نقش کلیدی روسیه در بحران سوریه
هنگامی که سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه در ژنو میگوید: «توافق روسیه و آمریکا بهترین راهحل سیاسی برای توقف خشونتها درسوریه است» مساله مهمی را نادیده میگیرد و آن اینکه پیش از اینکه همه راهها به بنبست برسد بارها راهحلهایی پیشنهاد شد اما این روسیه بود که همه آنها را ناکارآمد گذاشت. یکی از این راهحلها از سوی اتحادیه عرب در ابتدای سال 2012 مطرح شد که نظام سوریه آن را نپذیرفت و اتحادیه عرب نیز پیشنهاد خود را در فوریه همان سال به شورای امنیت برد اما درنهایت این روسیه و چین بودند که با استفاده از حق وتوی خود مانع تصویب چنین پیشنهادی شدند. درحالی که کشورهای عرب راهحلی مسالمت آمیز را پیشنهاد کرده بودند و تاکید داشتند که باید آوارگان به خانه و کاشانهشان بازگردند. این راهحل اگر در آن زمان پذیرفته شده بود جلو بسیاری از کشتههای بعدی را میگرفت. حال روسیه با چه منطقی میخواهد جهان را قانع کند که خواستار راهحلی مسالمتآمیز برای بحران سوریه است. چون بارها روسیه ثابت کرده که دراین بحران تنها به یک گزینه میاندیشد و آن حفظ نظام سوریه است. از آن گذشته، ائتلاف ملی سوریه هم تاکنون نتوانسته است کارآمدی خود را
نشان دهد و دولتهای اثرگذار در سطح منطقه و درسطح بین المللی را قانع کند که اگر نظام کنونی سقوط کرد قادر به اداره امور خواهد بود. شاید بعد از نشست اخیر در ترکیه ما شاهد ابتکار عملهای جدیدی باشیم که این نقیصه را جبران کند. دیدار اخیر مقامات سهکشور عربی با فرانسوا اولاند رییس جمهور فرانسه میتواند دراین جهت مورد ارزیابی قرار گیرد. هدف از این دیدار تقویت گروههای مخالف سوریه بیان شد. بحران سوریه طی دوسال گذشته این نکته را کاملا اثبات کرده و نشان داده که روسیه در آن نقشی کلیدی دارد. بنابراین مادام که روسیه دست از حمایت از اسد و نظام او نکشد هیچ راهحلی به نتیجه نخواهد رسید. کنفرانس ژنو 2 نیز یکی دیگر از همین راهحلها خواهد بود که قرار است سوریها در آن جمع شده و برای دوران بعد از اسد توافق کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.