیسی» عنوان رمانی از استیون کلمان، نویسنده انگلیسی است که در سال 2011 منتشر شد. کلمان فعالیت ادبی‌اش را از سال 2005 با نوشتن نمایشنامه شروع کرد و کبوتر انگلیسی اولین رمان اوست که در همان سال انتشارش در فهرست نهایی جایزه بوکر قرار گرفت و نامزد نهایی جایزه کتاب اول گاردین نیز شد. محمد جوادی مترجم این رمان است و در مقدمه‌ای که بر کتاب نوشته درباره برخی ویژگی‌های این رمان توضیحاتی آورده است. داستان کبوتر انگلیسی برگرفته از ماجرای واقعی یک مهاجر 10ساله نیجریه‌ای است که سال 2000 در یکی از مناطق جنوب لندن اتفاق افتاد. حادثه‌ای که نویسنده را به‌شدت تحت‌تاثیر قرار می‌دهد و انگیزه‌ای می‌شود برای نوشتن این رمان. داستان از زبان پسری 11ساله روایت می‌شود که به‌تازگی به انگلیس مهاجرت کرده است و با اتفاقی دلخراش مواجه می‌شود؛ اتفاقی که برای او تجربه‌ای جالب و در عین حال اندوهناک به‌بار می‌آورد. با وجود واقعیت تلخ داستان که بازگو‌کننده وضعیت قشر نوجوان در جامعه امروز انگلستان است، کلمان داستان را به‌گونه‌ای زیبا در قالب زبان محاوره‌ای نوشته است. او همچنین در داستانش موضوع مهاجرت، تضاد فرهنگی دو کشور غنا و انگلستان، سازگاری با شرایط و قوانین جدید و روبه‌رو شدن با فضای پر از جرم و جنایت جنوب لندن را به تصویر می‌کشد. هجوم یک خاطره «قطار شبانه لیسبون» رمانی نوشته پاسکال مرسیه است که در سال 2004 نوشته شده و یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های این نویسنده به‌شمار می‌رود. مرسیه با انتشار این کتاب، وارد جرگه نویسندگان فلسفی شد که کتاب‌های آنها از اقبال زیادی برخوردار است. پاسکال مرسیه درواقع نام مستعار پتر بيری است که در سال 1944 در برن متولد شد. او از 1933 استاد رشته فلسفه در دانشگاه آزاد برلین است و کرسی تدریس او هم فلسفه زبان و فلسفه تحلیلی است. او رمان‌های دیگری از جمله «سکوت پرلمان»، «متخصص کوک پیانو» و «حرفه آزادی» را نوشته است. بیری در سخنرانی‌ای که هنگام دریافت جایزه ماری لوییزه کاشنیتس ایراد کرد، در مورد چگونگی به‌وجودآمدن رمان قطار شبانه لیسبون گفت: «... و به این ترتیب جای انجام تحقیقات، به ونیز سفر کردم. ماه نوامبر و هوا سرد و مه‌آلود بود. یعنی هوایی متناسب با آن شهر. هوا در حال تاریک شدن بود. ما به سوی یکی از کافه‌هایی رفتیم که آن پایین در میدان سن‌مارکو وجود داشت. شیشه‌های کافه پوشیده شده و نور داخل آن خفه بود. ناگهان دستی که دستکش داشت، شروع به تمیز کردن یک شیشه کرد. دست به یک زن تعلق داشت که حالا صورتش هم پدیدار می‌گشت. قیافه او را به خاطر ندارم، زیرا دستش که شیشه را تمیز می‌کرد، خاطره‌ای در من زنده کرد که خود را بین من و دنیا قرار داد. خاطره‌ای با فشار بسیار زیاد که هنوز هم می‌توانم فشار شدید آن را حس کنم و به خاطر دارم که فکر کردم؛ حالا چیزی در وجودت شکفته می‌شود که عواقبی خواهد داشت.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.