|

آینه

جمهوری اسلامی ترفند فوتبالی صداوسیما علیه روحانی رسانه ملی، در اقدامی قابل‌تامل سه سخنرانی مهم ضبط‌شده رییس‌جمهور روحانی را همزمان با برنامه زنده فوتبالی از شبکه دیگر پخش کرد تا به‌این‌ترتیب جهت‌گیری ناعادلانه خود را همچنان به مردم نشان دهد. برای نمونه گفت‌وگوی بسیار مهم رییس‌جمهور با شبکه ان‌بی‌سی آمریکا در ساعتی پخش شد که بازی تیم‌های پرسپولیس و سپاهان درحال انجام بود، مصاحبه مطبوعاتی و مهم دکتر روحانی که در آن مهم‌ترین مواضع دولت و مسایل کشور درخصوص تحولات جدید عرصه دیپلماتیک در آن گفته می‌شد چهارشنبه گذشته و همزمان با بازی استقلال و کره‌جنوبی پخش شد و سخنرانی دکتر روحانی در دیدار با نمایندگان مجلس بعد از چند روز تاخیر همزمان با برنامه پربیننده 90 روی آنتن رفت. مردم ایران سنگ‌تمام صداوسیما را در دوران رییس‌جمهور قبلی فراموش نمی‌کنند و این اتفاقات را نیز اتفاقی نمی‌دانند. بهار سرمقاله: «آقای ظریف اگر می‌خواهید عصا به دست نشوید...»؛ امیرعباس نخعی دیپلماتی حرفه‌ای‌ است که همیشه دیپلمات باشد و بتواند از حق خود و مردم شفاف دفاع کند تا اینکه «کی گفت؟»، «چی گفت؟»، «من نبودم!» تو کار نباشد... اعضای دولت در هر شرایطی امانتداران مردم هستند و این بزرگ‌ترین اشتباه یک دیپلمات است که آنان را نامحرم بداند، مگر در مواقعی که اصل مذاکرات و دستاوردهای دیپلمات لطمه وارد کند که در آن صورت به جز بزرگان همه نامحرمند. وزیر امورخارجه باید به اشتباه خود در آن نشست معترف باشد که البته از سجایای اخلاقی آقای ظریف این است که از ذکر اشتباه بیم ندارد، همان‌گونه که خود در فیس‌بوک نوشته‌اند: «آموختم هرچه می‌خواهم بگویم علنی و عمومی بگویم، وگرنه بازار سوءاستفاده بسیار داغ است.»... آقای ظریف... مردم به شما اعتماد دارند اما همه‌چیز مثل مذاکرات زمان دارد، حتی اعتماد مردم. هرچه بیشتر با آنها صادق باشید بیشتر با شما صادقند. اعتماد یادداشت: «همراهان امروزی آقای گالیور»؛ جلال خوش‌چهره رفتار این‌روزهای افراطیون در قبال سیاست خارجی دولت شبیه شخصیت بانمک «گلام» در کارتون گالیور است... آنان با تحریف مفاهیمی چون «مذاکره» و «رابطه» نتیجه می‌گیرند که فرآیند سیاست خارجی دولت یازدهم به تسلیم مقابل قدرت‌های خارجی می‌انجامد... افراطیون انتظار فوری برای اصلاحات اقتصاد‌ی را با چشمپوشی از ساختارهای تخریب‌شده‌ای تشویق می‌کنند که نبود تدبیر و مصلحت‌اندیشی در هشت‌سال گذشته از داخل و خارج بر پیکره کشور وارد کرده... آنان از تعریف مسوولانه اوضاعی که خود مسبب آن بوده‌اند، پرهیز می‌کنند ولی خشکه‌سرانه به تحلیل و نقد مذاکره و تعامل با جامعه جهانی مشغولند. جریان‌های شبیه آقای «گلوم» در داستان گالیور این‌روزها فقط می‌گویند: ما موفق نمی‌شیم؛ ما موفق نمی‌شیم! کیهان سرمقاله: «ساختمان سازش چگونه فروریخت؟»؛ محمد ایمانی رییس‌جمهور... گفت «در زمینه سیاست خارجی قدم‌هایی نه به اندازه 50 روز بلکه 500 روز برداشته‌ایم»... خروجی این سفر- بی‌آن‌که قصد نیت‌خوانی دکتر روحانی و دکتر ظریف را داشته باشیم- تلنگر دانسته یا ندانسته به این حباب بی‌محتوا و طنزآمیز بود که کلید گشایش‌ها نزد آمریکای اهل سازگاری و مذاکره است و می‌توان با یک مصافحه و معانقه، 60سال تاریخ تلخ را دفن کرد و بر گذشته‌ها صلوات فرستاد یا مثلا آمریکا در به در حل مشکلات با ایران است و این طرف ایرانی است که احیانا سرسختی می‌کند! آن دو اتفاق نابه‌جا و خطا- که خط سازش برای تدارک آن و هل دادن رییس‌جمهور و وزیر خارجه محترم به وسط تله از هیچ تقلایی فروگذار نکرد و در نوع خود امتیاز یکطرفه و بی‌سابقه‌ای بود - رویایی موهوم را به دیوار واقعیت کوبید تا معلوم شود کینه‌های شتری شیطان و تکبر و بی‌منطقی‌اش، اقتضای طبیعت او است... خط سازش و جبهه «فتنه-نفاق»... فکرش را هم نمی‌کردند در تله‌ای بیفتند که اساسا برای آقایان روحانی و ظریف چیده بودند... ماحصل اتفاقات این 20روز- یا 50 روز - مانند ضربه کاری و دقیقی است که وسط خال و به گیجگاه جبهه سازش خورده است. صرف‌نظر از نقدهایی که به برخی رفتارهای دولتمردان وارد است، اینجا موضع آن است که بگوییم آقایان ظریف و روحانی، متشکریم! و البته می‌دانیم که چه فشارهایی را از سوی افراطیون تحمل کردند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.