استاد شخصیتپردازی
لیلی گلستان . مترجم
داستانهای «آلیس مونرو» را خیلی دوست دارم و همیشه از آنها خوشم میآمده است. البته شاید بخشی از آن به این برگردد که مانی حقیقی- فرزند کارگردانم - «مونرو» را بهخوبی میشناسد و او را به من معرفی کرد. بعد از اینکه از طریق مانی با این نویسنده آشنا شدم، یکی دیگر از کتابهایش را که ترانه علیدوستی ترجمه کرده، خواندم و بیشتر از او خوشم آمد. میتوانم بگویم «مونرو» از نویسندههای محبوب غیراروپایی من است و خیلی دوست دارم ترجمههای بیشتری از او در ایران چاپ شود. ظرافتهایی در آثار او هست که تنها از یک زن برمیآید. او بهخوبی آدمها را میشناسد و قادر است بهدرستی موقعیت آنها را تعریف کند. با آنکه آثارش در قالب داستانهای کوتاه هستند اما بهخوبی میتواند نکتههای پنهان شخصیتهایش را بازتاب دهد. آدمها آنقدر خوب در آثار او معرفی میشوند، انگار که مخاطب هم آنها را میشناسد. حتی گاهی به مسایلی اشاره میکند که شاید طی روز با آنها برخورد کرده باشیم اما توجهی به این موضوعهای روزمره نداشته باشیم. به نظرم او در معرفی شخصیت آدمهای داستانهایش، استادی کامل است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.