|

آینه

ایران
یادداشت: «مدیریت اختلافات؛ استراتژی یا تاکتیک؟»؛ علی شمخانی
محتوای نطق‌های ارایه‌شده از سوی روسای‌جمهور ایران و آمریکا در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که برای نخستین‌بار وزن جنبه‌های همگرا- هرچند در موضوعات کلی- در اظهارات دو رییس‌جمهور بیشتر از جنبه‌های متضاد بود. این مهم ضمن آنکه تایید‌کننده واقعیتی روشن به نام وجود اختلاف در رویکردهای دو کشور می‌باشد، از نگاه جدید دو کشور در بیان وجوه اشتراک - هر چند اندک- حکایت می‌کند. در گفتار دو رییس‌جمهور، موضوعات مشترکی چون پذیرش حقوق هسته‌ای ایران، تاکید بر فتوای رهبر معظم انقلاب درخصوص حرمت سلاح کشتارجمعی، نفی خشونت و افراط‌گری، تعهد به دیپلماسی برای حل و رفع اختلافات و تعیین نقطه تماس برای گفت‌وگو مورد اشاره قرار گرفت که نشانه‌های معنی‌داری از وجود زمینه‌های مثبت برای مدیریت اختلافات می‌باشد.
اعتماد
یادداشت: «شروعی بسیار خوب»؛ جاوید قربان‌اوغلی
در نوشته هوشمندانه‌ای در فیس‌بوک دیدم که یکی از کاربران این سایت که هنوز در کشورمان دسترسی به آن ممنوع است، دو عکس از سالن مجمع‌عمومی سازمان‌ملل متحد در کنار هم گذاشته است. یکی صندلی‌های خالی در زمان حضور و سخنرانی احمدی‌نژاد و دیگری سالن مملو از جمعیت زمان سخنرانی روحانی. کاربر خوش‌ذوق این دو عکس را با آیه 11 سوره مبارکه رعد مزین کرده بود که «ان‌الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم». به راستی کدام‌یک زیبنده ملت بزرگ ایران است؟ بی‌احترامی به بالاترین مقام رسمی یک کشور و ترک سالن اجلاس به هنگام سخنرانی او، یا هجوم‌آوردن به سالن و استقبال وسیع از کسی که این ملت را نمایندگی می‌کند؟ تقاضای ملاقات با رییس‌جمهور کشورمان از سوی اوباما، یا نگارش نامه‌های بی‌جواب؟ گفت‌وگو با وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا با ادبیات فاخر و با حفظ اصول و بی‌هیچ عدولی از مواضع، یا سخن‌گفتن با تبختر و ریشخند به جهان؟ تلاش برای رفع محنت از دوش ملت با برداشتن تحریم‌ها یا ورق پاره خواندن تحریم و تحمیل انزوا و سختی معیشت به یک کشور و ملت بزرگ آن؟ بپذیریم که اگر حرف حق را نیز با زبانی ناصواب و ستیزه‌جویانه بیان کنیم راهی به صواب نپیموده‌ایم.
بهار
یادداشت: «آزمون خوشبینی»؛ افسانه احدی
هنوز مشکلات و موانع زیادی در راه پیشرفت مناسبات ایران و آمریکا وجود دارد. هر دو طرف در داخل با مخالفت‌های جدی روبه‌رو هستند. در این‌باره اوباما در شرایط سخت‌تری به‌سر می‌برد. تندروها و مخالفان در داخل و خارج از کنگره نسبت به هرگونه تغییر سیاست آمریکا در قبال ایران هشدار داده‌اند. در هفته جاری نتانیاهو در اجلاس سالانه سازمان ملل سخنرانی خواهد کرد و مسلما بخش مهمی از سخنرانی وی واکنش تند درباره برنامه هسته‌ای ایران و هرگونه بهبود مناسبات ایران و آمریکا خواهد بود. به‌دنبال آن اجلاس سالانه آیپک برگزار می‌شود که به صورت معمول اوباما یکی از سخنرانان اصلی آن خواهد بود. اظهارنظرهای روسای‌جمهوری آمریکا معمولا در آیپک نسخه تعدیل‌شده نگرش‌های آنها در دیگر محافل است. از این نظر بررسی و تحلیل سخنرانی اوباما در نشست سالانه آیپک بسیار موردتوجه قرار خواهد گرفت.
جمهوری اسلامی
سرمقاله: «چه کسانی باید امتحان شوند؟»
برطرف‌ساختن موانع از سر راه‌حل مساله هسته‌ای با تمام لوازم و حواشی آن، امتحان بزرگ دولت‌های غربی به‌ویژه آمریکاست. اگر آمریکا و دولت‌های اروپایی برای برداشتن تحریم‌ها و کنارگذاشتن بهانه‌ها، گام‌های مثبت و موثری بردارند و همکاری لازم را برای حل مساله هسته‌ای به عمل آورند، از این امتحان، موفق بیرون خواهند آمد. تصمیم‌گیری درباره ازسرگیری رابطه با آمریکا به بعد از حل این مساله مربوط می‌شود.
کیهان
سرمقاله: «نمی‌خواهید یا نمی‌توانید؟!»؛ حسین شمسیان
سخنان دکتر روحانی در مجمع‌عمومی سازمان‌ملل و بیان دیدگاه‌های جمهوری اسلامی درباره تحریم‌های ظالمانه و فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان، مواضع اصولی نظام در این حوزه‌ها را پیش چشم جهانیان قرار داد. در داخل و خارج، آنها که باج‌دادن ایران را در پوشش تنش‌زدایی آرزو می‌کردند از صراحت و قاطعیت دکتر روحانی خرسند نشدند. خصوصا آنها که برای یک دیدار اتفاقی مدت‌ها برنامه‌ریزی می‌کردند! ... آنچه اوباما با بیان آن سعی در تظاهر به لطف به مردم ایران و اظهار دوستی با کشورمان داشت، بیش از آنکه از سر لطف و دوستی باشد از سر عجز و ناتوانی است و هیچ علامتی از صدق و راستی در این سخنان نیست.
گزارش: «وعده سرخرمن آمریکا در مقابل توقعات غیرقانونی از ایران»
بررسی مجموعه اخبار و گزارش‌های منتشره در زمینه مذاکرات 1+5 با ایران در نیویورک نشان می‌دهد که دورنمای مثبتی برای توافق وجود ندارد و آمریکا بنا ندارد زمینه تعامل برد - برد را فراهم کند.
رسالت
سرمقاله: «اصولگرایان و موضوع رابطه با آمریکا»؛ حشمت‌الله فلاحت‌پیشه
هنوز دلایل خوشبینانه‌ای برای تغییر در راهبرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی در قبال آمریکا شکل نگرفته است و آنچه وجود دارد، تنها تغییر در «ادبیات» است. لذا همه‌چیز به حوزه دیپلماسی عمومی تعلق دارد نه حوزه دیپلماسی رسمی. ایرانی‌ها منتظر کاهش جدی تحریم‌ها و کاهش فشار بر خود در شرایط ناعادلانه موجود هستند. لذا دوره انتظار لبخندهای روحانی بسیار کوتاه‌تر از دوران آقای خاتمی خواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.