آینه
بهار سرمقاله:«هشتسال آبشار کوبیدید بس است» امیرعباس نخعی بعضی از جناحهای سیاسی در کشورهایی که روابطی دوستانه با هم ندارند، دچار اشتراک منافع شده و ناخواسته کسانی در کشورشان آب به آسیاب دشمن میریزند و در حالیکه برای دفاع از منافع کشورشان حنجره پاره میکنند منافع دیگران را تامین میکنند. در این میان بعضی لابیها و گروههای فشار با هدف از پیشمعین و قانونمند حرکت میکنند و بعضی نیز خودسرانه و غیرهدفمند و خارج از قانون اهداف خود را دنبال میکنند ... نه در سیاست بلکه در همان والیبال هم صرف کوبیدن آبشار اگر کج و کوله باشد حاصلی ندارد؛ گاهی میتوان با سرپنجه انگشتان توپ را به داخل زمین حریف انداخت و امتیاز هم گرفت. دوستان هشتسال آبشار کوبیدید و کشور به بنبست رسید، بس است، بگذارید برای اینکه مردم نفسی تازه کنند، این تیم حرفهای به روش خودش بازی کند. اعتماد یادداشت: « افراطیون مقابل اراده مردم» جلال خوشچهره اقلیت ضعیفی که نتیجه انتخابات اخیر آن را برجسته کرد بدون احترام به اکثریت به مراتب بزرگتر بر طبل مخالفخوانی میکوبد... خوب است افراطیون نگاهی
بیندازند به آمار طلاق؛ بالا رفتن سن ازدواج؛ افزایش بزههای اجتماعی؛ دو رقمی شدن آمار بیکاری؛ افزایش فساد در سیستم بروکراسی؛ اختلاسها و سقوط اقتصاد کشور تا رقم منفی و... عجب این است که افراطیون سراپا مسلح به تعصب چرا در آن ایام از عزت کشور دفاع نکردند. آیا یکی از شاخصههای عزت جز این است که کشور دچار چنین بلایایی نباشد؟ ... مخالفان سیاستهای عملگرایانه دولت یازدهم، همسو با مخالفان بیرونی اصرار دارند که در، بر همان پاشنهیی بچرخد که آنان در سالهای اخیر عمل کردهاند. این خواست در تعارض با آن چیزی است که مردم اراده کردهاند. جمهوری اسلامی سرمقاله:«شما هم معتدل باشید» سخنرانی رییسجمهور در مجمع عمومی سازمان ملل، منطق کوبندهای بود که توانست تمام توپخانههای تبلیغاتی آمریکا، اروپا و صهیونیسم بینالملل را که همواره ایران را با چهرهای خشن و جنگجو معرفی میکردند از کار بیندازد ... این سخنرانی را که همه هیاتها در آن حضور داشتند با سخنرانی رییسجمهور سابق که برای صندلیهای خالی صحبت میکرد مقایسه کنید و به این سوال پاسخ بدهید آیا این سخنرانی مایه عزت ملت ایران و نشان دهنده قدرت و منطق نظام
جمهوریاسلامی نبود؟ در این سخنرانی ادعای مدیریت جهان توسط رییسجمهور ایران مطرح نشد، کاری که رییسجمهور سابق کرد و مورد بیاعتنایی و ریشخند قرار گرفت ... جالب این است که معترضان همان کسانی هستند که از هشتسال قبل تاکنون شاهد رفتارهای غیرمتعارف رییسجمهور سابق بودند که به رییسجمهور آمریکا نامه نوشت ولی جوابی دریافت نکرد... این حضرات اینها را دیدند ولی هیچ عکسالعملی نشان ندادند و اعتراضی نکردند و حتی به تحسین او نیز پرداختند! کیهان سرمقاله:« آلبوم عکس یک نزولخور»؛ محمد ایمانی آمریکاییها غیر از امتیاز مفتی که به دست آوردند، چقدر حاضرند در آینده به تعهدات خود پایبند باشند ... نهایت توقع آنها در مطالبات پلکانی کجاست؟ ... فعلا در بادی امر روی غنیسازی 20درصد ایران مانور میدهند و برخی سادهدلان نیز این طرف باورشان شده که میتوان غنیسازی 20درصد را تعلیق کرد و دل آمریکا را برای لغو تحریمها به دست آورد ... طبق گزارش هفته گذشته رویترز و نیویورکتایمز و بنرودز مشاور امنیت ملی کاخسفید، دولت اوباما به طور محرمانه به نتانیاهو اطمینان داد هیچ امتیازی به روحانی در جریان سفر به نیویورک نخواهد داد
و از فشار تحریمها نخواهد کاست ... وارد شدن در مسیر بازی مذاکراتی که از هماکنون پایان و نتیجه آن را آمریکاییها مشخص کردهاند، بازی از پیش باخته است و باید از این بازی احتراز کرد. رسالت سرمقاله:« ظریفکاری در دیپلماسی خارجی» محمدکاظم انبارلویی یک هفته پیش از سفر آقای روحانی به آمریکا، رویترز و نیویورکتایمز از قول سخنگوی کاخ سفید و مشاور امنیت ملی اوباما خبر دادند دولت اوباما به نتانیاهو پیغام محرمانه داده است که مطمئن باشید در مذاکرات با ایران هیچ امتیازی نخواهیم داد و تحریمها را هم لغو نخواهیم کرد ... مهمترین شاخص توفیق در گفتگوها و ارزیابی مذاکرات، کاهش تحریمهاست. اینکه اشتون گفته است 12ماه طول میکشد که نتایج معلوم شود، نشان میدهد سیر و سلوک آنها در دور جدید گفتوگوهای 1+5 با ایران تغییر نکرده و در بر پاشنه قبلی میچرخد. ایران یادداشت:« رویدادها به استودیوی تلویزیون نمیآیند» پرویز اسماعیل مشکل بزرگ رسانه ملی ما این است که رویداد محور نیست و استودیو محور است. این رویدادها نیستند که باید به استودیوی تلویزیون ما بیایند، بلکه این دوربینهای تلویزیون است که باید
برای مخاطب از محل رویداد «روایتِ صحنه» کند... صداوسیما به جای آنکه بهدنبال حل مشکل خود باشد، باید خطر کند و دل به دریای رویدادها بزند تا بیننده پیدا کند. گفتوگوی ویژه شبکه دوم سیما در پنجشنبه شب، دکتر آشنا مشاور رییسجمهوری را از بین جلساتی مهم به پشت دوربین خود کشید تا برای مردم سخن بگوید. او خواهش میکرد تلویزیون اجازه دهد به جلسه برگردد! حال آنکه درست این بود که ایشان به استودیو نیایند و دوربین تلویزیون به محل حضور او برود. خبرنگارانِ حاضر در نیویورک نیز باید طوری مدیریت میشدند که در مکانهای مهم حضور داشته و به تناسب اهمیت رویداد، ارایه گزارش نمایند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.