این 60 متری
حسین عبدالهاشمپور
1.مساحت گالری گلستان هیچ نسبتی با اتفاقات بزرگ هنری که در آن میافتد ندارد؛ در این فضای 60متری حالا دیگر 26سال است نامهای بزرگی به جامعه تجسمی ایران معرفی شدهاند که آوازه برخیشان از مرزهای ایران هم گذشته است. چرا راه دور برویم؟ تا همین هفته پیش، رویداد تابستانهاش «100 اثر 100هنرمند» را بر دیوار داشت که 21سال است بدون وقفه آن را برپا میکند که از حیث قدمت و استمرار، به بسیاری جشنوارههای عریض و طویل دولتی تنه میزند؛ رویدادی که سالهاست از اسمش هم سبقت گرفته. در این دوره 280اثر از 177هنرمند را میزبانی کرد؛ خیلیها انگشت به دهان شدند وقتی شنیدند 112اثر را 635میلیونتومان فروخت: یعنی به طور میانگین هر اثر هنری حدود 5/5میلیونتومان و برای 35روز برپایی یعنی هر روز بیش از 18میلیونتومان فروش که نویدی مجدد بر تثبیت بازار نورس داخلی هنر ایران است. 2. وقتی کار دست کاردان باشد یک فضای 60متری هم میتواند قلب تپنده یک جامعه باشد؛ حتی اگر مدیرش اتاق مدیریت نداشته باشد و به همه اموراتش پشت یک میز تحریر کوچک برسد، حتی اگر در کوچه پسکوچههای دروس راه دسترسی به گالری سخت باشد و هر غروب جمعه، ترافیک همه خیابانهای
اطرافش قفل، اما همیشه چراغ آن 60 متری به حضور مردم روشن است عدهای به تماشای آثار هنری میروند که سلیقه لیلی خانم گلستان است؛ عدهای برای مشورت و پرسیدن راه و چاه میروند و از شما چه پنهان، بیشتریها برای شنیدن حرفهای مثبت و انرژیگرفتن از بانویی که تلخی بسیار دیده اما طعم نگاهش شیرین است. 3 . اگر امروز به گالری گلستان زنگ بزنید و وقت نمایشگاه بخواهید باید روی سال 94 حساب باز کنید؛ 18ماه آتی پر است. این درحالی است که این گالری جمعه به جمعه نو میشود و در این ریتم تند نمایشگاهها هنرمندان از چهار نسل در صفند زیرا حتما میاندیشند روی این دیوار بهتر دیده میشوند... در گالری گلستان به روی هر سلیقه هنری باز است از کلاسیک و سنتی گرفته تا معاصر؛ اما شرط آن است که به سلیقه خانم گلستان بیاید... سال گذشته که هنرمندان زیر 25سال دوسالانه نقاشی دامونفر از 25سال گالریداری ایشان تجلیل کردند، معلوم شد نیمی از نمایشگاههای سالهای اخیر این گالری قدیمی پایتخت به معرفی جوانان اختصاص یافته که برای نخستینبار آثارشان را ارایه میدهند... سقف گالری گستان کوتاه است و قیمتها در اینجا کوتاه میآیند، ازاینرو است که برخی
خریداران نوظهور و جوان کار خود را از اینجا شروع میکنند، خانم گلستان همهجوره هوای آنها را دارد حتی قسطی کار میفروشد، واهمهای هم ندارد پولش را بخورند؛ میگوید: «دلش صاف است و خدایش بزرگ» میگوید: «باید یاد بگیریم به هم اعتماد کنیم»... رایزنی و تصمیمسازی برای حل بسیاری از چالشهای پیشروی جامعه تجسمی از پشت همان میز کوچک تحریر مدیریت آغاز میشود مثلا همان روز هفت، هشت سال پیش که مرکز تجسمی دولت، اعتماد به جامعه تجسمی را از یاد برد و خواست تا قبل از همه نمایشگاهها آنها را روی سیدی چک کند! یا وقتی در فلان گالری را به دلیل چند عکس تخته کردند و... آری ماجراها در این 60 متری 60 من کاغذ میطلبد... 4 . این 60 متری برای جامعه هنری ایران به یک برند تاثیرگذار تبدیل شده است؛ البته مثل برخی دیگر از گالریهای امروز تهران؛ آنها در هشت سال گذشته اجازه ندادند فقدان موزه هنرهای معاصر تهران و چند مرکز تجسمی بسیار وسیع شبه دولتی به چشم بیاید. اما افسوس نبودنشان همچنان بردل است؛ مگر سرمایههای جامعه تجسمی ما در این 70-60 سال چقدر است که موزه هنرهای معاصرمان را به خواب رفته ببینیم؛ «صبا» از روزگار اوجش دور باشد و شهرداری
موزهای معظم برای تجسمی نسازد! حالا البته آرامآرام رنگ به رخساره تجسمی باز میگردد، خدا را شکر «علی مرادخانی» چهره آشنای جامعه هنری در مسند معاون هنری وزارت ارشاد قرار است کار را به کاردانها بسپارد؛ او در دیدار از گالری گلستان این را گفته و شنیدهها حاکی است قول داده برای تحقق یک گالری گلستان بزرگ در گوشه حیاط پدری (که چند سال است مطبوعات دربارهاش نوشتهاند) کجسلیقگیهای برخی ادارات را برطرف کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.