|

در حاشیه حضور «ناظری» در جشن تولد «شجریان»

همگرایی و رفاقت، نیاز کار هنری

حمیدرضا عاطفی

حضور و ملاقات دو خواننده برجسته و مشهور یعنی محمدرضا شجریان و شهرام ناظری در برنامه‌ای که به منظور جشن تولد شجریان در پنجشنبه گذشته برگزار شده بود اتفاق بسیار فرخنده‌ای بود. این دیدار صمیمانه بروز و شیوع برخی شایعات را که به ظاهر منجر به تیرگی‌هایی بین روابط این دو استاد آواز شده بود را از بین برده و فضای خوبی را به وجود آورد. مراسم به مناسبت تولد آقای شجریان در دفتر کار دوست و همکار دیرینم شاهرخ تویسرکانی (دوست مشترک این دو هنرمند) برگزار شد و طبیعتا اگر شهرام ناظری می‌خواست به شایعات و سخنان بی‌اساس دیگرانی که همواره از افتراق و دشمنی هنرمندان دلشاد می‌شوند گوش فرا دهد هرگز به این مراسم نمی‌آمد و طبعا شکاف و نقار بین این دو خواننده که به گفته آقای ناظری بیش از شش‌ سال شبانه‌روز و عاشقانه با هم زندگی کرده‌اند بیشتر و آشکارتر می‌شد. پیشقدمی و شرکت گرم شهرام ناظری که دل پر مهر و روحیه لطیف و با گذشتش برای کسانی که از نزدیک او را می‌شناسند مشخص و مسلم است قابل ارزش و درس‌آموز است. ناظری با وجود سرماخوردگی و کسالتی که کاملا از تن صدایش آشکار بود آمد، حضور یافت و در بدو ورود هم با سر دادن موسیقی معروف و شیرینی که معمولا برای جشن تولدها می‌خوانند موجی مثبت ایجاد کرد که سنگینی جلسه را که به خاطر حضور بزرگان هنر ایجاد شده بود به‌سرعت به فضایی گرم و روحیه‌بخش مبدل ساخت.
حتی او در پاسخ به درخواست مجری برنامه که از وی خواست چند دقیقه‌ای سخن بگوید گفت: «از من بخواهید که در این مراسم آواز بخوانم نه حرف بزنم!» و جالب آنکه با آن سینه و گلوی گرفته آوازی به عشق یاردیرینه‌اش خواند. هرچند سخن هم گفت و در حرف نیز استاد شجریان را بسیار ستود اما این عملش (خواندن آواز با صدای سرماخورده) بود که ارزش بیشتری داشت.
هرچند ذات و نهاد استاد ناظری با مهر و عشق پیوندی ازلی و ابدی داشته و دارد اما شاید این حرکت زیبای او در این شرایط به منظور پاسخ به شایعاتی بود که به‌ویژه بعد از مراسم جشن خانه موسیقی اوج گرفت. مراسمی که حضور دیرهنگام ناظری بر روی صحنه که قرار بود جایزه‌اش را از دست محمدرضا شجریان (رییس شورایعالی خانه موسیقی) دریافت کند بیش از پیش به شایعه اختلاف میان این دو استاد دامن زد. اما در همان مراسم نیز این استاد شجریان بود که با واکنشی مثبت و با در آغوش کشیدن شهرام، تلخی دقایق به وجود آمده را زدود. به هرحال این همگرایی‌ها و این رفاقت‌ها لازمه کار هنری و اجتماعی است که متاسفانه مدت‌هاست کمرنگ شده و بیشتر فضای سعایت و دوری و نفاق جای آن را گرفته است؛ این اتفاق خجسته را که متعاقب مهرپروری و حضور محمدرضا شجریان در مراسم بزرگداشت حسین خواجه‌امیری (ایرج) رخ داده باید به فال نیک گرفت و از سعه‌صدر و بزرگواری استادان مشعوف شد و به هنرمندان نسل جوان نیز تذکار داد که باید از این رفتارهای نیکو بسیار بیاموزند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.